Sierpień w Polsce to zwykle walka z upałem i ubraniami, które kleją się do ciała. W Hiszpanii ten sam miesiąc wygląda inaczej – kobiety po sześćdziesiątce i siedemdziesiątce, mimo czterdziestu stopni w cieniu, sprawiają wrażenie, jakby upał był ich sprzymierzeńcem. Sekret tkwi w kilku rzeczach, które pomagają im stylowo znosić wysokie temperatury.
Len – od stóp do głów
Podstawą hiszpańskiej stylizacji na upały jest len – ale, co kluczowe, w formie całego zestawu, nie jednej bluzki. W Polsce len kojarzy się z jedną koszulą na urlop, dla starszych Hiszpanek to codzienny mundurek od czerwca do września. Im więcej lnu naraz, tym chłodniej i tym spójniej – bo kiedy wszystko jest lniane, ciężko o modowe faux pas. Szerokie spodnie, luźny top albo tunika w odcieniu ecru, piasku czy błękitu; czasem lniana marynarka narzucona na ramiona, gdy słońce chowa się za budynkami. Materiał się gniecie, ale nikt się tym nie przejmuje – pognieciony len odbiera się w Hiszpanii jako znak rozsądku, nie niechlujstwa.
Jedwabna chusta, czyli pañuelo
Drugi element trudno przeoczyć – to chusta, którą Hiszpanki nazywają pañuelo. Noszą ją zawiązaną na szyi, na głowie jak w filmach z lat sześćdziesiątych, albo przewleczoną przez rączkę torebki. Szykowny detal, ale u hiszpańskich abuelas pełni funkcję praktyczną – chroni kark przed słońcem, a przy okazji ratuje stylizację, kiedy nie ma czasu na bardziej skomplikowane dobieranie dodatków.
Kapelusz z szerokim rondem
Kapelusz to nie dodatek na wakacje pod palmami, a codzienna konieczność. Hiszpanki wybierają wersje słomkowe albo z rafii, a im szersze rondo, tym bardziej dostojna aura i tym lepiej dla skóry – ogromny kapelusz chroni twarz i dekolt przed słońcem skuteczniej niż krem, a wygląda dużo lepiej niż czapka z daszkiem czy bandana i to on, nie okulary przeciwsłoneczne, jest prawdziwym must-have sezonu.
Espadryle i skórzane sandały
Trzeci filar to obuwie: płaskie espadryle na jutowej podeszwie albo proste skórzane sandały w kolorze naturalnej skóry lub czerni. Żadnych gumowych klapków na mieście, żadnych piankowych japonek! Espadryle powstały po to, by wygodnie chodzić po rozgrzanym bruku, i wciąż działają lepiej niż większość „oddychających” tenisówek. Skórzane sandały sprawdzają się za to tam, gdzie espadryle mogą wydawać się zbyt swobodne, na przykład na kolację w restauracji czy na mszę. Oba rozwiązania łączy jedno: płaska podeszwa, naturalne materiały i zero kompromisu kosztem wyglądu.
O ósmej wieczorem, kiedy upał wreszcie odpuszcza, ulice znowu się zaludniają – i prawie każda kobieta ma na sobie bawełnianą tunikę, prostą jak worek, czasem z odrobiną haftu przy dekolcie. To ten sam element garderoby, w którym rano opalała się na tarasie, tylko teraz przewiązany paskiem w talii, bez stroju kąpielowego pod spodem. Jeden kawałek materiału, trzy różne życia w ciągu dnia.
Żadna z tych rzeczy osobno nie zdziała cudów – cała sztuka polega na tym, że hiszpańskie kobiety noszą te elementy naraz i konsekwentnie. W gruncie rzeczy nie chodzi tu o modę, tylko o przekonanie, że wygoda i elegancja w upale wcale się nie wykluczają – i że nie trzeba wybierać między jednym a drugim. A do tego na szczęście nie jest potrzebny hiszpański paszport.