fbpx

Rozwód w rodzinie – jak reagować?

rozwód
123rf.com

Rozwód jest trudnym doświadczeniem dla wszystkich członków rodziny, gdyż oznacza duże zmiany i konieczność przedefiniowania ról życiowych przez osoby w nim uczestniczące.
Kończenie jednego etapu życia i rozpoczęcie drugiego wiąże się z dużym lękiem, niepewnością oraz z brakiem poczucia bezpieczeństwa. Silne emocje towarzyszą zarówno małżonkom, jak i dzieciom, dlatego też coraz częściej zwraca się uwagę na sytuację najmłodszych, których najbardziej dotyka rozstanie rodziców.

W gabinetach psychologicznych często padają pytania: jak powiedzieć dzieciom o rozwodzie? Co robić, żeby dziecko poniosło jak najmniejsze koszty związane z sytuacją rodzinną?

Jak powiedzieć dzieciom o rozwodzie?

Pierwszym etapem przygotowywania się do rozmowy z dzieckiem jest uświadomienie sobie faktu, iż dziecko przeżywa inaczej rozwód niż dorośli. Dzieci mają przez cały czas nadzieję, że rodzice się porozumieją i że rodzina będzie istniała nadal. Pamiętajmy, że dzieci są bardzo uważnymi obserwatorami i zauważają zmiany zachodzące w ich otoczeniu, nawet, jeśli nie zostały one nazwane przez dorosłych, dlatego też o rozwodzie warto powiedzieć przed rozstaniem rodziców.

Celem rozmowy ma być przygotowanie dziecka na nadchodzące zmiany. Dzieciom w wieku pięciu lat i młodszym najlepiej o nadchodzących zmianach powiedzieć dwa dni przez rozstaniem rodziców. Dzieci w wieku szkolnym warto uprzedzić klika dni do tygodnia. Nastolatków zaś trzeba powiadomić o tym fakcie na dwa tygodnie przed tym wydarzeniem. W sytuacji, kiedy decyzja zapada w sposób nagły, należy w jak najkrótszym czasie zorganizować rozmowę o aktualnej sytuacji.

Podczas rozmowy z dzieckiem powiedzmy im kilka ważnych rzeczy:

ZAMÓW

E-WYDANIE
  • jego rodzice pobrali się z miłości i byli przekonani, że będą ze sobą na zawsze;
  • jego rodzice byli bardzo szczęśliwi, gdy ono przyszło na świat, gdyż bardzo na niego czekali;
  • z czasem przestało się między nimi układać, przez co oboje byli nieszczęśliwi. Jeśli tylko jedna osoba podjęła decyzję o rozwodzie, a druga się temu przeciwstawia, to warto o tym zaznaczyć, np.: ja z mamą/ tatą w tej kwestii się różnimy;
  • były podejmowane próby naprawy relacji
  • że jest kochane i że będzie kochane przez rodziców
  • że jako dziecko nie miało wpływu na decyzję rodziców o rozstaniu oraz
  • że nic nie może zrobić, żeby rodzice się pogodzili.

Uwzględniając to wszystko w rozmowie z dzieckiem, budujemy mu narrację, w której dowiaduje się, że narodziło się w kochającej się rodzinie i że było dzieckiem oczekiwanym oraz, że jedynymi odpowiedzialnymi za rozwód są rodzice. To, o czym nie można zapomnieć to zapewnienie, że nadal będzie dzieckiem kochanym. Podczas takiej rozmowy warto też dać czas dziecku na wyrażenie swoich emocji, w taki sposób, na jaki w danej chwili będzie gotowe.

W sytuacji, kiedy przyczyną rozwodu jest niewierność małżeńska lub tylko jedno z rodziców chce rozwodu i nie podejmowało żadnych prób naprawczych, to, co można powiedzieć dziecku zależy od jego wieku. Dziecko pięcioletnie i młodsze nie zrozumie, co to niewierność, dlatego nie warto o tym wspominać. Dziesięciolatkom i starszym można powiedzieć, że rodzic kocha kogoś innego. Jednak nie warto wchodzić w szczegóły i opowiadać o tym dziecku, ponieważ takie informacje nie pomogą w przeżywaniu straty pełnej rodziny.

Informację o rozwodzie rodzice powinni przekazać wspólnie. Warto też przed tą rozmową ustalić między sobą jak będzie wyglądało życie po rozstaniu. Co ulegnie zmianie, a co pozostanie bez zmian. Ważne, żeby dziecku powiedzieć dokładnie, co będzie się z nim działo, jak będzie wyglądał jego dzień, jak będzie się kontaktował i spotykał z rodzicem, z którym nie będzie mieszkał, itp. To, co powoduje lęk, to niepewność, co się wydarzy i jak będzie wyglądało ich „jutro”.

Podczas rozwodu warto ułatwić dziecku otwarte i jawne przeżywanie niepokoju, obaw, smutku i złości, ponieważ ułatwi to poradzenie sobie z rozwodem. W trakcie rozwodu i po nim nie mówmy przy dziecku źle o byłym współmałżonku, ponieważ może to wywołać u niego poczucie winy, że kocha tego drugiego i że tym samym robi krzywdę temu drugiemu rodzicowi.

Jeśli w rodzinie mamy więcej niż jedno dziecko, to warto wszystkim powiedzieć jednocześnie, dostosowując język i informacje do poziomu zrozumiałego dla wszystkich.

Dzieci na informacje o rozstaniu rodziców reagują w bardzo różny sposób i do tego tematu bardzo często wracają w rozmowach lub w jednorazowych pytaniach. Warto reagować na każdą aktywność dziecka, kiedy chce się czegoś dowiedzieć lub porozmawiać. Pamiętajmy, że dziecko nie potrzebuje szczegółów, dlaczego rodzice się rozstali, ale potrzebuje zapewnienia, że nadal jest przez nich kochane i że ma mamę i tatę, jak każde dziecko. Pomocne w takich chwilach dla młodszych dzieci są bajki terapeutyczne, a starszym dzieciom można uświadomić, że nie są jedynymi, których rodzice będą mieszkać oddzielnie.

Jak sprawić, by dziecko nie straciło na rozwodzie

Planując opiekę nad dzieckiem pamiętajmy, że dziecko potrzebuje kontaktu z obojgiem rodziców. Bardzo dobrym narzędziem planowania opieki nad dzieckiem po rozwodzie jest Rodzicielski Plan Wychowawczy, który pomaga opiekunom w sposób jasny i uporządkowany ustalić najważniejsze zagadnienia odnośnie dziecka i jego przyszłości.

W sytuacji konfliktu należy szczególnie dbać o to, żeby dzieckiem nie rozgrywać własnego konfliktu. Dziecko ma prawo do takich samych kontaktów z matką jak i ojcem. Rodzic, który nie mieszka z dzieckiem, powinien mieć możliwość uczestniczenia w codziennych czynnościach dziecka, tj.: odrabianiu lekcji, zajęciach dodatkowych, czy czynności związanych ze spaniem i jedzeniem. Będzie to możliwe, tylko wtedy, kiedy jego relacja z dzieckiem po rozwodzie nie sprowadzi się do prezentów lub czasu spędzonego na zabawie. Relacje międzyludzkie buduje się w byciu ze sobą w codziennych zadaniach i obowiązkach oraz wzajemnym wspieraniu się, dlatego warto o tym pamiętać.

ZAMÓW

E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze
?>