Bo ciała brzydną, robią się mniej jędrne, grube. Są oczywiście osoby w wieku sędziwym, mające niesłychanie wysportowaną sylwetkę, bo bardzo o nią dbają i jeszcze do tego jedzą, co trzeba. Ale to szczęśliwcy, którzy sami sobie na to zapracowali.
Natomiast większość z nas obserwuje, że inaczej niż wcześniej się ruszamy, trzymamy, chodzimy. I to normalne, nie ma co się łudzić, że będziemy szalenie gibcy i gładcy. Ale wstydzić się tego? Bez sensu!
Zamiast się wstydzić ciała, możemy smarować je balsamami – zawsze dodaję, że z czułością. Bo przy okazji możemy się pogłaskać, utulić, mówić do siebie coś miłego, co nie tylko bardzo zwiększa poziom serotoniny, ale też sprawia, że ciało przyjmuje te zabiegi lepiej. Co ważne – naukowo zostało potwierdzone, że przytulanie, kogokolwiek, czy młodego czy starego, wpływa na zdrowie. Zatem przytulajmy się bezwstydnie!
Ostatnio przytulaliśmy się z ekipą filmu „Seks dla opornych”. Film bardzo polecam, pokazuje prawdę o nas: kobiecie zachciewa się seksu, a jej facet siedzi w pornografii. Jakże typowe!
Słyszymy, że seks w tym wieku to przesada? Nieprawda. Im dłużej uprawiamy seks, tym dłużej jesteśmy młodzi i zdrowi. Często nie chcemy zdecydować się na seks łóżkowy, bo trzeba się rozebrać. Po pierwsze, wcale nie musimy się rozbierać, ale lepiej oczywiście to zrobić, bo przyjemniej czuć drugie ciało. Jeżeli jednak na początku nie jesteśmy w stanie przezwyciężyć wstydu, to – po drugie – zadbajmy o takie rzeczy, jak przyćmione światło, bielizna przyjemna w dotyku, która wszystkiego nie odsłoni. I dobrze, bo zakrywanie działa jak afrodyzjak! Nie wszystko od razu. Można się w coś przyodziać, ale nie proponowałabym puchów, tiulów, no chyba że ktoś lubi pantofelki obszyte futerkiem i takiż peniuar. Nie wstydźmy się tego, co nam się podoba, w końcu ludzie mają różne gusty.
Zamiast wstydzić się, fajnie jest pogadać: a co ty lubisz, jak chcesz być dotykana. I przyznać, że trochę się obawiam, bo tego dawno nie robiłem czy nie robiłam. Zapytać: masz ochotę na seks, czy na przytulanie? Przecież to wszystko możemy sobie powiedzieć. Fajnie, żeby seks odbywał się w rytmie, który nie jest przyśpieszony. Podniecenie pojawia się, kiedy ludzie swobodnie się czują. Wtedy odpadają obawy o to, co ktoś sobie o mnie pomyśli. To zabawne, że boimy się, gdy mamy lat kilkanaście, a potem tak samo się boimy, jak mamy lat 82.
Pamiętajmy, że dotyk to jeden z ważnych kanałów komunikacji. Nie wstydźmy się szczerze mówić: tu mnie dotykaj, a tu nie, tutaj mnie boli.
Nauczmy się swojej wrażliwości. Wszystko jest do dogadania. Oczywiście gadać trzeba nieprzesadnie, raczej – pomruczeć, pokrzyczeć i na pewno dawać sygnały aprobaty.
Gdy dorosłe dzieci czepiają się: „Spotykasz się z panem Heńkiem, ile ty masz lat?”, odpowiedz: „Tyle, ile ma pan Heniek, i będę się spotykać. Pogratuluj mi, że mam ochotę, siłę i chęć”. Jakoś w sanatoriach nikt tych ludzi nie potępia, kiedy dobierają się w pary. Najwyższa pora, żeby uczynić z tego coś normalnego. Szczególnie że jako społeczeństwo się starzejemy. To co – mamy zawieszać siebie na kołku?
Czasem starsza osoba wstydzi się chorób, tego, że nie dosłyszy, nie dowidzi. Powiedzmy jej pół żartem, pół serio – to super, bo nie zobaczysz moich zmarszczek i nie dosłyszysz, jak chrapię.
Wszystkim zawstydzonym swoimi niepełnosprawnościami dedykuję film „Powrót do domu” z Jane Fondą i Jonem Voightem. Ona pielęgniarka, on weteran wojny w Wietnamie, bez nóg, na wózku. Nie widziałam piękniejszych scen miłosnych!
Chorób nie należy się wstydzić, tylko je leczyć. Medycyna potrafi cuda. Mamy rozruszniki serca, aparaty słuchowe, endoprotezy wszelkiej maści.
Ale też nie wstydźmy się… wstydu. Długotrwały jest toksyczny, ale chwilowy odgrywa taką rolę, jak trema aktora – podbija bębenek.