fbpx

CHOPINIANA – 9. Dni Fryderyka Chopina w Warszawie

Materiały prasowe

W dniach 21 – 24 lipca 2011 roku odbędzie się w Warszawie dziewiąta edycja festiwalu Chopiniana – Dni Fryderyka Chopina. Myślą przewodnią festiwalu wciąż pozostaje idea inspiracji chopinowskich. Planowane miejsca koncertów to nadal te, które mają związek z życiem i twórczością Fryderyka Chopina – Bazylika św. Krzyża, Łazienki Królewskie, Uniwersytet Warszawski. Wydaje się, że Rok Chopinowski 2010 wyczerpał wszystkie możliwości prezentacji dzieła i postaci Chopina. Według nas jest jeszcze wiele do pokazania.

Tegoroczna edycja Chopinianów poświęcona jest polonezowi. Dlaczego zaczynamy od poloneza? Nie tylko dlatego, że twórczość Chopina zaczyna się właśnie od poloneza (pierwszy znany utwór Chopina to Polonez B-dur, a pierwszy wydany to Polonez g-moll, skomponowany pół roku później). Polonez-fantazja As-dur op. 61 natomiast to ostatni wielki utwór Chopina na fortepian solo. Ale może ważniejszy jest fakt, że w polonezach najbardziej wyraził się narodowy charakter dzieła urodzonego w Żelazowej Woli kompozytora. Polonez, taniec szlachecki i dostojny, wyrażający dumę dawnych Sarmatów, miał już wczasach Chopina długą i ciekawą historię. Jednak nikt nie oddał monumentalnego charakteru tego tańca tak, jak uczynił to Fryderyk Chopin w Polonezach: A-dur op. 40/1 czy As-dur op. 53. Nikt nie oddał tak tragizmu poloneza, jak Chopin w Polonezie fis-moll. I wreszcie Polonez – fantazja, podsumowujący genre poloneza, a będący momentami impresjonistycznym poematem na temat tego tańca – dzieło wspaniałe, zagadkowe, wizjonerskie.

Zapraszamy więc do poloneza. Przez cztery dni słuchać będziemy polonezów na orkiestrę i na fortepian, na klawesyn i na głos, wreszcie w wir poloneza przyprawionego góralskim folklorem zaprosi nas smyczkowy zespół Wołosów i Lasoniów. Wysłuchamy wszystkich polonezów Chopina, co pozwoli prześledzić drogę od pierwszych, doskonale zakorzenionych w tradycji epoki młodzieńczych polonezów do wizyjnych poematów paryskiej dojrzałości. Ale posłuchamy też polonezów przed-chopinowskich i po-chopinowskich. Polonezów Bacha i Ogińskiego, Zarębskiego i Szymanowskiej, Ogińskiego i Szymanowskiego. Będziemy podziwiać stare instrumenty: XVIII wieczny klawesyn i pochodzące z początku XIX wieku piano forte.

A to wszystko w pejzażach Warszawy, gdzie przez blisko 20 lat Chopin mieszkał, spacerował, zdobywał wykształcenie, przeżywał młodzieńcze przyjaźnie i pierwsze porywy serca, gdzie wreszcie odnosił pierwsze sukcesy jako wirtuoz i kompozytor.

Więcej informacji na stronach http://www.chopiniana.pl/