Daleka podróż, skok ze spadochronem, a może… więcej czasu dla siebie? Nie każde marzenie musi przecież oznaczać coś spektakularnego. Jolanta Kwaśniewska i Jakub B. Bączek w najnowszej książce „Twoja (Anty)Bucket Lista” zachęcają, by zamiast podpatrywać cudze pragnienia, przyjrzeć się własnym. Kiedy ostatnio zastanawiałaś się, czego naprawdę chcesz? Wybraliśmy 15 cytatów byłej pierwszej damy, które mogą pomóc ci znaleźć odpowiedź.
Najpierw trzeba skończyć studia, potem ustabilizować finanse, wychować dzieci i uporać się z kolejną pilną sprawą. Marzenia mogą poczekać. Tylko że po drodze łatwo przyzwyczaić się do tego czekania – aż wreszcie uznać, że pewne rzeczy „już nie są dla nas”. I chociaż dobrze wiemy, co powinniśmy, coraz trudniej odpowiedzieć nam na pytanie, czego chcemy.
Nie pomaga obraz spełnionego życia, który oglądamy w mediach społecznościowych: dalekie podróże, imponujące osiągnięcia, doświadczenia warte pięknego zdjęcia. Łatwo niepostrzeżenie uznać cudze marzenia za własne. Tymczasem na naszej liście mogłyby znaleźć się zupełnie inne rzeczy: więcej czasu z bliskimi, spokojniejsza codzienność, nauka malowania albo powrót do pasji, na którą od lat nie było miejsca. Mniej widowiskowe nie znaczy przecież mniej ważne.
Właśnie temu w swojej najnowszej książce przyglądają się Jolanta Kwaśniewska, była pierwsza dama Polski i założycielka Fundacji „Porozumienie Bez Barier”, oraz Jakub B. Bączek, trener mentalny, mówca motywacyjny i były siatkarz. „Ta książka nie jest poradnikiem ani gotową instrukcją życia. Nie obiecuje szybkich rozwiązań, spektakularnych przemian ani listy kroków prowadzących do szczęścia” – czytamy w prologu książki „Twoja (Anty)Bucket Lista. 111 sposobów na powrót do siebie”. Tytułowa (anty)bucket lista nie ma więc służyć odhaczaniu kolejnych osiągnięć – jest raczej pretekstem do zastanowienia się nad pragnieniami, relacjami, zdrowiem i tym, co na obecnym etapie życia ma dla nas znaczenie.
Wybraliśmy 15 refleksji Jolanty Kwaśniewskiej, które przypominają, że być może nie potrzebujemy większych marzeń, tylko więcej miejsca na te, które naprawdę są nasze.
1. Marzenia zmieniają się z wiekiem, ale nie znikają
„Dziś wiem zatem, że marzenia nie znikają z wiekiem. Znacząco zmienia się jednak język, którym je nazywamy. Kiedy przestajemy marzyć o wielkich rzeczach, zaczynamy marzyć inaczej. Ciszej, dojrzalej i bliżej życia”.
2. Wśród obowiązków nie zgub własnych pragnień
„Myślę, że to jest jedna z największych pułapek dorosłości. Człowiek uczy się być odpowiedzialny, rozsądny, przewidywalny, a po drodze coraz rzadziej zadaje sobie pytanie, czego naprawdę chce. Zaczyna bardziej słuchać tego, co powinien, niż tego, co czuje”.
3. Nie sprowadzaj życia do listy obowiązków
„Bez marzeń codzienność bardzo łatwo zamienia się w automatyczność i bezrefleksyjność. Człowiek wykonuje wszystko, co trzeba, odhacza, organizuje, dopina, ale zaczyna żyć trochę jak dobrze zaprogramowane urządzenie. A przecież nie po to jesteśmy. Musi istnieć coś, co nas ożywia, co świeci trochę dalej, co przywraca ciekawość”.
4. Nie pozwól, by cudze oczekiwania zagłuszyły twoje marzenia
„Bo jeśli człowiek za bardzo uzależni się od cudzej aprobaty, to po jakimś czasie przestaje rozpoznawać, co naprawdę jest jego. A bez tej wewnętrznej autonomii marzenia bardzo łatwo gasną. Nie dlatego, że przestają być dla nas ważne, ale dlatego, że zaczynają być bez przerwy filtrowane przez cudze oczekiwania”.
5. Dojrzałość nie oznacza rezygnacji z marzeń
„One [marzenia] nie są zaprzeczeniem dojrzałości. Przeciwnie! Bardzo często są jej sprawdzianem. Pokazują, czy jeszcze umiemy usłyszeć własny głos pośród wszystkich cudzych”.
6. Nie każda ważna podróż prowadzi daleko
„I może właśnie to jest dla mnie dziś jedna z najważniejszych rzeczy: żeby nadal mieć w sobie chęć ruchu, ciekawość świata i ludzi, ale też uważność na to, że najważniejsze podróże prowadzą nie tylko przez mapę, lecz także przez serce, pamięć i relacje”.
7. Wybieraj relacje, które dają siłę, a nie ją odbierają
„Z wiekiem coraz bardziej widzę, jak ważne jest otaczanie się ludźmi, przy których człowiek może oddychać swobodnie, a nie takimi, którzy stale odbierają mu siłę”.
8. Bliskość nie pojawia się sama – trzeba o nią dbać
„Sam fakt bycia razem nie gwarantuje bliskości. Trzeba o nią dbać, rozmawiać, reagować na to, co między nami się dzieje, nie pozwalać, by relacja zamieniła się w przyzwyczajenie”.
9. Przyjmowanie wsparcia też jest oznaką dojrzałości
„Wierzę, że najdojrzalsze życie to nie tylko takie, w którym człowiek umie dawać, ale też takie, w którym umie przyjąć wsparcie bez wstydu”.
10. Rób też to, co cię cieszy – nie tylko to, co trzeba
„W codziennym życiu tak wiele rzeczy robimy dlatego, że trzeba. Tymczasem pasja, twórczość, nauka czegoś nowego przypominają, że można jeszcze robić coś dlatego, że nas to naprawdę cieszy”.
11. Nie musisz od razu wszystkiego umieć
„Człowiek w pewnym wieku często nosi w sobie przymus, żeby wypadać dobrze, żeby już coś umieć, żeby nie zaczynać od zera. A przecież ogromnym przywilejem jest właśnie to, że można JESZCZE czegoś nie umieć, uczyć się”.
12. Małymi krokami, bez pośpiechu
„Bardzo mocno wierzę w metodę małej łyżki. Krok po kroku. Bez zachłanności, bez porównywania się z innymi, bez potrzeby natychmiastowego efektu”.
13. Doceniaj to, co masz dzisiaj
„[…] kiedy jest się młodym, myśli się raczej o ubraniach, o wyglądzie, o tym, co jeszcze można poprawić. Dopiero później człowiek rozumie, że samo sprawne ciało było już wielkim darem. Każdy etap życia ma coś swojego, ale warto umieć docenić to, co jest właśnie teraz”.
14. Nie odkładaj marzeń na później
„Właśnie dlatego tak głęboko wierzę, że na marzenia zawsze trzeba znaleźć czas. Nie wtedy, kiedy wszystko inne już się uspokoi, tylko właśnie teraz, pośród zwykłego życia. Bo one nie są jego luksusowym dodatkiem. Są jedną z form, dzięki którym to życie naprawdę pozostaje nasze”.
15. Zawsze możesz odkryć w sobie coś nowego
„Nigdy nie wiadomo, co jeszcze może się w człowieku obudzić – i właśnie to czyni życie tak interesującym”.