Malta Festival Poznań: relacja

Za nami 28. edycja Malta Festival Poznań, na dziesięć czerwcowych dni Poznań stał się stolicą teatru, aktywizmu i sztuki, podczas których uczestniczyliśmy w 200 wydarzeniach, przygotowanych przez 350 artystów i aktywistów z 17 krajów. Tematem festiwalu był Skok w wiarę / Leap of Faith, który przygotowali członkowie belgijskiej grupy Needcompany – Jan Lauwers, Grace Ellen Barkey i Maarten Seghers. Widzowie uczestniczyli m.in. w światowej premierze Concert by a Band Facing the Wrong Way oraz głośnej teatralnej interpretacji powieści Stefana Hertmansa Wojna i terpentyna w reżyserii Jana Lauwersa.

„Spektakle tegorocznego idiomu Malty pokazywały niestałość współczesnego świata, kruchość ludzkiego życia, trudne doświadczenia, jakie na ludzkiej egzystencji wyciska piętno historii i związaną z tym bezsilność. Jednocześnie mówiły o (nie)możliwości adaptacji i o akceptacji tego, co nieuniknione” – podsumowała temat Idiomu Agata Wittchen-Barełkowska na portalu kulturaupodstaw.pl.

Trójka kuratorów wystąpiła wspólnie w niepowtarzalnym muzycznym wydarzeniu – koncercie, inspirowanym kultowym utworem Velvet Underground i Nico – All Tomorrow’s Parties (or Fun is Politics). „Piosenka traktująca o bezsensie teraźniejszych starań zabrzmiała wyzywająco, świeżo i nowatorsko w interpretacji Needcompany. Odnaleźli w niej kolektywną energię, ironię, absurd (…)” – pisała Aleksandra Bliźniuk na portalu kultura.poznan.pl.

Programowi Generatora Malta – miejskiej sekcji festiwalu – towarzyszyło hasło Zwątpienie w lokalność. Razem z kuratorkami – Joanną Pańczak i Agnieszką Różyńską – oraz aktywistami i artystami pochodzącymi z różnych stron świata rozszerzaliśmy pojęcie lokalności oraz patrzyliśmy na nią jako na przestrzeń przyjazną zróżnicowanym światopoglądom, grupom społecznym i etnicznym czy orientacjom seksualnym.

Wydarzeniem specjalnym festiwalu była premiera spektaklu Mesjasze (albo skoro nie zostało nam już nic do wierzenia, to czy wolno nam podważać coś, w co na nowo moglibyśmy uwierzyć?) – teatralnej koprodukcji Malty i Teatru Zagłębia w Sosnowcu w reżyserii Anety Groszyńskiej i dramaturgii Jana Czaplińskiego i Marcina Kąckiego. „(…) teatr krytyczny o lewicowej wrażliwości zamiast wzywać do refleksji poprzez nie dla wszystkich zrozumiałe prowokacje, otwiera się na dialog. Do tej pory buksował w miejscu (…)” – pisał Jacek Cieślak w „Rzeczpospolitej” po premierze spektaklu.

Festiwal otworzyliśmy wspólnym budowaniem i burzeniem. Podczas warsztatów prowadzonych przez francuskiego artystę Oliviera Grossetête’a przygotowaliśmy elementy kartonowej kopii wieży Gargamela, które następnie przenieśliśmy na plac Wolności, aby za ich pomocą – przy udziale przechodniów – wznieść 20-metrową budowlę. Jej spektakularny upadek rozpoczął 28. edycję festiwalu.

Na wielki finał festiwalu wybrzmiały legendarne piosenki i muzyka filmowa Zygmunta Koniecznego w nowoczesnych, orkiestrowych aranżacjach. Na scenie w parku im. Henryka Wieniawskiego usłyszeliśmy utwory kompozytora w poruszającej interpretacji Agaty Zubel, Cezarego Duchnowskiego, Bartka Wąsika, Andrzeja Bauera oraz orkiestry prowadzonej przez Marcina Sompolińskiego.