Odkąd Matthieu Blazy zadebiutował jako dyrektor kreatywny Chanel, stał się niekwestionowanym ulubieńcem świata mody – pozycją, którą pokaz jesienno-zimowy 2026/27 tylko utwierdził w miejscu. Na potrzeby drugiej kolekcji głównej linii sięgnął po wywiad, którego Coco udzieliła „Le Figaro" w latach pięćdziesiątych.
– Moda jest i gąsienicą, i motylem – przytoczył Blazy za kulisami. – Bądź gąsienicą za dnia, motylem nocą. Nic nie jest bardziej wygodne od gąsienicy i nic bardziej stworzone do miłości niż motyl. Potrzebujemy sukienek, które pełzają, i sukienek, które fruwają. Motyl nie chodzi na targ, a gąsienica nie chodzi na bal.
Trudno o lepszy klucz interpretacyjny, bo kolekcja rzeczywiście rozgrywa się dokładnie między tymi dwoma biegunami: od czarnego dżerseju po metalową siateczkę w tęczowej, iryzującej palecie barw. Chanelowska garsonka pozostaje fundamentem kolekcji – pierwszą cegłą w budowaniu snu, jak określił to sam projektant – ale została rozluźniona, rozciągnięta i przepisana na nowo. Sztywny tailoring zastąpiły prążkowane dzianiny; tweedy przetkano lureksem, a nawet silikonem. Stroje dzienne – swetry z wydłużoną linią talii, sportowe plisowane spódniczki, koszule z bouclé – mają w sobie coś z kokonu. Wieczorowe, obsypane trójwymiarowymi kwiatowymi haftami i mieniące się powierzchniami, już zdecydowanie fruwają.
Przestrzeń pokazu, usiana kolorowymi żurawiami przypominającymi dziecięce klocki, była mniej poetycka niż użyte ostatnio planetarium – holograficzna podłoga stanowiła jednak elegancki kontrapunkt dla trójwymiarowych zdobień Blazy'ego. I choć od czarno-białych fundamentów Coco nie da się uciec, radosna paleta barw, którą projektant konsekwentnie rozwija już od trzech kolekcji, jest tak wyważona i przemyślana, że nawet najbardziej purystyczna klientka Chanel mogłaby objąć ją ramionami. Motyl wylądował.
Zobacz sylwetki z pokazu Chanel jesień-zima 2026/27: