fbpx

Ojciec nieobecny – czym skutkuje ten brak więzi dla córki

Ojciec nieobecny - czym skutkuje ten brak więzi dla córki
123rf.com

Odejście ojca może nastąpić w wyniku choroby, śmierci czy rozpadu rodziny. Joasia po rozwodzie rodziców straciła kontakt z tatą. Mężczyzna sporadycznie widywał się z nią i jej młodszym rodzeństwem, a po kilku latach wyjechał na stałe za granicę, odnosząc sukces zawodowy. Jak to wpłynęło na psychikę córki, opisuje psychoterapeutka Olga Libich.
Matka Joasi bardzo cierpiała po rozstaniu z mężem i nigdy nie zdecydowała się na ponowny związek, obawiając się kolejnego zranienia. W domu żyło się skromnie, w dużej mierze z alimentów płaconych przez ojca. Silne zranienie matki sprawiało, że właściwie w ogóle nie wypadało w domu wspominać o ojcu. Joasia i jej rodzeństwo starali się nie sprawiać kłopotów cierpiącej na chroniczne migreny matce, żyjąc z dnia na dzień w pozbawionym radości domu. Joasia dorastała więc w przekonaniu, że kobieta jest zdana na mężczyznę, który najprawdopodobniej okaże się niegodny zaufania, niewierny i skazujący partnerkę na samotność oraz niedostatek. Przez wiele lat wierzyła w taki obraz świata, w którym była ofiarą męskich kaprysów, niezdolną do samodzielnego inicjowania i kończenia relacji, ambitną, ale niezadowoloną z siebie, podziwiającą sukcesy swoich kolejnych partnerów. Jako atrakcyjna kobieta cieszyła się sporym powodzeniem, ale jej związki kończyły się najpóźniej po około roku, sprawiając niejednokrotnie, że któraś ze stron czuła się porzucona. Po kolejnym takim rozstaniu kobieta wybrała życie singielki, ale i to nie okazało się dla niej satysfakcjonujące.

Joasia miała skłonność do jednoczesnego deprecjonowania i idealizowania mężczyzn. Uważała, że nie mogą być godni zaufania w roli partnerów życiowych czy ojców, ale z drugiej strony projektowała na mężczyzn inteligencję i sukcesy zawodowe. Mimo, że była pracowita i ambitna, nie umiała docenić swoich osiągnięć ani w pełni rozwinąć drzemiącego w niej potencjału, sądząc iż wraz z ojcem opuściły jej życie skuteczność w świecie, sprawczość, konsekwencja i wiara we własne możliwości. Marzyła o ojcu idealnym, starając się nie myśleć o realnym rodzicu. Śniła o księciu z bajki, ale nie potrafiła w pełni zaangażować się w relację z mężczyzną, obawiając się bliskości i możliwości zranienia. Lęk przed byciem opuszczoną wskazywał tymczasem kierunek rozwoju, który w tym przypadku stanowi zmierzenie się z bólem odrzucenia oraz przyjrzenie się tej stronie w sobie, która odrzuca innych i różne aspekty samej siebie. (Unikając tej konfrontacji łatwo popaść w budowanie tożsamości opartej na sile i walce, by nie odczuwać bólu odrzucenia). Wyzwaniem w podobnej sytuacji jest uznanie swojej wartości jako kobiety, niezależnie od tego, że w okresie dorastania zabrakło ojcowskiej aprobaty. Ważne jest także dostrzeżenie w sobie przypisywanych ojcu talentów. Rozwiązaniem jest pokochanie siebie w esencji swojej kobiecości, niezależnie od męskich oczekiwań i projekcji.

Z drugiej strony bardzo ważne jest to, by kobieta pozbawiona kontaktu z realnym ojcem szukała dostępu do uwewnętrznionej figury pozytywnego, kochającego, czułego i mądrego męskiego przewodnika. Niezależnie od tego, jak wyglądała jej relacja z faktycznym ojcem, dopełnianie wewnętrznego obrazu mężczyzny o brakujące jakości – mądrość, zdecydowanie, dobroć, stanowczość, a może czułość i troskę, czy wreszcie zew przygody bądź waleczność – jest zawsze krokiem w kierunku rozwoju. Takie brakujące ojcowskie właściwości może nieść ze sobą wujek, przyjaciel rodziny, dobry wychowawca, czy wreszcie postać filmowa bądź mitologiczny bohater. Fantazje o utęsknionym dobrym ojcu dopełniają męski obraz duszy każdej kobiety. I nie ma to nic wspólnego z oskarżaniem za jego niedostatki realnego rodzica, bo ten zwyczajnie nie jest w stanie wypełnić sobą przebogatej figury archetypowego ojca.

O ojcu bez skazy czytaj TUTAJ

W kolejnym artykułach opowieść o córce ojca niezaradnego.

  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze
?>