Muszę jeszcze tylko pomóc dzieciom, odłożyć na remont, uporządkować sprawy w pracy... a potem zacznę cieszyć się życiem. Problem jednak w tym, że twoja lista pewnie wciąż się wydłuża. Arthur Brooks, badacz szczęścia związany z Harvardem, zdradza proste pytanie, które pomoże ci wreszcie nad nią zapanować.
Przez lata jest tyle do zrobienia. Wychowanie dzieci, prowadzenie domu, praca, troska o bliskich. Zawsze znajdzie się wydatek, na który trzeba odłożyć, albo sprawa wymagająca twojego zaangażowania. Nawet gdy dzieci się usamodzielniają, nadal chcesz im pomagać. W domu przydałyby się zmiany, w pracy trzeba dotrzymywać kroku kolejnym wymaganiom.
Łatwo przyzwyczaić się do myśli, że czas na własne zadowolenie przyjdzie dopiero wtedy, gdy wszystko zostanie „załatwione”, może na emeryturze. Tylko czy taki moment rzeczywiście nadchodzi?
Arthur Brooks, badacz szczęścia związany z Uniwersytetem Harvarda, zachęca, aby w drugiej połowie życia uważniej przyjrzeć się swoim pragnieniom. Warto wspomnieć, że Brooks jest autorem książki „From Strength to Strength” oraz współautorem „Build the Life You Want”, napisanej z Oprah Winfrey.
Brooks podaje zasadę, która jego zdaniem pomaga być szczęśliwym po 50. urodzinach: „Ludzie szczęśliwi i spełnieni w drugiej połowie życia zamiast dodawać, zaczynają odejmować”.
Brooks podaje proste porównanie: satysfakcja to wszystko, co masz, podzielone przez wszystko, czego pragniesz. Możesz więc próbować zwiększać zadowolenie, zdobywając kolejne rzeczy i realizując następne cele. Możesz też przyjrzeć się swoim oczekiwaniom i część z nich odpuścić.
„Są dwa sposoby, aby odczuwać większą satysfakcję. Jest stary, nieefektywny sposób: mieć więcej, mieć więcej, mieć więcej. Albo skuteczny, dający trwałe efekty sposób: chcieć mniej” – wyjaśnia.
W codziennym życiu może to oznaczać zgodę na to, że dom nie zawsze będzie wyglądał tak, jak sobie wymarzyłaś. Albo uznanie, że pomoc dorosłym dzieciom nie musi polegać na spełnianiu każdej ich prośby. W pracy możesz zastanowić się, czy kolejne zobowiązanie daje ci coś ważnego i jest warte czasu, który na nie przeznaczasz.
Przyglądając się swoim oczekiwaniom, warto oddzielić realne potrzeby od wyobrażeń o tym, jak powinnaś żyć.
Bezpieczeństwo finansowe czy wsparcie bliskich mogą być dla ciebie bardzo ważne. Jednak przekonanie, że musisz mieć idealny dom, zawsze być dostępna i ze wszystkim sobie radzić, może sprawić, że nigdy nie uznasz swojego życia za wystarczająco dobre.
Jak rozpoznać, które cele są naprawdę twoje? Brooks proponuje proste ćwiczenie.
Wypisz najważniejsze cele i wymagania wobec siebie, a następnie przy każdym zapytaj: „Czy nadal miałoby to dla mnie znaczenie, gdyby nikt nie wiedział, że to zrobiłam?”.
Jeśli odpowiesz „nie”, warto zastanowić się, co właściwie cię do tych rzeczy przyciąga. Być może perspektywa uznania, pochwał albo spełnienia cudzych oczekiwań ma większe znaczenie, niż dotąd sądziłaś.
Załóżmy, że planujesz remont. Czy nadal chciałabyś go zrobić, gdyby nikt miał nie zobaczyć efektu? Być może tak, zależy ci na wygodzie i przyjemności przebywania w domu. A może odkryjesz, że obecne wnętrze całkiem ci odpowiada, a do zmian skłania cię głównie porównywanie się z innymi.
Podobnie możesz przyjrzeć się planom zawodowym. Czy nowe stanowisko interesuje cię ze względu na zadania, zarobki i możliwości? Czy najbardziej cieszy cię myśl o tym, jakie zrobi wrażenie?
Odpowiedź pomaga zauważyć, na co naprawdę chcesz przeznaczać czas, pieniądze i energię. Może się okazać, że część celów nadal jest dla ciebie ważna, inne straciły znaczenie, choć z przyzwyczajenia wciąż próbujesz je realizować.
W opinii eksperta kluczowa w budowaniu szczęścia po 50 roku życia jest także wdzięczność. Jeśli całą uwagę kierujesz na to, czego jeszcze brakuje, łatwo przecież przeoczyć rzeczy, które już teraz dają ci oparcie i przyjemność.
Zanim dopiszesz kolejny punkt do listy planów, pomyśl, z czego jesteś zadowolona. Kto jest przy tobie? Co lubisz w swojej codzienności? Które sprawy udało ci się poukładać? Co sprawia ci radość, nawet jeśli nikt inny tego nie zauważa?
Brooks zachęca, aby nauczyć się rozpoznawać moment, w którym możesz powiedzieć: „To mi wystarcza”. Dzięki temu łatwiej będzie ci zdecydować, o co nadal chcesz zabiegać, a co możesz już odpuścić i przestać bez końca odkładać cieszenie się życiem na później.
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie zastępuje konsultacji z wykwalifikowanym specjalistą. W przypadku problemów emocjonalnych, psychicznych lub trudności w codziennym funkcjonowaniu zalecamy kontakt z psychologiem, terapeutą lub lekarzem.
Artykuł napisany z wykorzystaniem: Todd Perry, „Happiness researcher reveals the ‘enduring’ secret to being happy in the second half of life”, upworthy.com/ [dostęp: 15.11.2026].