1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Kultura
  4. >
  5. „Skazana” - a gdyby to Twój los był już przesądzony?

„Skazana” - a gdyby to Twój los był już przesądzony?

fot. materiały prasowe
fot. materiały prasowe
Agnes Magnúsdóttir została skazana na śmierć. Jak w greckiej tragedii, nie ucieknie przed przeznaczeniem. Czy potrafi zaakceptować to, co nieuniknione?

Prószyński i S-ka Prószyński i S-ka

Akcja „Skazanej” rozpoczyna się w połowie 1829 r., gdy Islandia pozostaje pod panowaniem Korony Duńskiej. W XVIII w. kraj przeżył epidemie i klęski głodu i choć Duńczycy złagodzili restrykcje handlowe, to na początku XIX w. wyspa jest nadal uboga i mało zaludniona. Rok wcześniej doszło do brutalnego morderstwa. Winnymi uznano trzy osoby. Lokalny sąd skazał je na śmierć przez ścięcie, a Sąd Najwyższy w Kopenhadze zatwierdził ten wyrok.

Jón Jónnson jest urzędnikiem okręgu Húnavatn w dolinie Vatnsdalur na północy kraju. Mieszka w gospodarstwie Kornsa wraz z żoną Margarét i córkami: Laugą i Steiną. Żyje skromnie, liczy, że dzięki służbie królowi jego rodzina się wzbogaci. Pewnego dnia zostaje powiadomiony, że jedna ze skazanych za zbrodnię, służąca Agnes Magnúsdóttir, w oczekiwaniu na egzekucję zamieszka w jego domu. Urzędnik zostanie za to wynagrodzony, ale nie ma prawa odmówić.

I tak Agnes, wyprzedzona złą sławą i oczekiwana z przerażeniem przez gospodarzy, trafia do Kornsy. Margarét nie widziała nigdy wcześniej morderczyni. Boi się o bezpieczeństwo swojej rodziny, przecież służąca będzie spała w jednym pokoju, jadła przy jednym stole! Spodziewa się butnej, zepsutej kobiety, a niejako wbrew sobie musi odczuć litość na widok skazanej – ta jest tak spragniona, że pije tłustą wodę jak zwierzę; tak słaba, że nie może zdjąć ubrana; tak brudna, że bijący od niej smród ledwo daje oddychać.

Ostatnie miesiąca przed śmiercią Agnes spędza w Kornsie, miejscu, w którym kiedyś wszystko się zaczęło – to właśnie tam została porzucona jako sześciolatka przez matkę. Wtedy życie było przed nią, teraz jej los jest przesądzony. Chwilami udaje jej się zapomnieć o tym, co wydarzy się wkrótce, ale po każdym „śnie” powrót do rzeczywistości jest jeszcze trudniejszy. W jaki sposób będzie mogła żyć ze świadomością, że jej czas jest policzony? Czy zdoła przekonać gospodarzy, że zasługuje na współczucie, szacunek?

Agnes Magnúsdóttir jest postacią historyczną, a jej egzekucja (bezpośrednio poprzedzona ścięciem Friðrika Sigurðssonama, drugiego skazanego w tej sprawie) była ostatnią wykonaną w Islandii karą śmierci. Australijska autorka Hannah Kent usłyszała o niej podczas pobytu na wyspie. W czasie wycieczki ktoś mimochodem rzucił, że „tam wykonano ostatnią egzekucję”. Jak mówi Kent, ta historia nie dawała jej spokoju, więc powróciła do niej kilka lat później, ale bardzo trudno było znaleźć więcej informacji. Pisarka ostatecznie znała jedynie datę śmierci Agnes, wiedziała m.in., że kobieta miała brata i była służącą. I niewiele więcej. Cała reszta to fikcja literacka, wsparta badaniami i studiowaniem historii.

Obraz kraju to osobna odsłona książki. O Islandii wiemy niewiele, o jej przeszłości jeszcze mniej. „Skazana” - choć to nie podręcznik – dostarcza nam informacji na temat życia na Północy. W powieści pojawiają się obco brzmiące nazwy posiłków, opis obyczajów i domowych rytuałów, a nawet wyjaśnienie, na czym polega system nazwisk. Autorka dodaje, że w poszukiwaniu tropów szczegółowo poznawała historię Islandii XIX w., wertowała księgi parafialne i spisy urzędowe, więc jest to wiedza rzetelna. Podkreślam to, ponieważ bardzo szanuję takie podejście do pisania, nawet jeśli książka jest fikcją, a nie reportażem. Powieść wiele zyskuje w moich oczach, łatwiej mogę wyobrazić sobie bezradność skazanej – kobiety bez męża, bez rodziny, zdanej na szlachetność albo okrucieństwo obcych ludzi. Agnes jest w sytuacji bez wyjścia, nie ma pieniędzy, nie może uciec – nie podejmuje zresztą nawet takiej próby, świadoma, że w zderzeniu z surową przyrodą polegnie.

Nie mamy źródeł historycznych, które by świadczyły o sympatii dla Agnes Magnúsdóttir, ale dawna legenda mówiła o szczęśliwym ocaleniu kobiety i jej dalszym życiu. Hannah Kent nie dała swojej bohaterce drugiej szansy. Nieuchronne zakończenie pozostanie w pamięci czytelnika długo po zamknięciu książki.

„Skazana”, Hannah Kent (tłum.Jan Hensel) ; Prószyński i S-ka, 2013, s.480

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze
  1. Kultura

Warto walczyć o marzenia, warto walczyć o miłość – przekonuje nas brytyjska pisarka Kirsty Moseley

Fot. materiał partnera
Fot. materiał partnera
Zobacz galerię 6 Zdjęć
Kirsty Moseley jest przykładem powieściopisarzy, którzy odnieśli sukces dzięki platformie internetowej poświęconej literatom-amatorom. Będąc na urlopie macierzyńskim, zupełnie przypadkowo trafiła na tego typu stronę. Opublikowanie na niej pierwszego materiału zajęło jej kilka miesięcy – tyle czasu zbierała się na odwagę, choć jej tekst od dawna leżał w szufladzie. Ciepłe przyjęcie, wsparcie i pozytywne recenzje zachęciły ją do zrobienia kolejnego kroku. W 2012 roku własnym sumptem wydała swoją debiutancką powieść – „Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno”. Książka skradła serca nastolatkom i młody kobietom w wielu krajach.

A potem przyszedł sukces za sukcesem.

Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno" zdobył rzesze fanów i wysokie miejsce w rankingu Goodreads’ Choice Awards na najlepszą książkę dla młodzieży 2012 roku. W Polsce stał się prawdziwym hitem – nastolatki wręcz oszalały na punkcie historii stworzonej przez Moseley. Odzwierciedleniem tego była również nominacja w plebiscycie portalu lubimyczytac.pl do nagrody za najlepszą powieść młodzieżową 2016.

Moseley pisze przede wszystkim dla młodzieży, ale ma w dorobku również pozycje dla dorosłych. W jej powieściach istotny jest wątek romantyczny, niejednokrotnie autorka porusza w nich jednak poważne tematy związane z traumą czy nadużyciami w rodzinie.  W Polsce jej powieści były nominowane w kategoriach najlepsza powieść obyczajowa 2017: „Nic do stracenia. Początek”, oraz najlepsza powieść młodzieżowa: „Chłopak, który chciał zacząć od nowa” (Książka Roku 2017) i „Chłopak, który wiedział o mnie wszystko” (Książka Roku 2018) w plebiscytach portalu lubimyczytac.pl.

W tym roku autorka zaskoczyła nas lżejszym gatunkiem, w którym świetnie się odnalazła – komedią romantyczną. Również tym razem książka została gorąco przyjęta przez czytelniczki zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Polsce. Błyskotliwa, zabawna, nieoczywista. Chłopak, dla którego kompletnie straciłam głowę to lektura, która rozgrzeje serce w zimne jesienno-zimowe wieczory.

 

Takie rzeczy przytrafiają mi się non stop. Heather nazywa mnie „przyjaciółką specjalnej troski”, taką, co to potyka się o ładowarkę podłączoną do prądu lub upuszcza lody i musi kupić nowe, gubi się w trakcie nocnej eskapady po klubach lub przez przypadek wciska Lubię to, śledząc nową dziewczynę byłego na Facebooku. Tak, zdecydowanie, jestem specjalnej troski.

Zagorzała singielka Amy Clarke jest dumna z trzech rzeczy w swoim życiu: różowych włosów, kolekcji conversów oraz zdolności do wypicia dużej ilości margarity bez wymiotowania. Nie szuka miłości. Jest całkowicie szczęśliwa, romansując jednocześnie z Netflixem oraz Benem i Jerrym. Problem w tym, że czasami miłość sama cię odnajduje, nawet gdy tego nie chcesz.

Pięć miesięcy temu on wsiadł do jej pociągu i od tej pory nic nie jest już takie samo. Amy jeszcze nie zna jego imienia, ale wie, że ten facet ją kręci. Wysoki, przystojny geek, który jeździ jej pociągiem co drugi poniedziałek, nie ma pojęcia, że na widok jego uśmiechu Amy traci głowę, a jej serce bije jak oszalałe.

Kiedy przypadkowe spotkanie poza pracą pozwala im na pierwszą normalną rozmowę, sprawy szybko przechodzą od platonicznego uczucia do bliskich – i bardzo bliskich – relacji. Czy mimo ciągu miłosnych katastrof w przeszłości, Amy znalazła w końcu swojego Pana Idealnego? A może los ma dla niej inne plany? Warto się przekonać!

Kirsty Moseley (fot. materiały prasowe) Kirsty Moseley (fot. materiały prasowe)

Kirsty napisała błyskotliwą i zabawną komedię romantyczną z niespodzianką na miarę epickiej powieści. Pięć jasnoróżowych gwiazdek dla Chłopaka, dla którego kompletnie straciłam głowę  – Natasha Preston, bestsellerowa autorka, nr 1 na liście „New York Timesa”

Książce patronują Radio Kolor! i Stylowi.pl, a po więcej informacji na temat twórczości Kirsty Moseley zapraszamy na www.harpercollins.pl

 

  1. Kultura

Kultowe poradniki o związkach - niezbędnik w czasie pandemii

(Fot. materiały prasowe)
(Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 5 Zdjęć
Książki Sherry Argov to fenomen wśród poradników. Od niemal dwudziestu lat cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem kobiet marzących o idealnym związku. I choć czasy się zmieniają, rola kobiety i mężczyzny powoli ewoluuje, dążąc w kierunku partnerstwa, to jednak dynamika par, emocji w zderzeniu dwóch płci, nadal przysparza licznych problemów i często uniemożliwia stworzenie harmonijnej relacji. A przecież większość z nas marzy o szczęśliwej rodzinie i miłości aż po grób… Co na to radzi Sherry Argov i gdzie tkwi sekret jej sukcesu?

Przede wszystkim jej poradniki skierowane są do kobiet. Nie oznacza to, że mężczyźni niczego się z nich nie nauczą! Książki obfitują w konkretne rady i podpowiedzi, a całość napisana jest z poczuciem humoru. Książka przyda się zwłaszcza teraz, gdy przebywanie ze sobą 24 godziny na dobę jest nie lada wyzwaniem dla niejednego związku.

(Fot. materiały prasowe) (Fot. materiały prasowe)

„Mężczyźni naprawdę nie lecą na kobiety miłe. Lecą na interesujące!” Chicago Sun-Times

Pierwszy z poradników - „Dlaczego mężczyźni kochają zołzy” to swoista biblia współczesnej kobiety, ale także świetny sposób na relaks. Napisany z humorem, w nietuzinkowy sposób odkrywa tajemnice damsko-męskich relacji. Ta książka podpowiada, jak budować związki na swoich zasadach, a przede wszystkim udowadnia, że bycie zołzą ma przyszłość.

Niech nikomu się nie wydaje, że „zołza” to negatywne określenie. Wręcz przeciwnie, to kobieta, która jest miła, zabawna i życzliwa, przy czym największą miłość żywi do siebie. Nie kłamie i nie gra, jest szczera (czasem do bólu), bo wie, czego chce, i potrafi to zakomunikować. Robi, co jej się podoba, a to sprawia, że mężczyźni ją uwielbiają.

Argov przedstawia 100 zasad atrakcyjności i uświadamia, czego pragną mężczyźni i jak należy traktować samą siebie, by być szczęśliwą w związku:

  • Twój stosunek do samej siebie decyduje o tym, jak widzi cię mężczyzna;
  • Stawianie warunków lub ich brak świadczy o twoich możliwościach.
  • Niemal natychmiast przedstawiasz się albo jako popychadło, albo superbabka;
  • Jeśli mu powiesz, że nie zamierzasz zbytnio się angażować, on zrobi wszystko, żebyś zmieniła zdanie;
  • Im bardziej będziesz od niego niezależna, tym bardziej będzie tobą zainteresowany.
(Fot. materiały prasowe) (Fot. materiały prasowe)

„Mężczyźni rozwijają skrzydła u boku kobiet, które potrafią ustalać granice i stawiają opór, gdy oni te granice próbują przekraczać” Cosmopolitan

„Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy” to poradnik dla każdej kobiety, której marzy się prawdziwa, głęboka relacja. Jesteś singielką? Masz dość rodzinki, która wciąż pyta, kiedy się ustatkujesz? Może jesteś świeżo po rozstaniu? Albo masz już męża, ale chcesz, by oszalał na twoim punkcie? Witaj w świecie szczęśliwych i trwałych związków - ta książka powie, jak sprawić, by on nie mógł bez ciebie żyć!

Sherry Argov dosadnie i z humorem podpowiada, jak zdobyć miłość i szacunek, na które zasługujesz. Bez owijania w bawełnę udowadnia, że bycie zbyt miłą to niekoniecznie dobra strategia na rozkochanie w sobie faceta. Swoje teorie autorka popiera autentycznymi rozmowami z mężczyznami, którzy bardzo szczegółowo opisują m.in.:

  • Dlaczego mężczyźni testują kobiety? I czy robią to celowo?
  • Czego mężczyźni skrycie się boją?
  • Skąd kobieta może wiedzieć, czy mężczyzna naprawdę jest zakochany i myśli o „na zawsze”?
Sherry Argov (Fot. materiały prasowe) Sherry Argov (Fot. materiały prasowe)

Poradniki Argov nie bez kozery uzyskały status kultowych. Zadziorne i błyskotliwe, pokazują, jak być szczęśliwą i pewną siebie  ̶  bo przecież takie kobiety są najbardziej atrakcyjne!

Więcej o książkach na harpercollins.pl

  1. Materiał partnera

Gwałt polski

(Fot. materiały prasowe)
(Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 5 Zdjęć
Nie wiem, co było gorsze – gwałt czy ten wieczny strach, że on wyjdzie zza rogu.

Maja Staśko i Patrycja Wieczorkiewicz oddają głos osobom zgwałconym. To opowieści mieszkanek wsi i mniejszych miejscowości, pracownic fizycznych, bezrobotnych i wielodzietnych matek, osób niepełnoletnich, aktywistek, studentek, ale i kobiet dojrzałych. I choć składające się na książkę teksty poparte są analizą akt sądowych czy rozmowami z rodziną i przyjaciółmi skrzywdzonych, to najważniejsze w nich są narracje ich samych. W historiach tych, choć rożnych, autorki rozpoznają mechanizmy i schematy, które rządzą myśleniem skrzywdzonych, policji, sądów, mediów i społeczeństwa.

(Fot. materiały prasowe) (Fot. materiały prasowe)

Karolina Korwin Piotrowska:

Gwałt jest demokratyczny. Może spotkać każdego. Jest bezczelny, brutalny i bezkarny. Do czasu. Oby ta wstrząsająca opowieść ofiar gwałtów śniła się ich oprawcom. To często jedyna zemsta i zadośćuczynienie za to, że strach z ofiarami będzie już do końca. 

Zuzanna, 18 lat

(...)

W podstawówce kolegowałam się z Jurkiem. Był o kilka lat starszy. Przeżyłam z nim swój pierwszy pocałunek. Miał piętnaście lat, ja o dwa mniej.

Chodziliśmy do kina, na spacery, spotykaliśmy się ze znajomymi. Zakochałam się. Po dwóch miesiącach zaczął się robić agresywny. Nie chciałam mu pokazać, co robię w telefonie, więc mnie uderzył. Powiedział, że to niechcący. Że poniosły go emocje i więcej tego nie zrobi.

Miałam wysyłać mu zdjęcia na dowód, że spędzam czas z koleżanką. Czasem przyjeżdżał po mnie o szóstej rano, by mieć pewność, że trafiłam do szkoły. Zmieniłam hasło w telefonie, by nie mógł czytać moich wiadomości. Ale gdy raz u niego byłam, na ekranie wyświetliła się informacja, że napisał do mnie kolega. Rzucił się na mnie, zaczął dusić. Był wściekły, krzyczał. Jego rodzice byli wtedy w domu, w innym pokoju. Nie wiem, jak mogli tego nie słyszeć.

Zaczął mnie przekonywać, że powinniśmy zacząć współżyć. Powtarzałam, że nie jestem gotowa.

Spacer

Pewnego dnia zaproponował, byśmy poszli do niego. Gdy weszliśmy do jego pokoju, zamknął drzwi i powiedział, że chciałby to teraz zrobić. Odmówiłam. Siłą zdarł ze mnie spodnie. Nie pamiętam, czy się zabezpieczył. Po wszystkim odprowadził mnie do domu. Dopiero następnego dnia zaczęłam płakać. Rodzicom powiedziałam, że muszę to zakończyć, bo Jurek jest agresywny. Wściekli się. Zabronili mu mnie odwiedzać.

Chciałam spojrzeć mu w twarz i powiedzieć, że to koniec. Odpisał, że nie ma zamiaru do mnie przychodzić. Zadzwoniłam więc i powiedziałam mu to przez telefon – zaraz przybiegł. Moja babcia, która z nami mieszka, natychmiast go wyrzuciła.

Ale on ciągle był obok. Śledził mnie i moje koleżanki. „Musimy do siebie wrócić”. „Nie wytrzymam”. „Jak mogłaś mi to zrobić?” Groził, że przejedzie mnie samochodem. Na mojej klatce schodowej pojawiały się napisy: „Zuza to kurwa”, „Jebać Zuzę”.

Po zerwaniu opowiadał wszystkim, że jestem dziwką, że się puszczam. Kiedyś na osiedlu podszedł do mnie chłopak, z którym chodziłam do podstawówki, i zapytał, za ile dam mu dupy. Innym razem zaczepił mojego brata i powiedział, że jestem szmatą. Źle trafił – dostał niezły wpierdol.

To trwało rok. Potem odpuścił.

Więcej o książce TUTAJ 

 

  1. Kultura

Polecamy nowości książkowe na jesień

Polecamy jesienne nowości książkowe. (Fot. materiały prasowe)
Polecamy jesienne nowości książkowe. (Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 7 Zdjęć
"Taki czarny jest ten listopad, taki zimny, taki obolały od deszczu, od wspomnień, od mokrych rękawiczek - aż strach. Gdybym była listopadem, to rada bym się otrząsnąć z mojej listopadowej doli" - tak przed laty pisała Agnieszka Osiecka. Jak więc przetrwać listopad? Tylko z dobrą lekturą! Przedstawiamy nowości książkowe, po które warto sięgnąć. 

David Attenborough, „Podróże na drugi koniec świata. Dalsze przygody młodego podróżnika” 

„Podróże na drugi koniec świata. Dalsze przygody młodego podróżnika”, David Attenborough, Wydawnictwo: Prószyński i S-ka. (Fot. materiały prasowe) „Podróże na drugi koniec świata. Dalsze przygody młodego podróżnika”, David Attenborough, Wydawnictwo: Prószyński i S-ka. (Fot. materiały prasowe)

"Attenborough jest nie tylko przyrodnikiem-reporterem. Ma tę wyjątkową zdolność stawania się częścią poznawanego świata, dokądkolwiek się uda. Uwiedzeni urodą języka, chłoniemy ten świat, jesteśmy w środku wydarzeń, a przeżycia autora stają się naszymi. I choć przywołany w niniejszym tomie świat już nie istnieje, chcemy go tym bardziej poznać i pojąć, by móc zrozumieć ten nasz i w końcu zacząć się o niego troszczyć. Lektura obowiązkowa!" - tak Krystyna Czubówna podsumowała najnowszą książkę jednego z najsłynniejszych popularyzatorów wiedzy przyrodniczej na całym świecie. David Attenborough przenosi czytelników sześćdziesiąt lat wstecz - do końcówki lat 50. XX wieku. Razem z nim wyruszamy w niezwykłe (i bardzo dalekie!) podróże - od wyspy Pentecost z "lądowymi nurkami" i Nowej Gwinei ze świętami sing-sing przez wyspy Tonga z Królewską Ceremonią Picia Kavy aż po Terytorium Północne Australii i jego starożytne dzieła sztuki. Oprócz owych egzotycznych kultur poznajemy rajskie ptaki, kameleony, sifaki oraz wiele innych zwierząt żyjących w najbardziej niepowtarzalnych środowiskach na naszej planecie. "Podróże na drugi kraniec świata" to napisane z charakterystycznym dla sir Davida Attenborough humorem, czarem oraz wielką serdecznością opowieści, z których aż bije miłość do niezwykłych przygód wśród ludzi, miejsc i zadziwiających dziko żyjących stworzeń.

Olga Tokarczuk, "Czuły narrator"

'Czuły narrator', Olga Tokarczuk, Wydawnictwo Literackie. (Fot. materiały prasowe) "Czuły narrator", Olga Tokarczuk, Wydawnictwo Literackie. (Fot. materiały prasowe)

To pozycja wyjątkowa, nie tylko ze względu na to, że to pierwsza książka Olgi Tokarczuk po otrzymaniu Nagrody Nobla, ale też dlatego, że jest zaproszeniem za kulisy jej twórczości, a zarazem opowieścią o współczesnym świecie. Składa się na nią dwanaście wyselekcjonowanych, najważniejszych esejów i wykładów Olgi Tokarczuk. Teksty kluczowe i premierowe. W tym szeroko komentowana mowa noblowska. Laboratorium powstających tekstów, książek, bohaterów. Proces żmudnych, ale i fascynujących poszukiwań. Eksplozje wyobraźni. Podążanie za logiką rodzącej się fabuły i za wewnętrznym światem bohaterów, odkrywanie ich motywacji, światopoglądów. Odsłanianie pasjonujących historii, ale też opowieść o lekturach i osobistych doświadczeniach. Wytrwałe dążenie do tego, by rozumieć nieskończone zróżnicowanie i skomplikowanie świata. „Wprowadzona przez Olgę Tokarczuk kategoria «czułości» i koncepcja «czułego narratora» to rewolucyjne idee, które mają wszelkie dane, by sporo namieszać nam w głowach, odwracając – ku dobremu – tradycyjne wektory naszych postaw i dyspozycji działaniowych: czyż czułość nie jest sprzyjaniem temu, co dobre dla bycia (w skali jednostkowej, ale i planetarnej)?” - tak napisał o "Czułym narratorze" Ryszard Nycz. Premiera książki 12 listopada.

Radosław Młynarczyk, "Hłasko. Proletariacki książę"

'Hłasko. Proletariacki książę', Radosław Młynarczyk, Wydawnictwo Czarne. "Hłasko. Proletariacki książę", Radosław Młynarczyk, Wydawnictwo Czarne.

Radosław Młynarczyk dekonstruuje legendę, demaskuje kreacje, obala mity. Tropi wątki autobiograficzne w utworach i odkrywa zmyślenia, które Marek Hłasko wplótł w swój życiorys. Pokazuje, że zarówno prawda, jak i zmyślenia są tu równie pociągające. Hłasko urodził się w 1934 roku w Szczakach. Zmarł w 1969 w Wiesbaden. Aż trudno uwierzyć, że żył tylko trzydzieści pięć lat, bo zdarzeniami z jego życia można by obdzielić kilka osób. Do tego jeszcze mistyfikacje, pozy i autokreacja. Marek Hłasko, ikona buntownika polskiej literatury, debiutował wcześnie i szybko zyskał rozgłos. Wiedział, jak wywołać zainteresowanie i podtrzymać uwagę. Znał wszystkich i wszyscy znali jego. Jego narzeczoną była Agnieszka Osiecka, jego opowiadaniami interesowali się filmowcy, wśród nich Has, Ford i Wajda, w jednej z ekranizacji zagrał Cybulski i Sonja Ziemann, przyszła żona pisarza. Był o krok od zrobienia kariery w Hollywood, dokąd pojechał, jak twierdził, za namową Polańskiego. Nie został jednak sławnym scenarzystą. Zyskał za to przyjaciół, wśród nich był Komeda. Żył szybko i intensywnie. Wbrew woli stał się obywatelem świata. Wszystkie doświadczenia, nawet te najbardziej skrajne i tragiczne, z niewątpliwym talentem przekuwał w literaturę. Nieposkromiony temperament i wyobraźnia nie mieściły się jednak w samym pisaniu – w literacki mit przemieniał również swoje życie i to tak skutecznie, że uwierzono, że jest prostym chłopakiem z Marymontu.

Magdalena Niedźwiedzka, „Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand”

„Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand”, Magdalena Niedźwiedzka, Wydawnictwo: Prószyński i S-ka. (Fot. materiały prasowe) „Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand”, Magdalena Niedźwiedzka, Wydawnictwo: Prószyński i S-ka. (Fot. materiały prasowe)

Magdalena Niedźwiedzka, autorka genialnych biografii: królowej Elżbiety I Wielkiej "Królewska heretyczka" oraz "Marii Skłodowska-Curie", po raz kolejny podjęła się spisania historii niezwykłej kobiety, której postawa i podejście do życia wydaje się być teraz aktualniejsze niż kiedykolwiek. George Sand to francuska pisarka epoki romantyzmu. Wyjątkowa i intrygująca - jako niepokorna arystokratka i republikanka, wywrotowa pisarka i wolnomyślicielka, kobieta w spodniach i z cygarem w ustach, kochanka Alfreda de Musseta i Fryderyka Chopina, przyjaciółka Liszta, Delacroix i Balzaka, walcząca o prawa kobiet i prawa robotników krewna królów, niespokojna, niepokorna, ni to wamp, ni androgyne. Magdalena Niedźwiedzka podejmuje walkę z nieuprawnionymi karykaturami George Sand, które przedstawiają pisarkę jako wyrachowaną, biseksualną nimfomankę lub przeciwnie, dobrotliwą, łagodną panią z Nohant, osobowość pani Sand była bowiem niezwykle złożona, a przez to fascynująca. Artystka odgrywała w życiu wiele ról. Z właściwą powieściom historycznym potoczystością Niedźwiedzka odsłania kilka z nich. Premiera książki już 12 listopada.

Harlan Coben, "Chłopiec z lasu"

Harlan Coben, 'Chłopiec z lasu', Wydawnictwo: Albatros. (Fot. materiały prasowe) Harlan Coben, "Chłopiec z lasu", Wydawnictwo: Albatros. (Fot. materiały prasowe)

Prawdziwa gratka dla miłośników kryminałów - najnowsza powieść Harlana Cobena. New Jersey, 1986 rok. W Stanowym Parku Krajobrazowym Ramapo Mountain znaleziono dziecko. Brudne, odziane w łachmany i… kompletnie dzikie. Chłopiec rozumie po angielsku, lecz nic nie mówi. Nikt nie zgłaszał zaginięcia. Nikt nie wie, kim chłopiec jest i jak długo przebywał w lesie. Nikt nie wie, jak udało mu się przetrwać. Trzydzieści lat później Wilde stara się żyć normalnie, choć jego przeszłość wciąż pozostaje tajemnicą – także dla niego samego. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość o zaginięciu nastolatki. Nikt się nim nie przejmuje – nawet jej własny ojciec – ale pewna ważna osoba z przeszłości Wilde prosi go o pomoc w znalezieniu dziewczyny. Jedyną wskazówką jest to, że była ostatnio nękana. Ponieważ sam nigdy nigdzie nie należał, Wilde nie może zignorować sprawy outsiderki, która nikogo nie obchodzi. Ale żeby wyjaśnić tajemnicę jej zniknięcia, będzie musiał wrócić do swojej przeszłości i do miejsca, w którym władza pozwala na utrzymywanie sekretów, które mogą zagrozić milionom ludzi.

Ewa Pągowska, "Psychiatrzy. Sekrety polskich gabinetów"

Ewa Pągowska, 'Psychiatrzy. Sekrety polskich gabinetów', Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak. (Fot. materiały prasowe) Ewa Pągowska, "Psychiatrzy. Sekrety polskich gabinetów", Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak. (Fot. materiały prasowe)

Co się dzieje za zamkniętymi drzwiami polskich gabinetów i szpitali psychiatrycznych? Psychiatria przez lata była uznawana za czarną owcę medycyny i budziła wiele kontrowersji. Nawet dziś osoby cierpiące z powodu chorób psychicznych muszą się mierzyć z krzywdzącymi stereotypami. Ewa Pągowska szczerze i bez tabu rozmawia z psychiatrami o tym, jak wyglądają kulisy pracy w ich zawodzie i jaka jest naprawdę kondycja psychiczna Polaków. Podejmuje między innymi tematy związane z depresją, schizofrenią, a także leczeniem dzieci i młodzieży. Pyta o to, jakie konsekwencje dla naszego zdrowia mentalnego będzie mieć doświadczenie pandemii. Nie unika trudnych tematów jak zaburzenia psychopatów lub dewiacje seksualne. Sprawdza, ile prawdy jest w historiach dotyczących stosowania elektrowstrząsów, przerażających warunków panujących w szpitalach czy faszerowania dzieci lekami bez zgody ich rodziców.

  1. Kultura

Książki o kobiecej mocy

Przedstawiamy 8 książek o kobiecej mocy. (Fot. materiały prasowe)
Przedstawiamy 8 książek o kobiecej mocy. (Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 9 Zdjęć
My, kobiety, mamy moc. Ma ona przeróżna oblicza - czasem jest niezwykle delikatna i subtelna, innym razem otula, koi i niesie dobro, jeszcze innym głośno krzyczy, kruszy mury i zmienia świat. Oto 8 książek o kobiecej mocy. Takich, które nie pozwalają zapomnieć o tym, co w nas najcenniejsze. 

„Biegnąca z wilkami” Clarissa Pinkola Estés

Clarissa Pinkola Estés, „Biegnąca z wilkami”, Wydawnictwo: Zysk i S-ka. Clarissa Pinkola Estés, „Biegnąca z wilkami”, Wydawnictwo: Zysk i S-ka.

To absolutny klasyk literatury i książka, którą powinna przeczytać każda kobieta. Na blisko 560 stronach Clarissa Estés odpowiada na ważne pytania dla każdej z nas - Jaka jest kobieta?, Jaka jest jej natura, pierwotne instynkty?, Czym kieruje się w życiu?, Kim by była, gdyby świat nie starałby się jej na siłę „ucywilizować”?.

Niektórzy uważają, że czasy, kiedy tak zwana kobieta niepokorna bywała wyklęta, należą do przeszłości. Jeśli była niepokorna, to znaczy postępowała zgodnie z naturą swojej duszy, to mówiło się, że jest "zła" lub że "zbłądziła". Te czasy nie minęły. Zmienił się tylko typ zachowań, które uznaje się u kobiet za niedozwolone.
(Clarissa Pinkola Estés, „Biegnąca z wilkami”, Wydawnictwo: Zysk i S-ka)
Clarissa Estes jest pisarką pochodzenia meksykańsko-hiszpańskiego, która została wychowana w poszanowaniu tradycji i w bliskości z naturą. "Biegnącą z wilkami" pisała ponad dwie dekady. To opowieść o kobiecie - silnej, dobrej, która ma pasję, jest z jednej strony kreatywna, a z drugiej dzika i kierująca się swoim instynktem. Clarissa Estés stworzyła niemal leksykon opisujący kobiecą psychikę, który pomaga współczesnym kobietom odnaleźć najsilniejsze cechy w sobie i porzucić konwenanse, w których tkwią. To książka, która porusza serca i i umysły.

„Biblia waginy” dr Jen Gunter

Dr Jen Gunter, „Biblia waginy”, Wydawnictwo: Marginesy. Dr Jen Gunter, „Biblia waginy”, Wydawnictwo: Marginesy.

"Mam misję – żeby każda kobieta zyskała rzetelną wiedzę na temat pochwy i sromu" - napisała we wstępie doktor Jen Gunter i słowa dotrzymała, bo jej "Biblia waginy" to najprawdziwsza biblia naszej kobiecości, która edukuje, otwiera oczy i uświadamia, jak niewiele wiemy o tak ważnej części naszego ciała. To książka z kategorii popularnonaukowych, która z jednej strony jest niesamowicie rzetelna, a z drugiej lekka i dowcipna. Znajdziemy w niej odpowiedzi na mnóstwo ważnych pytań, wokół których, z roku na rok, wzrasta ilość niesprawdzonych informacji. Doktor Jen Gunter to znawczyni kobiecego zdrowia i popularna lekarka, zwana dyżurną ginekolożką mediów społecznościowych. Przychodzi z "Biblią waginy" jak z odsieczą i daje ogrom wiedzy, wynikającej z jej niemal trzydziestoletniego czasu pracy. A do tego potrafi barwnie opowiadać: od anatomii przez skutki uboczne antybiotykoterapii po korzyści z przyjmowania probiotyków. Dawniej mity na temat kobiecego ciała rozprzestrzeniały się poprzez słowa naszych mam, babć, koleżanek – dziś za pomocą kilku kliknięć lądują w Internecie. Nieważne z jakiego źródła – liczy się to, jak wielką krzywdę mogą wyrządzić każdej z nas. Dzięki doktor Jen Gunter poznajemy swoją waginę. Dogłębnie.

„Boginie w każdej kobiecie” Jean Shinoda Bolen

Jean Shinoda Bolen, „Boginie w każdej kobiecie”, Wydawnictwo: Yemaya. Jean Shinoda Bolen, „Boginie w każdej kobiecie”, Wydawnictwo: Yemaya.

Ta pozycja ma w sobie coś z "Biegnącej z wilkami", jednak więcej w niej tytułowych bogiń, a mniej baśni i opowieści historycznych. "Boginie w każdej kobiecie" to szczegółowa podróż po kobiecej psychice, która nakreśla, jak pogodzić wewnętrzne boginie, by żyć w zgodzie z własną prawdziwą naturą. Kariera czy rodzina? Namiętny romans czy stabilne małżeństwo? Kompromis czy ostra rywalizacja? Pieniądze czy satysfakcja z pracy? Takie decyzje nie są łatwe, bo na naszą psychikę wpływają różne, czasem sprzeczne, siły wewnętrzne, przez autorkę przedstawiane pod postacią greckich bogiń. Hera pogania: "Kiedy wreszcie wyjdziesz za mąż?". Dla Demeter najważniejsze są dzieci. "Używaj życia, póki czas" - kusi Afrodyta. "Jeśli chcesz zrobić karierę, musisz skupić się tylko na tym" - ostrzega Atena. Której posłuchać? Jak dokonywać mądrych wyborów? Pomaga w tym Jean Shinoda Bolen, która od blisko 40 lat jest profesorem psychiatrii. Mieszka w USA i wykłada na University of California w San Francisco.

Sylwia Chutnik, 'Cwaniary', Wydawnictwo: Znak Literanova. Sylwia Chutnik, "Cwaniary", Wydawnictwo: Znak Literanova.

Książka do bólu współczesna, a jednocześnie ponadczasowa. "Cwaniary" to przede wszystkim powieść o kobietach silnych, bezkompromisowych i szalenie mądrych, a jednocześnie wrażliwych i skrzywdzonych. Halina, Celina, Stefa i Bronka walczą o sprawiedliwość względem kobiet. Walczą dosłownie. Halinie brzuch przeszkadza na tyle, że nie może już sobie pozwolić na walkę wręcz. Radzi sobie metalową pałką. Celina delikatnie wykręca ręce i stosuje ulubiony chwyt, aż człowiekowi łzy stają w oczach. Bronka potrafi wyprowadzić perfekcyjny cios, choć nosi szpilki i służbową garsonkę. Stefa ma fioletowy siniak pod okiem i dwójkę dzieci.

(Sylwia Chutnik, "Cwaniary", Wydawnictwo: Znak Literanova)
Mokotowski gang kobiet pomści niewybaczalne krzywdy. Ratuje kobiety uwięzione między odkurzaczem i pralką. Słyszy każdą wołającą o pomoc. A kiedy nie można już ukryć siniaków, a rozpacz wygrywa z wściekłością, superbohaterki wlatują przez otwarte okno i biorą w ramiona.

„Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek. 100 historii niezwykłych kobiet”, Francesca Cavallo, Elena Favilli

Francesca Cavallo, Elena Favilli, „Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek. 100 historii niezwykłych kobiet', Wydawnictwo: Debit. Francesca Cavallo, Elena Favilli, „Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek. 100 historii niezwykłych kobiet", Wydawnictwo: Debit.

Tę książkę powinna znać każda dziewczynka i młoda kobieta, choć zachęcam, by zapoznać się z nią niezależnie od wieku i płci. „Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek” to nowe wersje bajek, opowiadające historie niezwykłych kobiet - od Elżbiety I po Serenę Williams. Kobiet, które odmieniły bieg historii, mają na swoim koncie wyjątkowe naukowe odkrycia, były pionierkami i geniuszami w dziedzinie sztuki, walczyły o najważniejsze prawa ludzi, pokonywały przeciwności losu. Książka została zilustrowana przez sześćdziesiąt artystek ze wszystkich zakątków świata, wszystkie historie są utrzymane w konwencji bajki i każda składa się z jednostronicowego tekstu oraz wyjątkowego portretu. „Każda z tych stu historii dowodzi, że wierząc w coś całym sercem, zyskujemy siłę, by zmieniać świat” – czytamy w przedmowie. Ten zbiór zainspiruje nie tylko najmłodszych, ale i nieco starszych do tego, by wierzyli we własne siły, marzyli odważnie i pielęgnowali w sobie wewnętrzną siłę.

"Opowieść podręcznej",  Margaret Atwood

Margaret Atwood, 'Opowieść podręcznej', Wydawnictwo: Wielka Litera. Margaret Atwood, "Opowieść podręcznej", Wydawnictwo: Wielka Litera.

Na koniec książka, która stała się współczesnym symbolem walki o prawa kobiet, mimo, że po raz pierwszy została wydana ponad 30 lat temu. "Opowieść podręcznej" kanadyjskiej pisarki Margaret Atwood to wstrząsająca historia o przyszłości kobiet w świecie, w którym reżim i ortodoksja są jedynym prawem, a jedyną słuszną rolą kobiet jest rodzenie dzieci. Główną bohaterką jest Freda, Podręczna w Republice Gilead. Może opuszczać dom swojego Komendanta i jego Żony tylko raz dziennie, aby pójść na targ, gdzie wszystkie napisy zostały zastąpione przez obrazki, bo Podręcznym już nie wolno czytać. Co miesiąc musi pokornie leżeć i modlić się, aby jej zarządca ją zapłodnił, bo w czasach malejącego przyrostu naturalnego tylko ciężarne Podręczne mają jakąś wartość. Na podstawie „Opowieści podręcznej” Atwood, ponad 30 lat po jej wydaniu, powstał amerykański serial, który już od emisji pierwszego odcinka stał się fenomenem i jedną z najgłośniejszych produkcji ostatnich lat. "Opowieść podręcznej" dała przyczynek do wielu ważnych dyskusji, toczących się współcześnie niemal na całym świecie. Dyskusji o tym, czy przerażająca historia Atwood mogłaby okazać się naszą rzeczywistością.