Choć polska premiera książki odbyła się zaledwie rok temu, czytelnicy na całym świecie zachwycają się nią już od 2020 roku. „Cały ten błękit” Mélissy Da Costy stał się jednym z największych francuskich bestsellerów ostatnich lat i szybko zdobył status powieści, którą poleca się przyjaciółce, siostrze czy mamie słowami: „Przeczytaj, tylko przygotuj chusteczki”. O czym opowiada?
To historia, która wzrusza do łez, ale jednocześnie oferuje coś, czego często szukamy w literaturze najbardziej – pocieszenie, nadzieję i przypomnienie, że jedyne, czym naprawdę dysponujemy, jest chwila obecna. Bo choć Mélissa Da Costa opowiada o rzeczach niełatwych, robi to z niezwykłą uważnością i czułością, dzięki czemu jej książka nie zostawia z poczuciem przygnębienia. Wręcz przeciwnie – „Cały ten błękit” to czuła opowieść o chorobie, traumie i podróży, która w przewrotny sposób zachęca, by przestać odkładać życie na później.
Czytaj także: „Życie Violette” to oda do szczęścia i pochwała radości z małych rzeczy. O czym jest książka Valérie Perrin?
Głównym bohaterem powieści jest Émile, dwudziestosześcioletni mężczyzna, który dowiaduje się, że cierpi na przedwczesną postać choroby Alzheimera. Perspektywa kolejnych miesięcy spędzonych między szpitalnymi ścianami jednak nie bardzo mu się podoba. Zamiast więc poddać się scenariuszowi narzuconemu przez innych, podejmuje decyzję, która dla wielu wydawałaby się szalona – kupuje kamper i rusza w drogę przez francuskie Pireneje.
Wcześniej jednak zamieszcza ogłoszenie z informacją, że poszukuje towarzysza tej niezwykłej podróży. Odpowiada na nie Joanne – tajemnicza młoda kobieta. Każde z nich niesie własny bagaż doświadczeń, sekretów i ran, o których nie chce mówić. Jednak wspólna droga przez malownicze krajobrazy, wieczory spędzane na rozmowach i codzienność zamknięta w kilku metrach kampera sprawiają, że między bohaterami rodzi się wyjątkowa więź, która staje się sercem opowieści.
Bo choć książka jest historią podróży, tak naprawdę opowiada o czymś znacznie ważniejszym – o spotkaniu dwójki ludzi, którzy pomagają sobie odzyskać kontakt z życiem; o tym, jak obecność drugiego człowieka potrafi rozjaśnić nawet najciemniejszy moment i jak bliskość czasem przychodzi wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy.
(Fot. materiały prasowe)
Czytaj także: „To książka mojego życia. Absolutne arcydzieło”. O czym jest „Atlas chmur”, powieść uznana za najlepszą książkę XXI wieku?
Siłą tej powieści nie są spektakularne zwroty akcji ani tempo, które nie pozwala oderwać się od książki. Mélissa Da Costa wybiera zupełnie inną drogę – pozwala czytelnikowi zwolnić, pobyć chwilę z bohaterami i przyjrzeć się emocjom, które na co dzień często zagłuszamy. Autorka pisze bowiem o rzeczach uniwersalnych: potrzebie bliskości, lęku przed przemijaniem, tęsknocie za wolnością, pragnieniu miłości i o nadziei, która potrafi pojawić się nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko zostało już stracone.
„Cały ten błękit” wzrusza, ale nie przytłacza. Skłania do refleksji, ale nie moralizuje. Przypomina, że życie nie musi być idealne, by było piękne, że szczęście często kryje się w drobiazgach i że czasem najważniejsze rzeczy odkrywamy dopiero wtedy, gdy przestajemy za nimi gonić. To także książka o tym, że koniec czegoś nie zawsze oznacza wyłącznie stratę – często bywa początkiem odwagi, bliskości, pojednania z przeszłością i spojrzenia na własne życie z zupełnie nowej perspektywy.
Jeśli lubisz literaturę czułą, refleksyjną i pełną emocjonalnej prawdy, „Cały ten błękit” może okazać się jedną z tych książek, które zostaną z tobą na długo.