Znasz książki B.A. Paris? Ja czytałam wszystkie. I choć moją ulubioną bezsprzecznie pozostaje debiutanckie „Za zamkniętymi drzwiami”, każda kolejna powieść autorki sprawia mi niekłamaną przyjemność. Najnowsza – „Obsesja” – skupia się na poczuciu osaczenia, winie i konsekwencjach błędów z przeszłości. Jeśli lubisz w thrillerach duszną atmosferę i psychologiczne napięcie, śmiało możesz dopisać ten tytuł do swojej listy.
Do napisania „Obsesji” B.A. Paris zainspirowało zdarzenie, którego naocznym świadkiem była jej córka. Jak pisarka wspominała w rozmowie z nami, dziewczyna – podobnie jak bohaterka na początku książki – zobaczyła młodą kobietę wsiadającą do samochodu nieznajomego mężczyzny i zawiadomiła policję. Gdy później nie pojawiły się żadne informacje w tej sprawie, uznała, że nic złego się nie stało. Wyobraźnia jej mamy dopisała jednak do tej historii zupełnie inne zakończenie. Autorka zaczęła się zastanawiać, co by było, gdyby tej kobiecie rzeczywiście coś się stało. Co jeśli nikt nie zostałby aresztowany, a kilka miesięcy później jej córka spotkałaby kierowcę tamtego samochodu w lokalnym barze? Jak by zareagowała? I właśnie tak zaczął kiełkować pomysł na „Obsesję”.
Nell Masters jest przekonana, że ktoś ją śledzi. Czuje na sobie czyjś wzrok, odbiera głuche telefony, a pod drzwiami domu znajduje bukiet zwiędłych kwiatów od nieznanego nadawcy. I choć już samo to brzmi niepokojąco, sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że Nell skrywa swoją prawdziwą tożsamość, a wraz z nią mroczną tajemnicę sprzed dwunastu lat. Wtedy jeszcze nazywała się Elle Nugent.
Pewnego dnia z okna swojego pokoju zobaczyła studentkę Bryony Sanders wsiadającą do samochodu nieznajomego mężczyzny. Następnego dnia dziewczyna już nie żyła, a Elle dałaby sobie rękę uciąć, że zabójcą jest Brett Parker, którego tego dnia widziała w pobliżu. Była tego tak pewna, że za wszelką cenę próbowała udowodnić jego winę. Ta obsesja jednak doprowadziła do tragedii… Czy możliwe, że po tylu latach ktoś odkrył jej nową tożsamość i próbuje wymierzyć jej karę za błędy przeszłości?
Czytaj także: B.A. Paris – zadebiutowała jako 58-latka i od razu podbiła rynek książki. Oto 5 najlepszych thrillerów psychologicznych autorki
Akcja „Obsesji” – podobnie jak w poprzednich książkach autorki – prowadzona jest dwutorowo. Przeszłość zgrabnie splata się z teraźniejszością, stopniowo odsłaniając kolejne elementy układanki i pozwalając spojrzeć na całą historię z szerszej perspektywy. I właśnie to sprawia, że w tę opowieść wsiąka się niemal od pierwszych stron. Chcesz wiedzieć, kto zabił Bryony, kto śledzi Nell, czy te sprawy są jakoś powiązane itd. A że B.A. Paris jest mistrzynią w kreowaniu atmosfery niepokoju i osaczenia, przez kolejne rozdziały po prostu się płynie.
Nie przeszkadza nawet to, że wielu rzeczy można się domyślić. Zwłaszcza jeśli ma się już na koncie sporo thrillerów i wie się, na jakie niuanse zwracać uwagę. Autorka próbuje mylić tropy, ale bardziej doświadczeni czytelnicy gatunku prawdopodobnie nie dadzą się zwieść tak łatwo.
Rozumiem też głosy czytelników, którzy poczuli niedosyt po zakończeniu. Choć jest ono logiczne i znajduje uzasadnienie w fabule, rzeczywiście może pozostawiać pewne rozczarowanie. Z drugiej strony nie brakuje również opinii osób, które finał uznały za zaskakujący i satysfakcjonujący, dlatego wiele zależy od indywidualnych oczekiwań. Niemniej „Obsesja” jest przede wszystkim thrillerem psychologicznym – ma bawić się umysłem czytelnika, wciągać w opowieść, wzbudzać emocje i przeszywać niepokojem. A pod tym względem B.A. Paris jak zwykle nie zawodzi.