Na gali "Albies" w Londynie pojawiła się w szkarłatnej sukni bez ramiączek, z diamentowym naszyjnikiem i falami rozpuszczonych włosów. Melinda French Gates nie przypomina już kobiety w beżowym kardiganie, którą świat znał z kolejnych dekad u boku Billa Gatesa, a jej przemiana – wewnętrzna i zewnętrzna – jest wprost inspirująca.
Zanim zaczęła rozdawać miliardy, w jej domu liczyło się, czy starczy na drugą parę butów
Urodziła się w sierpniu 1964 roku w Dallas jako druga z rodzeństwa. Ojciec był inżynierem lotniczym, matka zajmowała się domem, a pieniądze nie były wydawane lekką ręką. Zakonnice z katolickiej szkoły uczyły ją, że liczy się działanie: – Wysyłały nas do lokalnej społeczności, żebyśmy służyły – opowiadała w What Will It Take Movements.
Po informatyce na Duke University i MBA wybrała Microsoft zamiast IBM. Spędziła tam niemal dekadę jako menedżerka produktu, a po drodze poznała i poślubiła współzałożyciela firmy. W 2000 roku powstała fundacja Billa i Melindy Gates, poprzedzona podróżą do Afryki Wschodniej, którą Melinda opisała w AARP jako doświadczenie „zarazem otwierające oczy i łamiące serce”. Fundacja miała być jej życiowym projektem – aż do maja 2021 roku, gdy po 27 latach małżeństwa para ogłosiła rozstanie.
Z kardiganów w szkarłat: po rozwodzie jej garderoba przestała przepraszać, że istnieje
Przez lata Melinda ubierała się tak, jak wymagała tego jej rola: praktyczne kardigany, stonowane marynarki i spodnie, które nie rzucały się w oczy na zebraniach zarządu. Pierwsze iskry buntu błysnęły tuż przed rozstaniem, gdy na początku pandemii fotoreporterzy przyłapali ją w różowym swetrze Givenchy z wyciętymi sercami na ramionach, wartym 1700 dolarów.
Po rozwodzie poszło już z górki. W 2024 roku magazyn „Puck” zauważył jej prążkowany golf Courrèges z maleńkim monogramem przy obojczyku i zapytał:
„Dlaczego Gates, 59-letnia mama z Seattle warta 13 mld dolarów, nosi Courrèges, i to z nie byle jaką spódnicą i paskiem Alaïa?”.
Mogłaby przecież postawić na ostentacyjny i oczywisty wybór jak Dior czy Chanel; czemu wybiera relatywnie niszowy brand? Odpowiedź jest prosta: Melinda docenia marki dla koneserek, nie dla osób, które chcą zaznaczyć status. (Ten jest oczywisty: jej bogactwo, choć systematycznie rozdawane na cele dobroczynne, nadal zalicza ją do klubu jednego procenta najbogatszych). Podobnie jest z Thebe Magugu, południowoafrykańskim projektantem i laureatem LVMH Prize 2019. Jego Split Porcelain Dress z kolekcji „Discard Theory” włożyła na galę Desmond & Leah Tutu Legacy Foundation, pozując u boku Graçy Machel.
Dziś French Gates stawia na czyste linie, dobre dopasowanie, skromne dekolty i dłuższe rąbki. W jej palecie rządzą neutralne tony przełamane czerwienią, różem albo błękitem, a obok nich pojawiają się kwiaty i abstrakcyjne grafiki. Na co dzień wraca do skórzanej lub dżinsowej kurtki, czapki beanie i spodni do jogi. To mieszanka luksusu i luzu, którą łatwo polubić.
W czerwcu 2024 roku odeszła z fundacji i w ramach rozwodowej ugody otrzymała 12,5 mld dolarów na własną filantropię, prowadzoną przez założony w 2015 roku Pivotal.
Zapowiedziała 1 mld dolarów na prawa kobiet w ciągu dwóch lat, a w czerwcu 2026 roku dorzuciła 215 mln dolarów na zdrowie kobiet w średnim wieku, w tym menopauzę. Forbes wycenia jej majątek na około 30 mld dolarów.
W autobiograficznej książce „The Next Day” napisała: „Po prostu nie zamierzam zaakceptować myśli, że moje wnuczki mogłyby dorastać z mniejszą wolnością, niż ja miałam”. O własnej roli mówi z pokorą: woli stać za ruchami prowadzonymi przez innych, niż zakładać własne.
Zmieniło się też to, jak mówi o bliskości. – Myślałam, że to może już nigdy mnie nie spotkać. Nauczyłam się, że z właściwą osobą może – powiedziała w rozmowie z NPR. Media łączą ją dziś z przedsiębiorcą Philipem Vaughnem. Podczas ostatniej wizyty w Londynie zatoczyła zaś koło: wróciła do Queen Elizabeth Centre, gdzie 14 lat temu po raz pierwszy publicznie mówiła o prawie kobiet do decydowania, czy i kiedy mieć dzieci. Nowa działalność dobroczynna, nowa miłość i nowa garderoba – trudno o lepszy dowód, że życie nie kończy się po sześćdziesiątce.