1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Kultura
  4. >
  5. Kino w Trampkach powraca. Przed nami dwa miesiące filmowej przygody dookoła świata

Kino w Trampkach powraca. Przed nami dwa miesiące filmowej przygody dookoła świata

Krótkometrażowy film
Krótkometrażowy film "Fioletowe dziecko" to jedna z festiwalowych propozycji tegorocznej edycji Kina w Trampkach. (Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 8 Zdjęć
Zamknijcie oczy i uruchomcie wyobraźnię. Festiwal Kino w Trampkach powraca z wiosenną energią. Najmłodszych widzów czekają dwa miesiące filmowej przygody dookoła świata z filmami krótko- i pełnometrażowymi.

Festiwal Filmowy Kino w Trampkach powraca w dwóch odsłonach: wiosennej z filmami krótkometrażowymi i letniej z propozycjami filmów długometrażowych. Pierwsza z nich wystartowała 19 kwietnia i obejmuje aż 30 tytułów z całego świata. Festiwalowe propozycje angażują młodego widza, pobudzają wyobraźnię, zachęcają do udziału w dyskusji o przedstawionych problemach i tematach, a także uczą krytycznego spojrzenia na otaczający świat.

Tegoroczna edycja będzie trwać aż dwa miesiące i zakończy się dopiero 24 czerwca. „Specjalnie dla naszych młodych widzów oraz ich opiekunów w tym roku postanowiliśmy wydłużyć czas trwania festiwalu. Mamy poczucie, że wszyscy jesteśmy zagonieni, choć tak naprawdę tkwimy w miejscu. Dłużej trwający festiwal ma dać przestrzeń do skupienia, do skoncentrowania, uważności - na filmy, ale przede wszystkim na emocje, które w nas uruchamiają" – mówi Karolina Śmigiel, dyrektorka artystyczna.

Podobnie jak przed rokiem motywem przewodnim jest dżungla. Tym razem postrzegana jako miejsce zamieszkania - składająca się z budynków, labiryntu ulic, betonu i szkła. „Zachęcamy widzów do eksplorowania miast pod wieloma aspektami” - mówi Agnieszka Drzewiecka–Protić, dyrektorka festiwalu.

Filmy pokazywane w ramach festiwalu Kino w Trampkach angażują młodego widza, pobudzają wyobraźnię, zachęcają do udziału w dyskusji o przedstawionych problemach, a także uczą krytycznego spojrzenia na otaczający świat. (Fot. materiały prasowe) Filmy pokazywane w ramach festiwalu Kino w Trampkach angażują młodego widza, pobudzają wyobraźnię, zachęcają do udziału w dyskusji o przedstawionych problemach, a także uczą krytycznego spojrzenia na otaczający świat. (Fot. materiały prasowe)

Kino w Trampkach - propozycje krótkometrażowe

Repertuar dostępny w ramach wiosennej edycji obejmuje produkcje aktorskie, animacje i filmy dokumentalne, które podzielone zostały na kategorie wiekowe oraz tematyczne.

Prezentowane w bloku "Psychologia relacji" filmy przyglądają się korelacjom między rówieśnikami, ale też relacjom międzypokoleniowym. Dotykają one ważnych problemów psychologicznych, takich jak: potrzeba akceptacji, bycie w grupie, odpowiedzialność, przyjaźń, uczenie od siebie nawzajem, wzorce, wymiana doświadczeń. Są to tematy pomocne w kontekście konfrontowania się z emocjami, które przynosi pandemia i izolacja. W ramach sekcji zostaną pokazane następujące tytuły: "Krzesło", "Strażnik jabłoni", "Kometa", "Na wzgórzu", "Dzień z życia chłopca", "Zapach kawy", "Lwica", "Przesilenie", "Bajka" i "Fioletowe dziecko". 

Kadr z filmu 'Bajka' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Bajka" (Fot. materiały prasowe)

Blok "Ja wobec innych" również dotyczy emocji, psychologii i relacji, ale z naciskiem na to, w jaki sposób się ustawiamy wobec innych, w jaki sposób się z innymi komunikujemy i wchodzimy w relacje. Czy jesteśmy otwarci? Czy przyjmujemy w relacjach z innymi jakieś klisze, założenia, stereotypy, które tę relację zmieniają? W tej kategorii znalazły się takie filmy jak: "Nie taki krokodyl straszny", "Pewnego ładnego dnia", "Moja droga kwarantanno", "Bertha i Wolfram", "Gra" oraz "Migranci".

Kadr z filmu 'Migranci' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Migranci" (Fot. materiały prasowe)

Filmy w bloku "Zmiana" będą mówiły o wszelkiego rodzaju zmianach, z którymi muszą się zmierzyć bohaterowie – czy to na poziomie ich własnego, codziennego życia, czy na poziomie bardziej społecznym – zmian, z którymi spotykamy się my wszyscy (klimat, migracje, pandemia). Wątek ma wymiar jednostkowy, ale też społeczny. Obejmuje filmy: "Parasolki", "Szkoła na brzegu morza", "#lockdocs", "Schronienie", "Odbicie" i "Wieloryby nie pływają".

Kadr z filmu 'Szkoła na brzegu' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Szkoła na brzegu" (Fot. materiały prasowe)

Kategoria "Wyobraźnia, kreatywne rozwiązania" inspiruje do szukania rozwiązań i działań w swoim życiu. Bohaterowie często w nietypowy sposób używają swojej wyobraźni, która jest krokiem na drodze do działania. W końcu naturalna umiejętność każdego urodzonego dziecka to testowanie i eksperymentowanie. W ramach bloku obejrzymy filmy: "Antropocen", "Cieplutka gwiazdka", "Wyprawa na księżyc", "Babciowych świąt", "Dzieciaki honoru", "Ta strona, tamta strona" i "O tym, jak moja babcia stała się krzesłem".

Kadr z filmu 'Dzieciaki honoru' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Dzieciaki honoru" (Fot. materiały prasowe)

Tegoroczna edycja dostępna jest wyłącznie online. Filmy krótkometrażowe można oglądać po zalogowaniu się na stronie kinowtrampkach.pl od 19 do 30 maja 2021 roku. Koszt pojedynczego biletu wynosi 5 zł, karnetu - 35 zł. Część z filmami długometrażowymi zaplanowana jest na początek lata.

  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze
  1. Kultura

Millennium Docs Against Gravity wirtualnie. Prezentujemy program części online

(Fot. materiały prasowe Millenium Docs Against Gravity)
(Fot. materiały prasowe Millenium Docs Against Gravity)
Część online 17. edycji Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity startuje już 19 września. Wszystkie filmy widzowie będą mogli oglądać na specjalnie odmienionej z tej okazji stronie festiwalu. 

W ramach tegorocznej edycji Millennium Docs Against Gravity do 18 września zostanie zaprezentowanych niemal 150 filmów na ponad 1000 pokazach w siedmiu miastach w Polsce: Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Katowicach, Lublinie, Bydgoszczy i Poznaniu. Następnie od 19 września do 4 października potrwa część online, podczas której będzie można obejrzeć ponad 100 wyjątkowych filmów dokumentalnych z całego świata, w tym siedem z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących, trzy pokazywane wyłącznie w części online festiwalu oraz największe hity poprzednich edycji festiwalu. Seanse odbędą się na stronie mdag.pl. Ponadto w social mediach festiwalu zorganizowane będą sesje Q&A z największymi twórcami kina dokumentalnego, warsztaty, panele dyskusyjne oraz część muzyczna.

Część online festiwalu będzie niezapomnianą podróżą przez całą naszą planetę, przynoszącą wiedzę, ale dającą też możliwość wspólnego współodczuwania świata. Dlatego hasłem tegorocznej edycji, inspirowanym mową noblowską Olgi Tokarczuk, jest "z czułością do świata".

Bilety i karnety będzie można kupować od 19 września, od 8:00 rano, kiedy wystartuje część online. Wszystkie filmy będą dostępne przez cały czas, bez ograniczeń.

Dostęp do konkretnego filmu będzie można wykupić na karcie filmu w postaci e-biletu w cenie 9,50 zł. E-bilet umożliwia obejrzenia filmu przez 24 godziny od zakupu. Po naciśnięciu "odtwórz" użytkownicy będą mieć 4 godziny na obejrzenie filmu.

E-karnet umożliwia obejrzenie filmów od 19 września od godz. 8:00 do 4 października 2020 r. do godz. 23:59. Po naciśnięciu "odtwórz" będziesz mieć 4 godziny na obejrzenie filmu. E-karnet na 5 filmów będzie kosztował 42 zł, na 10 filmów 79 zł, a 14 filmów będzie można kupić za 98 zł.

Filmy dostępne będą wyłącznie na terytorium Polski.

Pełny program części online 17. Millennium Docs Against Gravity

A gdyby to była miłość (Si c'était de l'amour), reż. Patric Chih Akcja (Akcja), reż. Iwo Kondefer Alfabet (Alphabet), reż. Erwin Wagenhofer Analogowy wizjoner (An Impossible Project), reż. Jens Meurer Andriej Tarkowski. W świątyni kina (Andrey Tarkovsky. A Cinema Prayer), reż. Andrey A. Tarkovsky Antoha MC. 2 x 2 = 5 (Пятка-носок), reż. Maxim Tomash Bezlitosny Mike Wallace (Mike Wallace is Here), reż. Avi Belkin Blizny (Blizny), reż. Agnieszka Zwiefka Buddyjskie karaoke (Sing Me a Song), reż. Thomas Balmes Co nas nie zabije (Sans Frapper), reż. Alexe Poukine Cunningham. Choreograf współczesności (Cunningham), reż. Alla Kovgan Czerwony nos, puste kieszenie (Bloody Nose, Empty Pockets) reż. Bill Ross, Turner Ross Davos. Centrum świata (Das Forum), reż. Marcus Vetter Dla Samy (For Sama), reż. Waad Al-Kateab, Edward Watts - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących Dlaczego podskakuję (The Reason I Jump), reż. Jerry Rothwell Dom Pierre'a Cardina (House of Cardin), reż. P. David Ebersole, Todd Hughes Dramatyczny rok (Aasta täis draamat), reż. Marta Pulk Dziewczynka (Petite Fille), reż. Sébastien Lifshitz Ekstaza (Ecstasy), reż. Moara Passoni Epicentrum (Epicentro), reż. Hubert Sauper Euforia istnienia (The Euphoria of Being), reż. Réka Szabó Forman vs. Forman (Forman vs. Forman), reż. Helena Třeštíková, Jakub Hejna Fotograf wojny (Photographer of War), reż. Boris Benjamin Bertram Gangi Berlina (Another Reality), reż. Noel Dernesh, Olli Waldhauer Gdy opadnie pył (Once The Dust Settles), reż. John Appel Grubaski na front (Fat Front), reż. Louise Unmack Kjeldsen, Louise Detlefsen - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących iHuman (iHuman), reż. Tonje Hessen Schei - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących Influencer. W pogoni za lajkami (Jawline), reż. Liza Mandelup Iyengar. Człowiek, joga i droga ucznia (IYENGAR: the Man, Yoga, and The Student's Journey), reż. Jake Clennell Jak Bóg szukał Karela (Jak Buh hledal Karla), reż. Vít Klusák, Filip Remunda Jak przetrwać zarazę (How to Survive a Plague), reż. David France Jaskinia (The Cave), reż. Feras Fayyad Jeszcze zdążę, reż. Aleksandra Kutz Jiro śni o sushi (Jiro Dreams of Sushi), reż. David Gelb Jovanna dla klimatu (JovannaForFuture), reż. Mirjam Marks Kapitał w XXI wieku (Capital in the Twenty-First Century), reż. Justin Pemberton Kobieta (Woman), reż. Yann Arthus-Bertrand, Anastasia Mikova Kochankowie i dyktator (The Lovers and the Despot), reż. Robert Cannan, Ross Adam Kołysanka Maxa Richtera (Max Richter's Sleep), reż. Natalie Johns Komedia romantyczna (Romantic Comedy), reż. Elizabeth Sankey Konfucjańskie marzenia (孔子梦), reż. Mijie Li Kosmiczne psy (Space Dogs), reż. Elsa Kremser, Levin Peter Kraina Miodu (Honeyland), reż. Ljubomir Stefanov, Tamara Kotevska - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących Król rejsu (King of the Cruise), reż. Sophie Dros Książę i Dybuk, reż.Elwira Niewiera, Piotr Rosołowski - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących Księgarnie Nowego Jorku (The Booksellers), reż. D.W. Young Kubrick o Kubricku (Kubrick by Kubrick), reż. Grégory Monro Kwiaty dwóch Korei (그림자꽃), reż. Seung-Jun Yi La Mami (La Mami), reż. Laura Herrero Garvin Lis to lizał (Don’t Give A Fox), reż. Kaspar Astrup Schröder Lo i stało się. Zaduma nad światem w sieci (Lo and Behold, Reveries of the Connected World), reż. Werner Herzog Mafia to już nie to, co kiedyś (La Mafia non é più quella di una volta), reż. Franco Maresco Malarka i złodziej (The Painter and the Thief), reż. Benjamin Ree Margiela o Margieli (Martin Margiela: In His Own Words), reż. Reiner Holzemer Marina Abramović: artystka obecna (Marina Abramovic: The Artist Is Present), reż. Matthew Akers Marzycielki miast (Rêveuses de Villes), reż. Joseph Hillel Matka (Mother), reż. Kristof Bilsen Miasto smogu (Yao Wang Fan Xing), reż. Meng Han Między nami, reż. Dorota Proba Mój Rembrandt (My Rembrandt), reż. Oeke Hoogendijk My Generation (My Generation), reż. David Batty - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących Na horyzoncie morze jest błękitne (Swimming Out Till The Sea Turns Blue), reż. Jia Zhang-ke Na wiarę. „Egzorcysta" Williama Friedkina (Leap of Faith: William Friedkin on "The Exorcist”), reż. Alexandre O. Philippe Nastolatki (Adolescentes), reż. Sébastien Lifshitz TYLKO ONLINE: Ninosca (Ninosca), reż. Peter Torbiörnsso Nomada. Na tropie Bruce'a Chatwina (Nomad: In the Footsteps of Bruce Chatwin), reż. Werner Herzog Nowy Bauhaus (The New Bauhaus – The Life and Legacy of Moholy-Nagy), reż. Alysa Nahmias Ostatni samiec na Ziemi (The Last Male on Earth), reż. Floor van der Meulen Planeta 2.0 (Spaceship Earth), reż. Matt Wolf TYLKO ONLINE: Pociąg do życia (This Train I Ride), reż. Arno Bitschy Pogrzeb Stalina (State Funeral), reż. Siergiej Łoźnica Powiedz tak lub nie, reż. Pawel Hejbudzki Poza ringiem (Ringside), reż. Andre Hörmann Robolove (Robolove), reż. Maria Arlamovsky Rozterki pożądania (The Dilemma of Desire), reż. Maria Finitzo TYLKO ONLINE: SM (MS), reż. Suzanne Raes Solo (Solo), reż. David Michôd / Jennifer Peedom Spróbujmy skoczyć do studni, reż. Piotr Stasik, Dorota Wardęszkiewicz Strażnicy lasu (Wood), reż. Monica Lăzurean-Gorgan, Michaela Kirst, Ebba Sinzinger Stroiciel Himalajów (Piano to Zanskar), reż. Michal Sulima - dostępna wersja z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących Szukając Gilles'a Carona (Histoire d'un Regard), reż. Mariana Otero Tajemnice Showgirls (You Don't Nomi), reż. Jeffrey McHale Tarantino: bękart kina (QT8: The First Eight), reż. Tara Wood Teraz albo nigdy (Now), reż. Jim Rakete Tony Halik, reż. Marcin Borchardt Tymczasem na Ziemi (Samtidigt på jorden), reż. Carl Olsson Ulica Gentryfikacji 1 (The Street), reż. Zed Nelson W kręgu (Südamering), reż. Margit Lillak W obiektywie popkultury (That Click), reż. Luca Severi W obronie prawa (The Fight), reż. Elyse Steinberg, Josh Kriegman, Eli Despres Wakacje z bronią (Sommerkrieg), reż. Moritz Schulz Ważniejsza od królów (The Kingmaker), reż. Lauren Greenfield Wesołych Świąt, Yiwu (Merry Christmas, Yiwu), reż. Mladen Kovačević Wiara (Faith), reż. Valentina Pedicini Wiara i furia (Fé e Fúria), reż. Marcos Pimentel Wieloryb z Lorino, reż. Maciej Cuske Wierzymy w dinozaury (We Believe in Dinosaurs), reż. Clayton Brown, Monica Long Ross Witamy w Czeczenii (Welcome to Chechnya), reż. David France Wyrzutki (Rotjochies), reż. Maasja Ooms Wysłuchaj (Listen), reż. Astrid Bussink Z wnętrza, reż. Cezary Grzesiuk, Kystian Kamiński, Tomasz Szwan Zatoka cieni (Sea of Shadows), reż. Richard Ladkani Zawód: basista Stonesów (Quiet One), reż. Oliver Murray Ziemia jest niebieska jak pomarańcza (The Earth is Blue as an Orange), reż. Iryna Tsilyk Zimowy biwak (Talvinen järvi), reż. Petteri Saario (…) ale piękne (But Beautiful), reż. Erwin Wagenhofer #hejt (#bullyingstory), reż. Eef Hilgers 16 wschodów słońca dziennie (16 Sunrises), reż. Pierre-Emmanuel Le Goff

Pełne opisy i zwiastuny filmów dostępne są na stronie mdag.pl.

  1. Kultura

Rusza Millennium Docs Against Gravity. Polecamy 5 filmów, które warto zobaczyć

Kadr z filmu
Kadr z filmu "Między nami" (Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 6 Zdjęć
Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity startuje już 4 września. Projekcje odbędą się w siedmiu miastach w Polsce, a cała edycja przybierze hybrydową formę. Sekcji "Historie intymne" tradycyjnie patronuje miesięcznik "Zwierciadło". 

Millennium Docs Against Gravity to największe święto filmu dokumentalnego w Polsce. Tegoroczna edycja pod hasłem "Z czułości do świata" jest pierwszym tak dużym wydarzeniem filmowym zorganizowanym w kinach po ciężkim okresie zastoju spowodowanego pandemią koronawirusa. Festiwal rusza już 4 września i przyjmie formę hybrydową: od 4 do 18 września zostanie zaprezentowanych niemal 150 filmów na ponad 1000 pokazach w siedmiu miastach w Polsce (Warszawie, Wrocławiu, Gdyni, Katowicach, Lublinie, Bydgoszczy i Poznaniu), a następnie od 19 września do 4 października potrwa część online. Polscy oraz zagraniczni goście spotkają się zatem z publicznością na żywo oraz wirtualnie.

Festiwalowe filmy podzielono na 15 sekcji. Sekcja "Historie intymne", której patronem jest miesięcznik "Zwierciadło", z bliska przygląda się wyjątkowym bohaterom kina dokumentalnego. Tytuły wchodzące w jej skład to także niepowtarzalna okazja do obserwacji zmieniających się współcześnie różnorodnych form życia prywatnego. Poniżej przedstawiamy kilka festiwalowych pozycji, na które w szczególności warto zwrócić uwagę.

"Król rejsu"

Wśród pasażerów romantycznego rejsu po bajkowych Karaibach znalazł się baron Ronald Busch Reisinger z Inneryne, ekstrawagancki mężczyzna należący rzekomo do szkockiej arystokracji. Bohater filmu odczuwa silną potrzebę opowiadania o sobie innym pasażerom i robi wszystko, by go zauważyli. Obserwujemy, jak rozmawia z zakochanymi parami, bogatymi rodzinami, ciężko pracującą obsługą statku i emerytami. Ronald paraduje po statku w swoim feudalnym stroju, kilcie i królewskiej czapce. Pierwsze wrażenie nie jest najlepsze – wydaje się być arogancki i dumny ze swojego statusu, bogactwa oraz ekstrawaganckiego życia. Mimo że Reisinger szybko staje się duszą towarzystwa, pod jego krzykliwą powłoką skrywa samotność i niepewność.

Kadr z filmu 'Król rejsu' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Król rejsu" (Fot. materiały prasowe)

"Rozważania o zdradzie"

Co to znaczy żyć w stałym związku? Eskalacja szczęścia czy raczej wyzwanie? Film pokazuje relacje między niewiernością, płcią i małżeństwem, łącząc 50 wywiadów z kolażem materiałów archiwalnych. Mężowie, żony i kochanki opowiadają o seksie, miłości, przyjaźni, zdradzie i tęsknocie, eksplorując temat niewierności w związku. Film odsłania pejzaż ludzkich odczuć składający się z intymności, pożądania i monotonii oraz bada głód zaspokajania ludzkich potrzeb poprzez akty wzajemnego zobowiązania się partnerów wobec siebie, a następnie odstępstwa od takich deklaracji. Reżyserka filmu Bara Jichova Tyson wprowadza do filmu intrygujące osobiste elementy, ujawniając wątki własnego romansu z przeszłości, a także ukazując jak rodziła się jej relacja z aktualnym partnerem.

Kadr z filmu 'Rozważania o zdradzie' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Rozważania o zdradzie" (Fot. materiały prasowe)

"Kobieta"

Co to znaczy być kobietą? 2000 kobiet z 50 różnych krajów świata dzieli się przed kamerą swoimi historiami i opowiada o własnych doświadczeniach: od tych najbardziej intymnych aż po kulturowe. Dotykają przy tym szerokiej gamy problemów: seksualności, małżeństwa, macierzyństwa, przemocy domowej, gwałtu, wolności, zniewolenia, niezależności finansowej, wizerunku ciała, starości, miłości, złości i mądrości. To intymny i emocjonalny portret kobiet, a także pean na rzecz ich wewnętrznej siły, odporności, zdolności do przeciwstawiania się przeciwnościom losu i pozytywnej zmiany świata pomimo trudności, jakie napotykają.

Kadr z filmu 'Kobieta' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Kobieta" (Fot. materiały prasowe)

"Rozterki pożądania"

Ile wiemy o łechtaczce? Jaka jest jej biologiczna i społeczna rola? Na czym polega złożony świat kobiecej przyjemności? Film odkrywa i obala mity na temat kobiecego pożądania, ukazując starcie między polityką płci i polityką seksualności, a także relacje pomiędzy ciałem i władzą. Bohaterkami są kobiety: Rebecca, Jasmine, Umnia, Coriamma i Yixin. Jedna ​​nigdy nie miała orgazmu, druga czerpie swoją seksualną siłę z pracy jako striptizerka, trzecia docieka dlaczego w tradycyjnym islamskim małżeństwie ogranicza się przyjemność seksualną kobiet, czwartej seks pozwala odkryć samą siebie, a kolejna w dzień studiuje ekonomię, a w nocy występuje jako stand-uperka. Losy tych kobiet zespolone są z rozważaniami na temat kobiecego pożądania.

Kadr z filmu 'Rozterki pożądania' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Rozterki pożądania" (Fot. materiały prasowe)

"Między nami"

„Między nami” to intymny portret trzech związków. Pary decydują się podjąć szczerą rozmowę, zainicjowaną zestawem pozornie prostych pytań. Powoli tworzy się przestrzeń dla wymiany skrywanych emocji i wyznań. Film jest niepozbawionym humoru obrazem współczesnej miłości, wnikliwie przygląda się znaczeniu bliskości i obecności drugiego człowieka.

Kadr z filmu 'Między nami' (Fot. materiały prasowe) Kadr z filmu "Między nami" (Fot. materiały prasowe)

  1. Kultura

Laureatka Oscara Hildur Guðnadóttir zagra w Warszawie swoją ścieżkę dźwiękową do „Czarnobyla”

Laureatka Oscara Hildur Guðnadóttir zagra w Warszawie swoją ścieżkę dźwiękową do „Czarnobyla”. (Fot. materiały praoswe)
Laureatka Oscara Hildur Guðnadóttir zagra w Warszawie swoją ścieżkę dźwiękową do „Czarnobyla”. (Fot. materiały praoswe)
Twórcy krakowskiego Unsoundu zapraszają na pierwszą edycję nowego warszawskiego festiwalu. Ephemera odbędzie się w różnych miejscach w stolicy w dniach 12-13 września oraz 14-15 listopada 2020 roku. W programie nie zabraknie koncertów, wystaw i performansów. 

Twórcy krakowskiego Unsoundu zapraszają na pierwszą edycję nowego warszawskiego festiwalu. Ephemera odbędzie się w różnych miejscach w stolicy w dniach 12-13 września oraz 14-15 listopada 2020 roku. W programie nie zabraknie koncertów, wystaw i performansów. 

Festiwal Ephemera to wynik solidarnej pracy wielu osób, organizacji i instytucji ważnych dla warszawskiego życia kulturalnego – Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Nowego Teatru, TR Warszawa i Teatru Powszechnego.

Pomysł na wydarzenie, które będzie łączyło różne dziedziny sztuki, ale też ludzi i miejsca w Warszawie powstał jakiś czas temu, jeszcze przed pojawieniem się koronawirusa. Naszym celem jest stworzenie bezpiecznego wydarzenia, które połączy warszawską społeczność oraz pozwoli przepracować ostatnie wydarzenia – mówi Małgorzata Płysa, współdyrektorka artystyczna festiwalu.

Jednym z głównych elementów wrześniowego programu będzie „Chernobyl live” Hildur Guðnadóttir. Kompozycja na motywach głośnego serialu HBO zostanie wykonana na żywo w wyjątkowej przestrzeni oraz specjalnej scenografii, której wygląd i charakter jest efektem zastosowania maksymalnego reżimu sanitarnego. Przejmujący utwór wybrzmi szczególnie mocno w wielkiej przestrzeni dawnej drukarni przy ul. Mińskiej w Warszawie. Ograniczona liczba widzów i możliwość poruszania się będą częścią eksperymentu, testu na to, jak najbezpieczniej brać udział w wydarzeniach muzycznych w 2020 roku. Nagranie z wydarzenia stanie się częścią specjalnego dokumentu oraz zostanie w późniejszym terminie udostępnione on-line.

Za swoją kompozycję „Chernobyl” Gudnadottir była wielokrotnie nagradzana. Artystka otrzymała również Oscara za muzykę do filmu „Joker”.  Z powodu pandemii „Chernobyl live”  będzie w tym roku wykonany na żywo jedynie dwa razy.

W Nowym Teatrze odbędzie się polska premiera „Untitled (Holding Horizon)” Alexa Baczyńskiego-Jenkinsa, który stworzył choreografię nawiązującą do pożądania, dezorientacji i wspólnotowości.

Weekend zamykają dwa występy na świeżym powietrzu. Pierwszy z nich będzie „Martwa natura” Antoniny Nowackiej, którą artystka wykona wraz z Michałem Czachorem i Grzegorzem Artmanem. Artyści stworzyli głosową rzeźbę, w ramach której trawestują ideę pożegnań z naturą. Kompozycja jest częścią spektaklu „Martwa natura” przygotowywanego dla Teatru Powszechnego. Potem przyjdzie pora na solowy występ Lyry Pramuk, artystki która łączy ze sobą klasyczny śpiew, popową wrażliwość, performatywne praktyki, elementy kultury klubowej oraz walkę o obecność osób niebinarnych w kulturze klubowej. Częścią Ephemery będzie też listopadowy koncert tajemniczego artysty Andrzeja Nowaka.

"Chernobyl live" oraz koncerty Lyry Pramuk i Antoniny Nowackiej w ramach Ephemery będą także częścią weekendu zamykającego wystawę w Muzeum Sztuki Nowoczesnej „Wiek półcienia. Sztuka w czasach planetarnej zmiany”. Zobaczyć na niej można prace artystyczne dotyczące przemian zachodzących na kuli ziemskiej. Jak słusznie zauważyli kuratorzy wystawy:

„Sztuka z pewnością nie ochroni nas przed katastrofą, ale pomoże nam uzbroić się w dziwne narzędzia służące pracy wyobraźni i współodczuwania”

  1. Kultura

Festiwal Singera. Poleca szefowa działu kultury „Zwierciadła”

Gołda Tencer (fot. materiały organizatora)
Gołda Tencer (fot. materiały organizatora)
Zobacz galerię 4 Zdjęcia
Mimo że pandemia krzyżuje im plany – Izrael znowu zamknął granice, w związku z czym nie może do nas przyjechać część festiwalowych gości – organizatorzy Festiwal Kultury Żydowskiej „Warszawa Singera” nie mają zamiaru się poddawać.

Zdecydowali się na formułę hybrydową, co oznacza, że tegoroczna edycja będzie się odbywać od 22 do 30 sierpnia  i na żywo i online. Ze względu na zaostrzone normy sanitarne, koncerty i spektakle obejrzymy na małych warszawskich scenach klubowych, w Synagodze im. Nożyków, na Scenie Letniej Teatru Żydowskiego, w Teatrze Kwadrat. Ale też dzięki transmisjom w sieci, będzie je można oglądać na całym świecie.

A co w tym roku znalazło się w programie?

Choćby dawne piosenki we współczesnych interpretacjach, m.in. Jana Młynarskiego i grupy Combo. Podczas dobrze znanego festiwalowej publiczności inauguracyjnego koncertu kantoralnego wystąpi kantor Yoni Rose z Niemiec ze specjalnym udziałem online Yaakova Lemmera i Nachmana Turgemana.

Kayah (fot. materiały organizatora) Kayah (fot. materiały organizatora)

Będzie sporo jazzu i muzyki klasycznej. Ale też projekt z pogranicza tych gatunków: litewskiego saksofonisty i kompozytora Liudasa Mockūnasa z „naszym” Mikołajem Trzaską. Usłyszymy laureata nagrody Grammy, pianisty i kompozytora Włodka Pawlika, a podczas Nocy Klezmerów nie zabraknie pieśni jidish. Z kolei na koncercie finałowym „Bez granic” wystąpi KAYAH i jej goście. Tradycyjnie warszawski Teatr Żydowski zaprezentuje swoje spektakle (tym razem m. in. „Szoszę Singera” w reżyserii Karoliny Kirsz, „PeKiN” Agaty Biziuk czy „Balkon Goldy” Marty Miłoszewskiej).

Nie zabraknie też cyklu spotkań – na żywo i online – z literatami i artystami, między innymi z Danutą Stenką i Zbigniewem Zamachowskim. Główny plener wydarzeń festiwalowych przenosi się w tym roku z Placu Grzybowskiego do Centrum Praskiego Koneser.

Włodek Pawlik (fot. materiały organizatora) Włodek Pawlik (fot. materiały organizatora)

To tylko część z zaplanowanych wydarzeń. Tymczasem o idei całego festiwalu, tegorocznej edycji i wyzwaniach, jakie stanęły przed organizatorami mówi jego twórczyni i inicjatorka Gołda Tencer.

Żyjemy w czasie głębokich przemian. Dotychczasowa forma festiwalu chwilowo nie ma racji bytu. Czy trudno było podjąć decyzje o hybrydowej formie festiwalu online/ offline? Przyzwyczaiłam się do trudnych warunków, zarówno prowadząc Teatr Żydowski, którego siedziba przy placu Grzybowskim w Warszawie została zburzona i od kilku lat gramy dosłownie w całej Warszawie, jak i organizując Festiwal Warszawa Singera od siedemnastu lat. Zmieniały się warunki, zmieniały się okoliczności, a festiwal z roku na rok rósł w siłę, przyzwyczajając widzów do prawie dwustu wydarzeń każdego lata, stając się największym festiwalem kultury żydowskiej w Polsce, jednym z największych festiwali w ogóle. W samej Warszawie odbywa się już omal w każdej dzielnicy. Ale proszę pamiętać, że Festiwal Warszawa Singera ma swoje edycje także w innych miejscach związanych z literackim noblistą, Icchokiem Baszewisem Singerem – w Radzyminie, Leoncinie, Biłgoraju a nawet w Nowym Jorku. Logistyka nigdy nie była łatwa. Za to satysfakcja widzów nadzwyczajna. Ponieważ Teatr Żydowski w czasie pandemii dał ponad 50 wydarzeń w sieci, budując stały repertuar online, a miały one ponad 6 milionów wyświetleń, decyzja o zorganizowaniu Festiwalu Warszawa Singera w tej „hybrydowej” formie była łatwa. Po prostu była to jedyna możliwość, aby festiwal w ogóle się odbył. Połączenie tych form – stacjonarnej i wirtualnej w jakimś sensie jest nawet pobudzające, kreatywne, i dzisiaj myślę, że w przyszłości, w świecie po pandemii, jakikolwiek by nie był, Festiwal Warszawa Singera będzie miał swoje odsłony również w sieci.

Które wydarzenia tegorocznej edycji festiwalu poleciła by Pani szczególnie? Zawsze odpowiadam na to pytanie tak samo – wszystkie. Ponieważ precyzyjnie i z rozmysłem układamy program, tak aby każdy z widzów znalazł w nim coś dla siebie, a najlepiej wiele wydarzeń dla siebie, nie chciałabym wskazywać na jedne, a inne pomijać. Festiwal Warszawa Singera to teatr, muzyka, sztuki wizualne, literatura, nauka języka jidysz, obyczaje żydowskie a nawet topografia miasta, a więc bogactwo kultury żydowskiej klasycznej i współczesnej. Przede wszystkim jednak spotkanie, rozmowa, a więc dialog. Mam poczucie, że taki festiwal jak nasz pozwala zszywać, to co rozerwane, sklejać, co podzielone. Przede wszystkim jednak pozwala pamiętać. Całe życie poświęciłam żydowskiej pamięci. Tak naprawdę, moim tematem jest pamięć. Przełomem był rok 1968, w którym nie dało się nie myśleć o stracie. Byliśmy bardzo młodymi ludźmi, w naszych domach panowało milczenie, nie mieliśmy dziadków, cioć, wujków, a teraz zostaliśmy postawieni przed koniecznością wyjazdu. I cała moja klasa z liceum im. Pereca w Łodzi to zrobiła. Ja zostałam. Na zawsze już pozostałam z pamięcią bliskich, którzy zginęli w Holocauście, i pamięcią przyjaciół, których wyrzucono z Polski. Jestem szczęśliwa, że każdego roku coraz więcej z moich przyjaciół z emigracji marcowej przyjeżdża do Warszawy, bo Festiwal Warszawa Singera przywraca im poczucie, że znów jadą do siebie. Między innymi dla nich jest ten festiwal.

Jego misją jest kultywowanie tradycji żydowskich, ale często możemy usłyszeć nowe formy inspirowane kulturą żydowską. Czy jesteśmy świadkami powstawania nowej tożsamości kulturalnej? Singer pisał w jidysz. Kiedy go pytano, dlaczego pisze w umarłym języku, odpowiadał, że pisze w języku umarłych, nie w języku umarłym. Może to nie jest miejsce, aby opowiadać o tym, jakie zainteresowanie budzi nauka jidysz, jak wiele się dzieje, jak ten język jest żywy i jak się rozwija… To samo jest z kulturą żydowską. Ona jest żywa, energetyczna, kipiąca, aż się w niej gotuje, porywa młodych ludzi, niekoniecznie związanych z nią tożsamością. Kultura ta, czy inna, zawsze czerpie z życia. Ja bym nawet powiedziała, że jest jego treścią. Przecież w czasie pandemii bez kultury bylibyśmy samotni, zostawieni sobie. A tak mogliśmy czytać książki, słuchać muzyki, oglądać fantastyczne kino albo teatr online. To pokazało, że kultura jest ważna. Może nie zawsze dla polityków, ale na pewno jest esencją, nasiąkamy nią na każdym kroku, często nie zdając sobie z tego sprawy. Nie jestem socjologiem ani antropologiem, aby dobrze odpowiedzieć na to pytanie, ale w kulturze żydowskiej siedzę po uszy, i ma się znakomicie, bo ma coraz więcej odbiorców, i wiele ma jeszcze do powiedzenia, do przypomnienia, do zainspirowania.

Dlaczego akurat Singer? Singer jako patron festiwalu to strzał w dziesiątkę, nie ma co ukrywać. Skoro to festiwal kultury żydowskiej, i w dodatku festiwal warszawski, nie ma nikogo, kto byłby bardziej żydowski i warszawski od Singera. Ten wspaniały, porywający pisarz wyjeżdżając z Polski zabrał ze sobą tę Warszawę, którą znał najlepiej, swoje Nalewki, swoją Krochmalną, swój Kercelak. Zabrał je mówiące w jidysz, pachnące czulentem, nie zawsze święte, nie zawsze moralne, za to pełne uczuć, emocji, romansów, zdrad, miłości, lęków, marzeń. Do końca życia pisał o tej Warszawie, mieszkał w niej na kartach swoich opowiadań. Nawet nie bardzo chciał tu przyjechać. Bał się, że jego Warszawy już nie ma. Nie chciał, aby ktoś mu ją odebrał. Singer ale też jego brat i siostra byli wspaniałymi pisarzami. Nie ma edycji, abyśmy nie poświęcali im uwagi. Zaszczytem jest też przyjaźń z rodziną Singerów. Przyjeżdżał do nas jego syn, Izrael Zamir. Przyjeżdża wnuczka, Meirav Hen. Były jego prawnuki. Przyjeżdża też Hazel Karr, wnuczka Ester Kreitman, siostry Singera, pierwszej feministycznej pisarki jidysz.

Gdzie szuka Pani inspiracji? Zawsze w ludziach, z którymi los mnie spotyka w całym moim życiu. Wielu już nie ma, ale o wszystkich czule pamiętam. Często o nich myślę. Stoją za mną, albo obok mnie. Szukam inspiracji w młodych ludziach, którzy chcą u nas realizować swoje pomysły. Gdybym miała powiedzieć, co najczęściej robię, to – rozmawiam. W rozmowie jest źródło.

Warszawa Singera to jeden z nielicznych festiwali, który nie został odwołany ze względu na pandemię, czy kultura ma leczniczy wpływ na psychikę człowieka? Bez kultury nie ma żadnej przyszłości. Oczywiście, że ma leczniczy wpływ na psychikę. Wspaniale jest zanurzyć się we wciągającej lekturze, albo filmie. Wspaniale jest się zatrzymać, przeżyć coś słuchając muzyki. Kultura pomaga się skupić. A skupienie jest ważne, aby coś przemyśleć, nazwać. Czasem kultura daje nawet oczyszczenie, pewnie nie tak często, ale daje. Jest rozrywką i wzruszeniem. Jest przeżyciem i spotkaniem. Kultura daje tożsamość, kontekst, uczy empatii i czułości. Być może daje nam też jakąś świeżość i naiwność, że zawsze można coś zmienić.

Festiwal sięga po nowatorską formułę dostosowaną do nowego stylu życia, czy myśli Pani, że ma szanse zagościć na stałe? Tak, na pewno. Jestem o tym przekonana. Wspomniałam już, że kultura to mainstream. Nie możemy dać sobie wmówić, że jest inaczej. Festiwal jest nośnikiem tych treści, dzięki nowym technologiom ma szansę dotrzeć do innego, szerszego grona odbiorców, w wielu miejscach. Daje nam możliwość rozmowy o przeszłości, o świecie, który nas otacza, czasem boli, i o przyszłości, choć niewiadoma. Trzeba iść z duchem czasu, iść za nowymi propozycjami i technologią. Człowiek powinien być ciekawy świata, umieć się w nim odnaleźć. Jeszcze kilka lat temu wydawałoby się to wszystko literaturą. Jak to? Świat się zatrzyma? Tygodniami nie będziemy wychodzić z domu? Ale nauczyliśmy się z tym żyć. Bo o co tak naprawdę chodzi? O to, żeby ocalić piękno. Dobrze jest móc uratować fragment świata, nawet jeśli niewielki. I podać go drugiemu.

(Rozmowa pochodzi z materiałów organizatora).

  1. Kultura

Festiwal Dwa Brzegi w Kazimierzu Dolnym już niebawem!

Festiwal Dwa Brzegi (fot. materiały prasowe)
Festiwal Dwa Brzegi (fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 4 Zdjęcia
Tegoroczna, 14. edycja Festiwalu Filmu i Sztuki Dwa Brzegi odbędzie się w nowej, hybrydowej formule. Seanse przeniosą się do kina online, mobilne studio usytuowane na dziedzińcu Zamku w Kazimierzu pozwoli na transmisję spotkań z twórcami. W tym roku organizatorzy zapraszają do wirtualnego uczestnictwa, a w programie m.in. europejskie i światowe premiery w sekcji „Świat pod namiotem”, filmy muzyczne i o muzyce – czyli „Muzyka, moja miłość”, w ramach cyklu „I Bóg stworzył aktorkę”: aktorka, scenarzystka, dramatopisarka Gabriela Muskała. W ramach retrospektywy filmowej przypomniany zostanie jeden z najwybitniejszych twórców kina , wizjoner Elio Petri.

Festiwal ma na celu poszerzenie wiedzy publiczności na temat sztuki filmowej, zwrócenie uwagi na te obszary kreacji twórczej, które składają się na dzieło filmowe: literaturę, sztuki plastyczne, muzykę, fotografię. Program budowany jest tak, by widz miał szansę po obejrzeniu filmu dowiedzieć się czegoś więcej o jego kontekście historycznym, kulturowym, literackim, plastycznym.

Jednym z ciekawszych wydarzeń, które odbędą się podczas tegorocznego festiwalu będzie projekcja filmu „Asystentka” (online sala Bursztyn), a także towarzyszące mu spotkanie z reżyserką oraz z ekspertkami Zwierciadła: Katarzyną Miller – psycholożką, autorką książek Wydawnictwa Zwierciadło, Joanną Olekszyk – redaktorką naczelną miesięcznika Zwierciadło i SENS, Martyną Harland– dziennikarką miesięcznika SENS, twórcą portalu filmoterapia.pl, oraz Dyrektor Artystyczną Festiwalu, Grażyną Torbicką. Spotkanie to transmitowane online w wirtualnej sali Szafir będzie dostępne dla każdego po wejściu na stronę dwabrzegi.pl

Festiwal Dwa Brzegi ( materiały prasowe Festiwal Dwa Brzegi, fot. Krzysztof Wójcik) Festiwal Dwa Brzegi ( materiały prasowe Festiwal Dwa Brzegi, fot. Krzysztof Wójcik)

Oprócz tego, udział będzie można wziąć także w seansach kina plenerowego, wśród których znajdują się znane i cenione tytuły, takie jak: „Ból i blask” Pedro Almodavara, „Kłamstewko” Lulu Wanga, „Obywatel Jones” Agnieszki Holland, „Portret kobiety w ogniu” Céline Sciammy, czy polski hit Jana Komasy „Sala samobójców. Hejter”.

Festiwalowi towarzyszą także liczne spotkania oraz wystawy, jak chociażby wystawa autorstwa światowej sławy fotografa prof. Jindřicha Štreita, wystawa Małgorzaty Piątek-Grabczyńskiej „W kierunkQ Leonardo”, czy „Ultramarynowy świat” – wystawa magicznych pejzaży Benedykta Kroplewskiego oraz wiele innych.

Festiwal Dwa Brzegi (materiały prasowe Festiwal Dwa Brzegi, fot. Joanna Kurdziel-Morytko) Festiwal Dwa Brzegi (materiały prasowe Festiwal Dwa Brzegi, fot. Joanna Kurdziel-Morytko)

Wśród spotkań, które odbędą się także on-line zaplanowano m.in. rozmowę z twórcą filmu „Być jak grizzly”, Romanem Droux, z reżyserką filmu „Ciało nie kłamie”, Evelyn Schels oraz historyczką i kuratorką sztuki Andą Rottenberg.

Więcej informacji odnośnie programu spotkań oraz projekcji filmów znajduje się na stronie internetowej Festiwalu Dwa Brzegi – dwabrzegi.pl

Informacje o biletach: dwabrzegi.pl/bilety