1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Kultura

Collage – klejone światy. Wystawa dzieł wybitnych artystów już wkrótce we Wrocławiu

Mieczysław Berman, „Kunstakrobaten”, 1957
Zobacz galerię 3 Zdjęcia
Już niebawem, bo w październiku tego roku, zostanie otwarta wystawa poświęcona kolażowi. Będzie to wędrówka przez ponad 150 lat historii sztuki i kultury. Zaprezentowane zostaną dzieła wybitnych polskich i zagranicznych artystów, takich jak Kurt Schwitters, Tadeusz Kantor, Max Ernst, Zdzisław Beksiński, Shinji Ogawa czy Wisława Szymborska. Ekspozycję będziemy mogli podziwiać aż do stycznia przyszłego roku w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej we Wrocławiu.

Na wystawie, która potrwa od 16 października 2022 do 15 stycznia 2023 r., zostaną pokazane powstałe na przestrzeni ostatnich 150 lat prace wybitnych polskich i zagranicznych artystów reprezentujące wszystkie dziedziny sztuki od malarstwa, rysunku przez rzeźbę, grafikę, fotografię, fotomontaż, ceramikę, szkło, tkaninę – aż po sztukę video. Będzie to próba ukazania ewolucji oraz różnorodności kolażu (form, technik, materiałów), który przez lata był – i nadal jest – używany przez artystów do rozmaitych celów.

Piotr Uklański, „Midsummer Night's Dream”, 2011, kolekcja prywatna

Anna Chmielarz, kuratorka wystawy:

„Kolaż jako metoda istniał już w starożytnych Chinach, a jego początki sięgają 200 r. p.n.e. Chociaż w XX w. technikę kolażu po raz pierwszy zastosował Georges Braque, a potem Pablo Picasso, to Max Ernst odkrył ją zupełnie na nowo na potrzeby takich kierunków w sztuce jak dadaizm, surrealizm, konstruktywizm. Niedługo potem przejęła go również sztuka abstrakcyjna i konceptualna. Absurdalne zestawienia bardzo różnych elementów, nadawanie im zupełnie nowych sensów i znaczeń, czyli – jak ujął to Ernst – „zderzenia dwóch lub więcej obcych sobie rzeczywistości na płaszczyźnie pozornie nienadającej się do takiego spotkania. Plus iskra poezji zrodzona przy ich zbliżeniu…” – to tylko niektóre cechy wciąż popularnej metody tworzenia kolażu.

Wystawa jest wstępem do dyskusji na temat kolażu – przewrotnej, wielowarstwowej, nieoczywistej techniki artystycznej, która opiera się na sile wyobraźni, inteligencji, precyzji konstrukcji, pozwala zarówno artystom, jak i widzom na odkrywanie złożoności świata, w którym żyjemy. Wielowymiarowa, składająca się z różnych warstw kolażowa rzeczywistość szeroko otwiera się na przyszłość, na to co stanie się za chwilę, co wyniknie ze spotkania na styku światów i pomiędzy nimi.

Koji Kamoji, bez tytułu, 1967, kolekcja prywatna

Ekspozycja jest próbą pokazania ewolucji oraz różnorodności form, technik i materiałów kolażu, który przez lata był i nadal jest używany przez artystów do rozmaitych celów. To próba zredefiniowania, poszerzenia tego pojęcia, stworzenia opowieści nie tylko o metodzie i technice, ale również o sposobie myślenia na temat formy i treści szeroko pojętego obrazu.

Kolaż jest swoistym eksperymentem z czasem i przestrzenią w obrazie. Doskonale nadaje się do rekonstruowania wspomnień, ocalania śladów, notowania wrażeń na temat złożoności ludzkiej egzystencji, jak i konstruowania zwięzłych komunikatów wizualnych łączących słowo z obrazem. Metoda kolażu jest predysponowana do odbywania podróży w czasie i aranżowania nieoczekiwanych spotkań.

Za pomocą kolażu artyści tworzą nową, surrealną rzeczywistość, ocalają fragmenty świata, który już przeminął. Metoda ta w przewrotny sposób kontestuje rzeczywistość i wciąż odgrywa ważną rolę w kontrkulturze. Kolaż nadal pełni istotną funkcję w ilustracji prasowej, ale też służy dokumentacji działań performatywnych, konceptualnych. Znalazł swoje miejsce również w poezji, literaturze oraz muzyce.

Kurt Schwitters, „Merzzeichnung” 225, 1921.

Na wystawie pokażemy powstałe na przestrzeni ostatnich 150 lat prace wybitnych polskich i zagranicznych twórców, reprezentujące wszystkie dziedziny sztuki począwszy od malarstwa i rysunku, poprzez rzeźbę, grafikę, fotografię, fotomontaż, ceramikę, szkło, tkaninę, wideo-art, literaturę. To wędrówka przez ponad 150 lat historii sztuki i kultury od XIX-wiecznej sztuki chińskiej, nawiązującej bezpośrednio do miejsca narodzin tej metody, przez najważniejsze zjawiska w sztuce awangardowej, nowoczesnej, współczesnej, aż do czasów obecnych i prac pokolenia dzisiejszych trzydziestolatków.

Zaprezentujemy dzieła następujących artystów: Kurt Schwitters, Max Ernst, Aleksander Krzywobłocki, Margit Sielska, Mieczysław Szczuka, Kazimierz Podsadecki, Janusz Maria Brzeski, Stefan Themerson i Franciszka Themerson, Henryk Stażewski, Edward Krasiński, Mieczysław Berman, Tadeusz Kantor, Marian Warzecha, Teresa Rudowicz, Jadwiga Maziarska, Erna Rosenstein, Maria Pinińska– Bereś, Jerzy Skarżyński, Jonasz Stern, Andrzej Wróblewski, Marek Oberländer, Koji Kamoji, Robert Rauschenberg, Władysław Hasior, Zbigniew Makowski, Marek Piasecki, Kazimierz Mikulski, Daniel Mróz, Julian Jończyk, Jan Lebenstein, Jiři Kolář, Barbara Gawdzik-Brzozowska, Zofia Rydet, Wisława Szymborska, Zdzisław Beksiński, Milan Grygar, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Jerzy Rosołowicz, Alfons Mazurkiewicz, Krzesława Maliszewska, Karol Broniatowski, Shinji Ogawa, Zofia Kulik, Márton Barabás, Tomasz Ciecierski, Krzysztof M. Bednarski, Jarosław Kozłowski, Lech Twardowski, Andrzej Dudek-Dürer, Jolanta Nitka-Nikt, Wojciech Ćwiertniewicz, Grupa Luxus, Urszula Śliz, Piotr Uklański, Wilhelm Sasnal, Henrik Eiben, Magdalena Kucharska, Jan Dziaczkowski, Tymek Borowski, Gosia Herba, Piotr Sygizman, Alicja Biała i inni”.

Wilhelm Sasnal, bez tytułu, 2001, kolekcja prywatna

Wystawa „Collage – klejone światy” otwarta będzie od 16.10.2022 do 15.01.2023 r. w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, oddziale Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Share on Facebook Send on Messenger Share by email

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze