Ponad 160 lat temu Lewis Carroll stworzył opowieść pełną nonsensu, paradoksów i osobliwych bohaterów. Paradoksalnie właśnie dzięki temu „Alicja w Krainie Czarów” mówi o świecie więcej niż niejedna realistyczna powieść. Wystarczy wsłuchać się w słowa Kota Dziwaka, Szalonego Kapelusznika czy samej Alicji, by przekonać się, że pod warstwą fantazji kryje się sporo celnych obserwacji o życiu.
Gdy w 1865 roku ukazała się „Alicja w Krainie Czarów”, niewielu mogło przypuszczać, że książka napisana przez matematyka i wykładowcę Uniwersytetu Oksfordzkiego stanie się jednym z najważniejszych dzieł literatury dziecięcej. Lewis Carroll, a właściwie Charles Lutwidge Dodgson, stworzył ją na podstawie opowieści, którą kilka lat wcześniej snuł podczas rejsu po Tamizie dla sióstr Liddell, w tym dziesięcioletniej Alicji. To właśnie ona miała poprosić autora, by spisał historię o dziewczynce podążającej za białym królikiem.
Choć „Alicja w Krainie Czarów” bywa traktowana jako baśń dla najmłodszych, pod warstwą fantastycznej fabuły kryje się znacznie więcej. Carroll bawi się językiem, logiką i społecznymi konwenansami, zadając pytania o naturę czasu, tożsamości, dorastania czy granice zdrowego rozsądku. W Krainie Czarów nic nie działa tak, jak powinno, i właśnie dlatego czytelnik zaczyna przyglądać się rzeczywistości z większą uwagą. Absurd bowiem okazuje się narzędziem do opowiadania o sprawach bardzo poważnych.
Mimo że od pierwszego wydania książki minęło 161 lat, wiele myśli zapisanych przez Carrolla brzmi zaskakująco współcześnie. Trudno nie dostrzec ich aktualności w świecie, który nieustannie każe nam się spieszyć, dopasowywać i wybierać jedyną słuszną drogę. Tymczasem mieszkańcy Krainy Czarów przypominają, że czasem warto zadać pozornie niedorzeczne pytanie, spojrzeć na sprawy z innej perspektywy albo po prostu pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa. Poniżej znajdziesz 9 cytatów z „Alicji w Krainie Czarów”, które pokazują, dlaczego ta opowieść wciąż inspiruje kolejne pokolenia czytelników.
Czytaj także: Najpiękniejsze cytaty z baśni Andersena. To życiowe lekcje, które naprawdę rozumiesz dopiero jako dorosły
W tym właśnie sęk, że Czas nie znosi, aby go zabijano. Gdybyś była z nim w dobrych stosunkach, zrobiłby dla ciebie z twoim zegarem wszystko, czego byś chciała.
Jak długo trwa wieczność? Czasami tylko sekundę.
Wszystko jest możliwe, trzeba tylko wiedzieć o sposobach.
A co to znaczy, że coś wypada? Gdyby ludzie się umówili, że wypada nosić twaróg na głowie, nosiłabyś?
Jesteś szalony, brak ci piątej klepki, jesteś wariatem, ale tylko wariaci naprawdę coś są warci.
Jeżeli nie ma w tym żadnego sensu […], to tym lepiej, bo świat nie musi się biedzić nad tym, by go znaleźć.
Nie jestem szalona. Moja rzeczywistość jest tylko inna od twojej.
– Czy nie mógłby mnie pan poinformować, którędy powinnam pójść?
– To zależy w dużej mierze od tego, dokąd pragnęłabyś dojść – odparł Kot Dziwak.
– Właściwie wszystko mi jedno.
– W takim razie wszystko jedno, którędy pójdziesz.
– Chciałabym tylko dostać się dokądś – dodała Alicja w formie wyjaśnienia.
– Ach, na pewno się tam dostaniesz, jeśli tylko będziesz szła dość długo.
– To niemożliwe.
– Tylko, jeśli ty w to uwierzysz.