Haemin Sunim, nauczyciel i pisarz z nurtu buddyzmu zen w Korei Południowej, pytany, jak sobie radzić z życiowymi trudnościami, odpowiada krótkimi, prostymi i jasnymi wskazówkami. Zachęca, by przede wszystkim zwolnić, bo dopiero wtedy możemy w końcu wyraźnie zobaczyć swoje myśli, wyjść poza nie i określić ich rzeczywistą postać. Co podpowiada w sytuacji, gdy mamy chandrę?
Fragment książki: „Zwolnij wreszcie. Jak odnaleźć spokój w świecie, który nigdy się nie zatrzymuje”, Haemin Sunim, tłum. Adriana Sokołowska-Ostapko. Skróty, tytuł, śródtytuły i lead pochodzą od redakcji.
Spokojnie obserwuj to uczucie, nie próbując go zmieniać. Wkrótce zmieni się samo. Przyglądaj się mu jak drzewu, które rośnie na podwórku, jak rzece, nad którą siedzisz – patrz na uczucie, jak gdyby znajdowało się nie w tobie, ale gdzieś na zewnątrz. Jeśli w ten sposób będziesz obserwować swoje emocje przez zaledwie trzy minuty, zauważysz, że zmieniają się ich energia i charakter.
Uczucia często powstają ze splotu czynników, na które nie mamy wpływu. Podobnie jak nie możemy zapanować nad pogodą czy humorem szefa, nie potrafimy zaplanować, jakie uczucia pojawią się w naszym ciele. One po prostu przez nas przepływają, jak chmury na niebie. I w podobny sposób rozwiewają się, same z siebie.
Jeśli jednak potraktujemy je zbyt poważnie i zaczniemy je sobie przyswajać, traktować jak nieodłączną część siebie, będziemy wskrzeszać je za każdym razem, gdy pomyślimy o przeszłości. Pamiętaj, że nie jesteś emocją, którą czujesz, tak samo jak nie jesteś opowieścią, którą snuje twój umysł, aby usprawiedliwić obecność tego czy innego uczucia. Jesteś bezkresną ciszą, która zauważa ich pojawianie się i znikanie.
1. Gdy umysł patrzy na zewnątrz, targają nim niespokojne wiatry świata. Jeśli jednak umysł zwróci się do wewnątrz, możemy odnaleźć spokój i odpocząć w bezruchu.
2. Ludzie pytają: „Jak mogę oczyścić umysł, gdy medytuję? Im bardziej się staram, tym więcej myśli się pojawia”. To zupełnie naturalne – ponieważ próba oczyszczenia umysłu również jest myślą. Nie próbuj pozbyć się myśli – to nie zadziała. Pozwól za to, aby myśl się pojawiła. Zauważ, kiedy się pojawia. W chwili, gdy ją zauważysz, twój umysł uspokoi się i oczyści.
3. Lubimy rozmawiać o rzeczywistości zewnętrznej, ponieważ nasz umysł ma w zwyczaju zwracać się ku światu. Osoby pogłębiające swoją duchowość odwracają jednak kierunek i spoglądają do wewnątrz. Przestają rozmawiać o sprawach świata zewnętrznego i ćwiczą się w zaznajamianiu z umysłem.
4. W każdym z nas istnieje wewnętrzny świadek, który spokojnie obserwuje to, co dzieje się w środku i na zewnątrz nas. Pochodzi z miejsca ciszy i mądrości, dlatego nawet gdy światem targają wichry emocji, siedzi cichutko w oku cyklonu, nieporuszony, jasny i wszechwiedzący.
5. Jeśli chcesz rozgonić chmury myśli, wystarczy, że zakotwiczysz umysł w teraźniejszości. Chmury myśli kłębią się tylko
w przeszłości i przyszłości. Sprowadź swój umysł do chwili obecnej, a myśli odpoczną. Zamiast powtarzać: „To straszne! To straszne!”,
spójrz strachowi prosto w twarz. Spokojnie. Przyjrzyj się temu uczuciu. Widzisz jego tymczasową naturę? Daj mu odejść, gdy samo będzie chciało.
6. Wszystko we wszechświecie jest ulotne. A z powodu ulotności jest również cenne. Spędź tę cenną chwilę mądrze i pięknie.
7. Nasza świadomość może pragnąć pieniędzy, władzy i prestiżu, podczas gdy podświadomość pragnie bezinteresownej miłości, harmonii, humoru, piękna, świętości, pokoju i akceptacji. Gdy słuchamy ciszy, słyszymy delikatne wibrowanie. Wsłuchując się w nie,
zadaj sobie proste pytanie: Czym jest ten, kto słucha? Nie istnieje słuchacz. Istnieje jedynie słuchanie.
(Fot. materiały prasowe)