Osobowość zależna u kobiety – objawy i zagrożenia

Osobowość zależna u kobiety - objawy i zagrożenia
123rf.com

Szczęście uzależnia od silnego mężczyzny u swojego boku. Panicznie boi się porzucenia, każde napięcie w związku powoduje u niej lęk. Trudno jej stworzyć szczęśliwą relację. Niska samoocena i problemy z asertywnością powodują życiową bierność. Poważniejszymi skutkami tego zaburzenia są depresje, lęki, fobie. Osobowość zależną diagnozuje się u kobiet znacznie częściej niż u mężczyzn.
Człowiek, który ma zaburzoną osobowość, przejawia stały wzorzec zachowania w zmieniających się sytuacjach. Charakteryzuje się sztywnymi stylami myślenia lub przeżywania. Wzorce takich zachowań trwają przez długi czas. Utrudnia to relacje z innymi, funkcjonowanie społeczne lub zawodowe. Bywa przyczyną lęków, depresji, nerwic. Niemożności radzenia sobie w życiu. Nie jest to choroba psychiczna tylko stan psychospołeczny. Leczenie osobowości zależnej polega na psychoterapii, często długiej i trudnej.

Osobowość zależna u kobiety może się przejawiać w następujący sposób:

  • Uważa się za bezradną i bezbronną. Dąży do tego, by związać się z mężczyzną silniejszym. Tylko wtedy ma poczucie, że jest bezpieczna, bo ktoś zapewnia jej środki konieczne do przetrwania i szczęścia.
  • W mężczyźnie widzi swojego opiekuna, ale najczęściej ta wizja jest mocno wyidealizowana.
  • Partnerka z osobowością zależną może funkcjonować w miarę dobrze dopóki silny partner jest osiągalny i dostępny.
  • W porzuceniu lub odrzuceniu widzi główne zagrożenie. Twierdzi: „Jak zostanę, sama – umrę”, „Jeśli nie będę kochana – będę nieszczęśliwa”. Pochłania ją ten lęk.
  • Ma przekonania w rodzaju: „Nie obrażaj opiekuna”, „Trzymaj się blisko”, „Podporządkuj się i usługuj mu”, „Pielęgnuj związek, to najważniejsze”.
  • Główną emocją jest niepokój związany z utrzymaniem związku. Jakiekolwiek napięcia w nim powodują nasilone lęki. Czuje rozpacz, bezradność w reakcji na dezaprobatę lub dystans w związku. Gdy potrzeby zależne są zaspokajane odczuwa zadowolenie a nawet euforię.
  • Związkowi z opiekunem poświęca inne relacje, np. z dziećmi, z przyjaciółmi.
  • Poświęca prawdę na rzecz zaspokajania potrzeby. Nie sprzeciwi się partnerowi, nie skrytykuje jego opinii czy zachowania.
  • Jest zazdrosna i podejrzliwa.
  • W swojej niezależności widzi niebezpieczeństwo.
  • Jeśli opiekun odchodzi, może popaść w depresję.
  • Kiedy związek się rozpadnie, szuka następnego jako kolejnego źródła wsparcia.
  • Zazwyczaj podporządkowuje się innym, nie tylko w związku, także w miejscu pracy czy innych grupach. Jest gotowa na wiele, by zyskać sympatię innych. W tym celu gotowa jest robić rzeczy nieprzyjemne.
  • Jest towarzyska, lubi być wśród ludzi.
  • Gdy jest sama, odczuwa niepokój z powodu wyolbrzymionych obaw, że nie da sobie rady.
  • Postrzega się jako osobę niekompetentną w wielu dziedzinach życia.
  • Lekceważy własne zdolności i mocne strony.
  • Czuje się dyskomfortowo, gdy ma wyrazić sprzeciw wobec innych. Ma problem z asertywnością.
  • Brak jej pewności siebie, motywacji do samodzielnego działania.
  • Jest samokrytyczna.
  • Boi się osądzenia.
  • Potrzebuje stałego dopływu wsparcia. Ma trudności z podejmowaniem decyzji bez zasięgania rad. Łatwo zgadza się na sugestie innych osób.
  • Bierna, uległa, potulna.
  • Powierza innym odpowiedzialność za swoje życie lub pewne jego obszary. Ma niskie poczucie własnej odpowiedzialności.
  • Często gra szczęśliwą i zadowoloną.

Osobowość zależna – zagrożenia:

  • silne predyspozycje do depresji,
  • zaburzenia lękowe i fobie,
  • napady paniki,
  • choroby somatyczne,
  • braki w umiejętnościach społecznych,
  • niepodejmowanie życiowych wyzwań, również zawodowych,
  • niemożność rozwiązywania problemów, unikanie konfrontacji z nimi,
  • nieumiejętność tworzenia trwałych, szczęśliwych związków,
  • znacznie obniżona samoocena.

 

  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze