1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Seks
  4. >
  5. Seks bez zobowiązań nie musi oznaczać braku uczuć. Seksuolożka: „To by było zbyt duże uproszczenie”

Seks bez zobowiązań nie musi oznaczać braku uczuć. Seksuolożka: „To by było zbyt duże uproszczenie”

Dodaj w Google
Dodaj w Google
Kadr z filmu „Tylko jedna noc” (Fot. materiały prasowe)
Kadr z filmu „Tylko jedna noc” (Fot. materiały prasowe)

Odsłuchaj artykuł

Beata Pawłowicz - Seks bez zobowiązań nie musi oznaczać braku uczuć. Seksuolożka: „To by było zbyt duże uproszczenie”

00:00 16:15
15s
0,5 x
15s
Głośno ostatnio o kulturze hook-up. Czyli o randkach, których celem jest wyłącznie przyjemność seksualna, bez przywiązania emocjonalnego. Ludzie umawiają się na takie spotkania anonimowo, widzą się raz, dwa razy lub sporadycznie. Czy to wolność seksualnej eksploracji, czy droga do wyjałowienia uczuć, ryzykowna szczególnie dla kobiet? Odpowiada psycholożka i seksuolożka Laura Klimczak.

Spis treści:

  1. Czym jest kultura hook-up i jak aplikacje randkowe zmieniły seks bez zobowiązań?
  2. Seks bez zobowiązań a własne potrzeby i granice – co radzi seksuolożka?
  3. Czy seks bez zobowiązań może prowadzić do zakochania i cierpienia?
  4. Czy przygodny seks utrudnia budowanie trwałych związków?

  • Seks bez zobowiązań może być sposobem na odkrywanie własnej seksualności. Nie oznacza to jednak, że odpowiada każdemu.
  • „Najważniejsze w kulturze hook-up jest nieuleganie cudzym normom i zakazom, ale też nierobienie niczego wbrew sobie” – podkreśla seksuolożka Laura Klimczak.
  • Nawet jeśli szukamy wyłącznie przyjemności, możemy nieoczekiwanie zaangażować się emocjonalnie. A wtedy pojawia się ryzyko zranienia.
  • Ekspertka wyjaśnia, kiedy seks bez zobowiązań może dawać satysfakcję, a kiedy warto przyjrzeć się temu, jakie potrzeby próbujemy w ten sposób zaspokoić.

Wywiad pochodzi z magazynu „Zwierciadło” 11/2026. Tekst powstał w ramach cyklu „Porozmawiajmy o seksie z SEXEDPL”

Czym jest kultura hook-up i jak aplikacje randkowe zmieniły seks bez zobowiązań?

Beata Pawłowicz: Seks bez zobowiązań był zawsze, tyle że nie mówiło się o nim głośno i oficjalnie potępiało. Jednak już od lat 60. XX wieku tabu seksualne nie obowiązuje.

Laura Klimczak: To prawda, w drugiej połowie XX wieku rewolucja seksualna otworzyła nas na rozmowy o seksualności bez norm zakazów i nakazów. Na głośne mówienie o takich relacjach, jakie dziś proponuje kultura hook-up.

Różnica tkwi w tym, że kiedyś nie było internetu, a więc aplikacji randkowych. Osoby, które nie chciały zamykać swojej ekspresji seksualnej w ramach narzuconych norm społecznych, poszukiwały siebie w środowiskach klubowych, na imprezach, a więc w przestrzeni społecznej, co było o wiele trudniejsze.

Dziś platformy, takie jak Tinder, Bumble czy Grindr, nie tylko umożliwiają znalezienie wielu partnerów z całego świata, i to w krótkim czasie, ale też na tych platformach można wprost napisać, czego się poszukuje, a to wyklucza wiele nieporozumień.

Krytycy podają, że za sprawą technologii seks bez zobowiązań zaczyna być nową normą, a to wpływa na oczekiwania co do relacji z drugim człowiekiem.

Trudno zaprzeczyć, że aplikacje randkowe, ułatwiając nawiązywanie krótkotrwałych relacji, w jakimś sensie mogą je normalizować. Warto jednak podkreślić, że początkowo rewolucja seksualna oznaczała życie w konflikcie z tym, co ogólnie obowiązujące, z zasadami i normami, zwłaszcza religijnymi.

Ludzie, którzy chcieli uprawiać seks dla przyjemności, pod koniec XX wieku nie musieli już tego ukrywać, ale nadal mogli spotkać się z oceną lub krytyką innych. Dominowały społecznie negatywne oceny ich stylu seksualnej ekspresji. No a nikt nie chce czuć się źle tylko z tego powodu, że pragnie czegoś, co inni uważają za złe, ale co w jego ocenie takie nie jest.

A co jest złego w poszukiwaniu przyjemności w seksie? Dziś już seks bez zobowiązań nie jest powszechnie negatywnie oceniany. I to jest ta pozytywna – w mojej ocenie – zmiana, bo nie uważam, aby w samym szukaniu radości z seksu bez perspektywy stałej relacji było coś negatywnego.

Wolność seksualna jest prawem każdego człowieka, to jasne, ale czy każdy musi pozytywnie oceniać seks, który jest jak zjedzenie frytek?

Nie powiedziałabym, że seks jest w tym przypadku „jak zjedzenie frytek”. Ale też uważam, że zachowania seksualne mają być źródłem przyjemności. To ich podstawowa funkcja. Nikt poza nami samymi nie powinien oceniać naszych seksualnych preferencji, o ile nikogo nie krzywdzimy i sami także czujemy się z nimi komfortowo.

Jako psycholożka i seksuolożka nie mówię osobom, które się do mnie zgłaszają, co jest dobre, a co jest złe. Proponuję za to, by przyglądały się sobie i sprawdzały, jak się czują w każdej sytuacji intymnej, w jakiej się znajdą.

Jeśli decydujemy się na jakieś działanie, to sami jesteśmy ekspertami od tego, co nam to daje. Czy czerpiemy z tego przyjemność? Czy naprawdę mamy na to ochotę? Czy chcemy tego, czy tylko czujemy się zobowiązani, by tak postępować?

Nie jestem pewna, czy potrafimy szczerze na te pytania odpowiedzieć. Sama ulegałam nieświadomie oczekiwaniom innych czy własnej wizji na temat tego, jaka powinnam być.

Mamy prawo, aby postępować zgodnie ze swoimi potrzebami i przekonaniami. Zacznijmy więc od tego, że wejście w kulturę hook-up musi być zgodne z tym, czego naprawdę chcę. Jeśli ktoś jest osobą wierzącą, a więc ma inny system wartości, niż proponuje kultura hook-up, a co więcej, jeśli tylko w sferze seksu chce postąpić wbrew tym zasadom – może doświadczyć wielu ambiwalentnych uczuć. Konflikt wewnętrzny, którego będzie doświadczać, może prowadzić do wyraźnego cierpienia. Myślę, że istnieje duża grupa osób, które wiedzą, że nie chciałyby próbować seksu bez zobowiązań, są tacy, którzy wiedzą, że tego chcą i potrzebują, ale są też tacy, którzy nie są pewni. Wszystkie te postawy są bardzo ludzkie i normalne.

Seks bez zobowiązań a własne potrzeby i granice – co radzi seksuolożka?

Czy dziś nie panuje trend na odrzucenie wszelkich wartości, które ograniczają? Niektórzy, zwłaszcza młodzi, mogą się wstydzić przyznać do innych poglądów...

Nie dostrzegam takiej tendencji. Nie zauważyłam też, by młodzi ludzie czuli się przymuszeni do jakiegoś rodzaju relacji czy zachowań seksualnych, które nie są zgodne z tym, czego chcą. A jeśli wstydzą się myśleć to, co myślą, z obawy, że to się komuś nie spodoba – nie powinno tak być!

Najważniejsze w kulturze hook-up jest nieuleganie cudzym normom i zakazom, ale też nierobienie niczego wbrew sobie.

Niezależnie od tego, czy to jest seks ze stałym partnerem, czy nowo poznaną osobą, zawsze warto omówić, co chcemy razem robić. Ustalić, co jest akceptowalne, a co nie. Spytać się nawzajem o granice, o to, co będzie dla nas obojga w porządku, a co nie może się zdarzyć zarówno przed, jak i w trakcie zbliżenia. Zawsze upewniajmy się, że intymne zbliżenie odbywa się za obopólną zgodą, to podstawa.

Dobre jest więc to, na co jest zgoda, złe to, na co tej zgody nie ma?

Właśnie. Każdy ma inne potrzeby, ale też wszyscy jesteśmy w jakimś okresie życia ciekawi swojego ciała i ciał innych osób, ciekawi seksualności, chcemy ją odkrywać. Hook-up może być elementem eksploracji swojej seksualności, odkrywania tego, czego tak naprawdę w niej szukamy. Aby się tego dowiedzieć, potrzebujemy drugiego człowieka, bliskości fizycznej. Większość jednak, kiedy już pozna siebie i wie, czego pragnie w seksie, docelowo planuje życie z jedną osobą.

Czy jednak hook-up, który zakłada anonimowość kochanków i to, że nie zbliżają się więcej niż raz czy dwa razy, nie jest aby pozbawiony uczuć?

Nie, to by było zbyt duże uproszczenie. Anonimowość i jedno- lub kilkurazowość spotkań seksualnych wskazują na cel, a jest nim zaspokojenie seksualne, przyjemność. Seks jednak zawsze wiąże się z intymnością z drugim człowiekiem, a więc w jakimś stopniu służy zaspokojeniu potrzeby bycia blisko z kimś innym. Wymaga przecież tego, żeby tę drugą osobę dopuścić do swojego ciała, do swoich stref intymnych.

Hook-up może służyć także rozładowaniu napięcia, nie tylko seksualnego, ale to jest jak najbardziej naturalne. Po seksie przecież zawsze odczuwamy ulgę, rozleniwienie, często nawet zasypiamy.

Czy seks bez zobowiązań może prowadzić do zakochania i cierpienia?

Hook-up zamiast wellnessu! Można i tak, ale czy poznamy siebie podczas anonimowych orgazmów?

Anonimowa bliskość nie wyklucza możliwości poznawania siebie samego, swoich potrzeb i oczekiwań. Dla niektórych seks może być wyrazem miłości, ale dla innych nie musi wiązać się z głębszym uczuciem. Często dopiero po seksualnym spotkaniu, a nawet kilku, możemy się dowiedzieć, jak czujemy się w kulturze hook-up. Jeśli źle, powodów może być wiele, jednym z nich może być to, że tak naprawdę mieliśmy nadzieję na coś więcej: na bliską relację, a nawet na miłość. W takiej sytuacji hook-up może nawet pociągać za sobą cierpienie, gdy te nadzieje zostaną zawiedzione, bo żadna z przygód erotycznych nie przerodziła się w miłość.

Wydaje nam się, że poznajemy siebie, a okazuje się, że boleśnie się nabraliśmy?

Nie nazwałabym tego „nabraniem się”, raczej powiedziałabym, że mamy prawo popełniać błędy, podejmować decyzje, które okazują się nie do końca trafne. Nie jesteśmy w stanie pewnych rzeczy przewidzieć.

Co więcej – jeśli po hook-upie poczujemy się źle, warto zastanowić się, z jakiego powodu. Czy nam ten styl – anonimowość i jednorazowość – w ogóle nie odpowiada, czy może to z tym konkretnym partnerem było nam źle? A może, ku swojemu zaskoczeniu, choć chciałam tylko seksu, czuję, że zaangażowałam się, choć tego nie chciałam, i teraz czuję ból?

Wszystkie zachowania, które podejmujemy w sferze seksu, a które nikogo nie krzywdzą, są w porządku, o ile także służą nam. Możemy jednak nie wiedzieć, czy tak jest, poczuć, że coś nam nie służy dopiero po. Jeśli tak, to może warto zrezygnować z tego stylu seksualnego.

Może to nie być takie proste…

Oczywiście bywa, że choć czujemy, że coś nam nie służy, nadal to robimy. Powodów może być wiele, jednym z nich bywa to, że seksem chcemy sobie coś skompensować. Na przykład boimy się bliskiej relacji, nie wyobrażamy sobie tego, że w niej jesteśmy, więc wybieramy hook-up. Na jakimś etapie życia bywa to bezpieczniejszy sposób na zaspokojenie potrzeby bliskości i relacji z drugim człowiekiem.

W jakimś sensie więc nam ta kompensacja służy?

Dlatego warto się zastanowić, co mi to daje. Zwłaszcza wtedy, gdy pojawia się uczucie psychofizycznego zmęczenia. Czy jestem szczęśliwa? Czy robię to tylko po to, żeby być z kimś choć przez chwilę blisko? Może umawiam się na anonimowe randki, by potwierdzić, że jestem atrakcyjna? Warto zadać sobie takie pytania i szczerze na nie odpowiedzieć. Czy to będzie trudne, zależy od naszej gotowości na to, by spojrzeć w siebie.

Gdy to się nam uda, możemy na przykład odkryć, że seks stał się zbyt ważny w naszym życiu, że zajmuje zbyt wiele przestrzeni. Wtedy warto się zastanowić nad tym, czy nie potrzebujemy pomocy specjalisty, a więc czy seks nie stał się czynnością kompulsywną. Może tak być, gdy negatywnie przekłada się na inne sfery naszego życia.

Gabinet seksuologa to bezpieczna przestrzeń, nikt tam nas nie oceni, za to da możliwość spojrzenia na siebie z innej perspektywy.

Specjalista może nam pomóc nauczyć się radzić sobie z napięciem czy regulować się w zdrowy dla nas, funkcjonalny sposób, a więc także odzyskać radość z seksu jako seksu.

Czy przygodny seks utrudnia budowanie trwałych związków?

Wracając do stałych związków, są eksperci, którzy mówią, że kultura hook-up negatywnie wpływa na możliwość ich stworzenia, co dotyczy zwłaszcza kobiet…

Trudno mi to sobie wyobrazić. Dlaczego wiele relacji seksualnych ma z góry stanowić przeszkodę dla stworzenia trwałego związku? Ryzyko, jakie dostrzegam, dotyczy tego, że możemy przywiązać się do przypadkowego partnera. Nawet jeśli deklaratywnie szukamy tylko przyjemności, nie chcemy się przywiązać, to jednak na poziomie emocji czy nawet chemii naszego mózgu może się tak stać. I może się to wiązać z cierpieniem, gdy osoba, z którą hook-up mamy, w ogóle naszego uczucia nie odwzajemnia.

Profesor Jordan Peterson, od pewnego czasu coraz bardziej kontrowersyjny psycholog, mówi, że rynek seksualnej wolności opanowali psychopatyczni mężczyźni, a to czyni obecne tam kobiety bezbronnymi i skazanymi na wiele zranień, które doprowadzają do tego, że zaczynają one nienawidzić mężczyzn.

Oczywiście istnieje ryzyko, że osoba, z którą spotkamy się na jednorazowe zbliżenie, nie ma dobrych intencji i zrobi nam krzywdę. Kobiety, które praktykowały hook-up i zostały skrzywdzone psychiczne, fizycznie albo seksualnie – mogą obawiać się kolejnej relacji. Podobnie jednak jak te, które zostały skrzywdzone w stałym związku czy nawet małżeństwie. Lęk przed kolejnymi relacjami w takiej sytuacji jest naturalną reakcją na skrzywdzenie. Możemy tak się czuć nawet wtedy, gdy ktoś, z kim żyjemy, mamy dom i dzieci, nas skrzywdzi, na przykład zdradzi.

Szukając anonimowego seksu, trafiamy na różnych ludzi, dlatego warto zawsze zadawać sobie pytanie, czy ta sytuacja jest bezpieczna.

Czy czuję się w niej komfortowo? Jednak nie chciałabym oceniać czy etykietować osób, które praktykują hook-up. Nie nazwę na pewno ich i nikogo innego w tej sytuacji psychopatycznym. Bo wybory w sferze seksualnej nie mogą stanowić narzędzia do diagnozowania jakiejkolwiek grupy osób. Myślę, że na jakimś etapie życia każdy może zainteresować się kulturą hook-up. Co więcej, są też osoby, które po prostu lubią ten styl seksualnego życia i dla których jest on satysfakcjonujący. W ich odczuciu daje on prawdziwą wolność wyboru i możliwość eksplorowania swojej seksualności w sposób, który najlepiej im odpowiada. I taki jest podstawowy cel i sens hook-up. Nie wykorzystywanie, ale radość nieograniczonego seksu.

Czy widzi pani ryzyko, że hook-up wzmocni w pokoleniu Z brak umiejętności budowania relacji?

Biorąc pod uwagę to, że młodzi w ogóle uprawiają mniej seksu niż poprzednie pokolenia, trudno powiedzieć, by im to miało zaszkodzić. Zetki też o wiele rzadziej niż pokolenie X czy milenialsi wchodzą w relacje romantyczne, a więc budowanie trwałego związku bywa dla nich trudne. Owszem, korzystanie z aplikacji randkowych może im ułatwić nawiązywanie jednorazowych kontaktów seksualnych – mogą wprost napisać o swoich potrzebach, oczekiwaniach, preferencjach, a więc odnaleźć osoby, które będą chciały tego samego, co one. Natomiast to nie pomaga w poszukiwaniu stałej relacji.

Laura Klimczak, psycholożka i seksuolożka. Pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi w kryzysie. Specjalizuje się w interwencji kryzysowej, edukacji seksualnej i edukacji w zakresie zdrowia psychicznego. Ekspertka w Fundacji SEXEDPL.

Założona przez Anję Rubik Fundacja SEXEDPL jest multimedialną platformą, która zapewnia edukację w zakresie praw człowieka, seksualności, równości płci, związków i reprodukcji. Przekazuje rzetelną wiedzę, współpracując z czołowymi ekspertami i ekspertkami. Prowadzi telefon zaufania, Antyprzemocową Linię Pomocy (720 720 020, czynna codziennie od 12.00 do 20.00).

Share on Facebook Send on Messenger Share by email

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE