To, co kryje się pod słowem „elegancja”, nie ogranicza się tylko do gustownego ubioru. Prawdziwa elegancja przejawia się w gestach, słowach i w twoim stosunku do drugiego człowieka – pełnym szacunku i empatii. Tak rozumiany termin dużo lepiej odpowiada rzeczywistości, bo można przecież wspaniale wyglądać – a jednak swoim obyciem zrażać do siebie ludzi.
Chcesz uchodzić za najbardziej elegancką osobę w towarzystwie? Nie skupiaj się tylko na swojej powierzchowności. Nawet najbardziej stylowy ubiór nie przykryje braków w dobrych manierach i w podejściu do ludzi. Elegancja wyraża się przede wszystkim w tym, jak inni czują się w naszej obecności. To bardziej sposób bycia, niż wizerunek czy poza. Nie chodzi o to, żeby być tylko miłym dla oka widokiem, lecz całą swoją postawą komunikować spokój, uprzejmość, empatię i prawdziwe zainteresowanie innymi.
Weźmy chociażby księżną Kate. Dlaczego można uznać ją za ikonę elegancji? Nie tylko dlatego, że zawsze wygląda gustownie i z klasą. To przede wszystkim jej postawa – pełna godności, kultury osobistej i szacunku do innych – decyduje o takim jej odbiorze. Kate każdego traktuje tak samo. Niezależnie od tego, czy spotyka głowy państw, wolontariuszy, dzieci czy zwykłych ludzi pozdrawiających ją na ulicy, każdemu poświęca tyle samo uwagi i zaangażowania. Mimo swoich tytułów, nie robi wokół siebie szumu i nie próbuje być najważniejszą osobą w pomieszczeniu. Potrafi słuchać, jest otwarta na innych, a przy tym opanowana i taktowna. To stanowi fundament jej pewności siebie oraz wzbudza podziw innych.
Jak emanować podobną elegancją i klasą? Oto 8 wskazówek.
Jeśli komplementujesz kogoś sztucznie i na wyrost – to czuć. Inni mogą przez to wziąć cię za osobę nieszczerą i interesowną. Komplementowanie jest niezwykle eleganckim gestem, ale nie nadużywaj go. Jeśli chcesz szepnąć komuś miłe słowo, rób to z prawdziwą intencją, wtedy, gdy naprawdę dostrzegasz coś godnego pochwały. Właśnie takie komplementy mają największą moc i zostają najdłużej w pamięci.
Umiejętność słuchania jest jedną z najważniejszych cech świadczących o czyjejś elegancji i klasie. Sygnalizuje autentyczne zainteresowanie drugim człowiekiem oraz sprawia, że czuje się widziany i ważny. Przeciwieństwem takiej postawy jest wykorzystywanie rozmowy do tego, żeby mówić głównie o sobie i tylko siebie eksponować. Jeśli do tego dochodzi nagminne przerywanie, żeby tylko móc coś wtrącić i zaznaczyć swoją obecność, łatwo można wyjść na osobę arogancką i zadufaną w sobie.
Przy wspólnym stole zaproponuj, że nalejesz wodę do szklanek. Widząc, że ktoś jest zakłopotany bądź zgubił się, podejdź i zapytaj, czy nie potrzebuje pomocy. Choć to tylko drobne uprzejmości, dla innych znaczą bardzo wiele. Budują twój wizerunek jako osoby, która jest niezwykle serdeczna, pomocna i potrafi myśleć o innych.
Nic tak skutecznie nie szarga wizerunku osoby eleganckiej, jak zerkanie co chwilę w telefon czy rozglądanie się po pomieszczeniu podczas rozmowy z kimś. Kiedy prowadzisz konwersację, bądź naprawdę obecna. Utrzymuj kontakt wzrokowy, reaguj na to, co mówi druga osoba, zadawaj pytania. Ludzie rzadko pamiętają każde wypowiedziane przez ciebie zdanie, ale z pewnością zapamiętają, jak wyjątkowo się przy tobie czuli.
Plotkowanie to domena ludzi małostkowych i tych, którzy własną wartość budują poprzez umniejszanie innym. Osoba elegancka jest zupełnie wolna od takich cech. Jeśli rozmowa schodzi na obgadywanie czyjegoś życia lub wyśmiewanie jego błędów, człowiek z klasą zachowuje milczenie lub zmienia temat. Omawianie spraw innych za ich plecami jest poniżej jego poziomu.
Prawdziwą klasę najłatwiej poznać po tym, jak ktoś traktuje osoby, od których niczego nie oczekuje. Sposób, w jaki zwraca się do kelnera, sprzedawcy, kierowcy taksówki czy pracownika ochrony, mówi o wiele więcej niż nienaganne maniery podczas oficjalnego spotkania. Uprzejmość nie powinna zależeć od statusu społecznego, stanowiska czy korzyści, jakie możemy odnieść z danej relacji. Dopiero wtedy staje się oznaką autentycznej elegancji.
Rzadko zdajemy sobie z tego sprawę, ale elegancja przejawia się też w opanowaniu i umiejętności powstrzymania nadmiernie emocjonalnych reakcji. Impulsywność oznacza brak okrzesania, brak wewnętrznej równowagi i pewności siebie. Miarą naszej klasy jest to, czy w sytuacji gdy ktoś nas prowokuje, potrafimy wznieść się ponad niskie pobudki, opanować w sobie żądzę odwetu i spokojnie, bez eskalowania emocji, wyrazić swoje stanowisko. Taka postawa świadczy nie tylko o elegancji, ale i sile charakteru.
Ludzie eleganccy się nie spieszą – a przynajmniej nie okazują tego przy innych. Kiedy ciągle patrzymy na zegarek, kończymy za innych zdania albo nerwowo przechodzimy od jednej czynności do drugiej, wysyłamy sygnał, że wszystko wokół jest ważniejsze od ludzi, z którymi właśnie jesteśmy. Takie zachowanie sugeruje również, że zbyt wiele bierzemy sobie na głowę albo nie potrafimy zorganizować czasu tak, by zachować spokój w każdej sytuacji. Tymczasem osoba elegancka, która zna swoją wartość, nie jest niewolnikiem kalendarzy i harmonogramów. Umie pozwolić sobie na luksus życia w takim tempie, jakie jest dla niej odpowiednie i które pozwala jej zachować uważność na innych ludzi.