Osobom inteligentnym emocjonalnie łatwiej zawierać i utrzymywać znajomości – bo doskonale wiedzą, czego oczekują od nich potencjalni przyjaciele, aby poczuć bliskość i przywiązanie. Pielęgnowanie relacji poprzez życzliwe gesty zainteresowania to dla nich podstawa. Dobra wiadomość? Tych wyjątkowych, bezinteresownych zachowań można się nauczyć. Gdy tylko zaczniesz wprowadzać je w życie zauważysz, że przyciągasz do siebie ludzi.
Jak znaleźć przyjaciół w dzisiejszych czasach? To pytanie pojawia się dziś nagminnie w internetowych dyskusjach. Poszukujemy miejsc i okazji do tego, by poznawać nowe osoby, które mogłyby się stać naszą bratnią duszą. Zapominamy jednak tym o tym, że przyjaźń – tak jak i miłość – nie muszą zaczynać się od nagłego przebłysku sympatii i fascynacji. Jest bardzo możliwe, że od dawna znasz kogoś, kto mógłby zostać twoim przyjacielem, tylko dotąd nie okazywaliście sobie wystarczającej uwagi i zainteresowania. Może wasze kontakty są regularne, ale bardzo powierzchowne?
Tymczasem o przyjaźń trzeba się postarać. We współczesnych czasach, które przyzwyczaiły nas do łatwych i szybkich rozwiązań, ta myśl może budzić opór. Ludzie inteligentni emocjonalnie wiedzą jednak, że aby zdobyć czyjeś zaufanie i względy, muszą wykazać się inicjatywą: spróbować lepiej kogoś zrozumieć, odpowiedzieć na jego potrzeby i pokazać, że jest dla nich ważny. W jaki sposób?
Najlepiej działają poniższe gesty – autentyczne i bezinteresowne. Zmiękczą serce i zaskarbią ci sympatię każdego. Ponadto, stanowią uniwersalny przewodnik po cechach najlepszego przyjaciela. Przyda ci się, jeśli chcesz pielęgnować już zdobyte przyjaźnie i dbać o to, by wasz więź trwała latami.
Zwyczajne „Cześć, jak leci?” albo „Co słychać?” to jeden z najbardziej niedocenianych gestów budowania bliskości. Jeśli będziesz o nim pamiętać – nikt o tobie nie zapomni, bo ludzie lgną do tych, przy których czują się zauważeni. Mówiąc to krótkie zdanie wysyłasz sygnał, że o kimś myślisz, a więc jest dla ciebie istotny. Dzięki temu twoje więzi ze starymi przyjaciółmi nie osłabną, a nowe znajomości przerodzą się w głębsze relacje – trudno w końcu o lepszy dowód na czyjeś zaangażowanie w podtrzymanie kontaktu.
Najlepsi przyjaciele dają do zrozumienia, że zależy im na naszym samopoczuciu czy bezpieczeństwie. To najcenniejszy przejaw autentycznej i bezinteresownej więzi, jaki można sobie wyobrazić. A największą siłę zbliżania do siebie ludzi mają drobne gesty: wiadomość z pytaniem, czy bezpiecznie dotarliśmy do domu, propozycja pomocy, gdy mamy trudniejszy czas albo zwykłe „daj znać, jeśli będziesz czegoś potrzebować”. Takie niepozorne komunikaty działają lepiej, niż drogie prezenty – bo świadczą o tym, że ukochany przyjaciel zajmuje w naszych myślach szczególne miejsce. A tego nie da się kupić za żadne pieniądze
Aby zaskarbić sobie czyjąś sympatię, staraj się też zapamiętywać szczegóły tego, co opowiadają ci przyjaciele, a następnie, po jakimś czasie, dopytuj ich o nie. Gdy po kilku tygodniach znajomy pyta o egzamin, o którym wspominaliśmy mimochodem, albo pamięta imię naszego psa czy datę ważnego wydarzenia – zalewa nas fala ciepła, a nawet roztkliwienia. Taki gest oznacza, że ktoś naprawdę nas słucha i jesteśmy dla niego ważni. To mogą być pytania typu: „Jak poszła ta rozmowa o pracę?”, „Czy twoja mama czuje się już lepiej po operacji?”, „I jak idzie remont kuchni?”. Weź je pod uwagę, starając się pozyskać czyjeś względy i zaufanie.
Komplementy to kolejny niezawodny sposób, by wynieść relację na wyższy poziom. Ludzie, szczególnie w Polsce, rzadko mówią sobie miłe rzeczy. Ty spróbuj być inna. Aby zacieśnić więź z kimś dla ciebie ważnym, spróbuj dostrzegać w nim cechy, z których on sam często nie zdaje sobie sprawy. To może być wrażliwość, poczucie humoru, odwaga, sposób traktowania ludzi czy wyjątkowy spokój. „Podziwiam, jak troszczysz się o innych”, „Masz niezwykłą umiejętność łagodzenia atmosfery”, „Świetnie się z tobą rozmawia” – tego rodzaju komunikaty poprawiają nastrój, przez co w oczach przyjaciela stajemy się kimś miłym, pozytywnym, kimś, z kim chce się spędzać jak najwięcej czasu.
W świecie pełnym rozproszeń prawdziwe słuchanie staje się rzadką i cenną wartością. Dziś wielu ludzi słucha innych powierzchownie i tylko po to, by za chwilę mieć pretekst do opowiedzenia o sobie albo udzielania nieproszonych rad. Osoby inteligentne emocjonalnie wiedzą jednak, że największym wsparciem, o jakim marzy większość z nas, jest prawdziwa obecność i uważne słuchanie – bez zerkania w telefon, wchodzenia w słowo i natychmiastowego oceniania. To także umiejętność tolerowania ciszy i pozwolenia komuś, by spokojnie wyraził swoje emocje. Ludzie zapamiętują nie tylko to, co im powiedzieliśmy, ale przede wszystkim to, jak się przy nas czuli. A przy kimś, kto naprawdę słucha, czują się ważni, akceptowani i bezpieczni.