fbpx

Choroby skóry głowy – jak radzić sobie z dolegliwościami?

Choroby skóry głowy - jak radzić sobie z dolegliwościami?
fot. iStock

Choroby skóry głowy mogą wywoływać dyskomfort fizyczny, jednak zazwyczaj największym związanym z nimi problemem są pojawiające się w związku z nimi kompleksy. Problemy takie, jak łysienie, łupież czy grzybica mogą utrudniać kontakty społeczne i być przyczyną obniżenia nastroju. Na szczęście wiele z nich można wyleczyć. Dowiedz się więcej o chorobach skóry głowy – poznaj ich objawy i metody kuracji!

Choroby skóry głowy: łysienie

Łysienie bardzo często silnie odbija się na psychice cierpiącej na nie osoby. Jego najczęstszym typem jest łysienie androgenowe. Zazwyczaj dotyka ono mężczyzn, chociaż niekiedy cierpieć na nie mogą również kobiety. Najczęściej problem ten pojawia się u osób po 40. roku życia, a nasila ok. 50., jednak w rzadszych przypadkach może on wystąpić nawet u nastolatków. Za schorzenie odpowiada podwyższony poziom androgenów, w szczególności DHT. Zazwyczaj pierwszym objawem jest łysienie w okolicach skroniowych, które następnie przesuwa się w głąb owłosionej skóry głowy, obejmując jej czubek, a niekiedy całą głowę. Ten typ łysienia może dotyczyć nawet 95% osób zmagających się z utratą włosów.

Kolejnym typem tego problemu jest łysienie plackowate. Ta choroba autoimmunologiczna objawiać się może łysieniem ogniskowym na skórze głowy, pasmowatym w okolicy skroniowej i potylicznej, a także obejmującym całą głowę, w tym również brwi i rzęsy, a nawet włosy na całym ciele. Pierwsze objawy mogą pojawić się nagle i polegają na mrowieniu na niewielkich obszarach owłosionej skóry oraz łysieniu w ich obrębie. Wokół ognisk zauważyć można krótkie, wyglądające na ułamane włosy.

Innym schorzeniem wśród chorób skóry głowy, polegającym na utracie włosów, będzie łysienie bliznowaciejące. W przebiegu tej choroby niszczone są mieszki włosowe. Zazwyczaj schorzenie to pierwsze objawy daje pomiędzy 30. a 50. rokiem życia. Włosy najczęściej zaczynają wypadać w okolicach ciemieniowych, gdzie następnie skóra staje się lśniąca i ścieńczała.

Leczenie łysienia często zależeć będzie od jego typu. Za najłatwiejsze do wyleczenia uznaje się łysienie androgenowe, w przypadku którego często stosuje się finasteryd i minoksydyl. W przypadku leczenia łysienia plackowatego specjalista zazwyczaj decyduje się na glikokortykosteroidy oraz leki immunosupresyjne. Kuracja w przypadku łysienia bliznowaciejącego najczęściej polega na steroidowej terapii doustnej. Przy łysieniu o podłożu androgenowym oraz bliznowaciejącym można również rozważyć przeszczep włosów bądź owłosionej skóry głowy.

Warto przy tym pamiętać, że utrata włosów może mieć różne podłoże, w tym także styl życia czy zatrucie, dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia przyczyny.

Choroby skóry głowy: łupież

Łupież jest jednym z najczęstszych typów chorób skóry głowy. Do jego najpowszechniej występujących form zalicza się łupież suchy i tłusty. Ten pierwszy objawia się świądem oraz intensywnym łuszczeniem się naskórka. Kiedy dochodzi do tego łojotok, a martwy naskórek tworzy lepkie płaty na skalpie, mówimy o łupieżu tłustym. W rzadszych przypadkach można zauważyć również brązowawe, żółte czy różowe plamy, które mogą występować też na innych częściach ciała. Takie schorzenie nazywa się łupieżem pstrym. Wszystkie one wywoływane są przez nadmierne namnażanie się grzyba z rodzaju Malassezia furfur.

Bardzo dobrym sposobem na pozbycie się tych dolegliwości jest stosowanie miejscowych środków zawierających zwalczające te drożdżaki substancje, np. ketokonazol. Najlepszy szampon przeciwłupieżowy będzie miał ich większą ilość, np. ok. 2%, dzięki czemu pozwoli pozbyć się kłopotu szybko i skutecznie.

Choroby skóry głowy: łuszczyca skóry głowy

W przypadku łuszczycy skóry głowy pojawiają się nie tylko świąd i pieczenie, lecz także zaczerwienienie i wyraźne łuszczenie skóry. Zmiany mogą wystąpić również na czole, przy uszach oraz na karku. Problem ten wynika ze zbyt szybkiego cyklu polegającego na wytwarzaniu i obumieraniu naskórka. Jej przyczyn najczęściej upatruje się w genetyce, choć niekiedy wywołać ją mogą leki, infekcje bakteryjne czy wirusowe, stres oraz ciąża. Obecnie leczenie, jakie stosuje się w przypadku tej choroby, obejmuje przede wszystkim stosowanie miejscowych leków zaleconych przez dermatologa. Zazwyczaj są to preparaty zawierające kwas salicylowy lub mocznik, czyli substancje pomagające w złuszczeniu naskórka oraz np. cygnolinę, która zmniejsza stan zapalny. Niekiedy zaleca się także przyjmowanie leków antyhistaminowych, które zmniejszają świąd towarzyszący schorzeniu.

Choroby skóry głowy: łojotokowe zapalenie skóry głowy

Łojotokowe zapalenie skóry głowy należy do chorób ze skłonnością do nawrotów. W jej przebiegu pojawia się łuszcząca skóra oraz rumień i świąd, czemu towarzyszy silny łojotok. Wywoływane jest, tak samo, jak łupież, przez drożdżaki z grupy Malassezia furfur. Często zresztą schorzenie to jest następstwem nieleczonego łupieżu. W wypadku łagodniejszych symptomów pomóc może szampon z klotrimazolem. W trudniejszych przypadkach konieczna będzie pomoc dermatologa.

Choroby skóry głowy: grzybica skóry głowy

Grzybica skóry głowy wywoływana jest przez grzyby chorobotwórcze, najczęściej z rodzaju tych antropofilnych. Zazwyczaj dotyka ona osoby o osłabionej odporności, nieprawidłowo pielęgnujące skórę głowy, a także poddawane kuracji antybiotykami czy glikokortykosteroidami. Wyróżnić można jej trzy typy:

  • strzygący – na ogniskach choroby widoczne są krótkie, jakby przystrzyżone włoski,
  • drobnozarodnikowy – na włosach w obszarze występowania choroby widoczne są niewielkie, białe ziarenka,
  • woszczynowa – widoczne są ogniska woszczyny, która może powstać z nadmiaru łoju i zrogowaciałego naskórka czy struktur grzyba.

Choroba ma skłonność do samoistnego ustępowania, jednak zaleca się stosowanie środków miejscowych, np. z ketokonazolem, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się zmian. W trudniejszych przypadkach dermatolog może zalecić również leczenie doustne, np. gryzeofulwiną.

Choroby skóry głowy zazwyczaj są uleczalne, chociaż kuracja nie zawsze jest łatwa i krótka. Jednak jej pomyślne przejście pozwoli odzyskać pewność siebie i dobre samopoczucie.

?>