1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Kultura
  4. >
  5. Wystawa „Kapelusze z głów!” w Muzeum Narodowym w Kielcach

Wystawa „Kapelusze z głów!” w Muzeum Narodowym w Kielcach

Zobacz galerię 8 Zdjęć

 

Od 22 czerwca do 5 listopada 2017 roku w oddziale Dawny Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach zobaczyć można zobaczyć wystawę Kapelusze z głów! – unikatowa kolekcja kapeluszy Muzeum Novojičínska.

Na wystawie pojawiły się kapelusze z XIX, XX wieku oraz współczesne, proweniencji nie tylko europejskiej, ale także egzotyczne nakrycia głowy z Azji (Bliskiego Wschodu, Chin, Wietnamu, Mongolii), Ameryki Północnej (USA i Kanady), Ameryki Łacińskiej (Brazylii, Boliwii, Meksyku) i innych regionów. Kolekcja stanowi część zbiorów Muzeum Ziemi Nowojiczyńskiej, które prezentuje swoje eksponaty w pomieszczeniach zamku w Nowym Jiczynie. Czeskie Muzeum jest partnerską placówką Muzeum Narodowego w Kielcach.

Sprawdź kapelusze damskie letnie

Zwierciadło i zwierciadlo.pl objęło patronat nad wydarzeniem.

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze
  1. Moda i uroda

2021: na co czekamy?

Wystawa „Beautiful People: The Boutique in 1960s Counterculture” w Fashion and Textile Museum w Londynie, od 3 września 2021 do stycznia 2022; Pokaz Isabel Marant; kadr z filmu French Dispatch
Wystawa „Beautiful People: The Boutique in 1960s Counterculture” w Fashion and Textile Museum w Londynie, od 3 września 2021 do stycznia 2022; Pokaz Isabel Marant; kadr z filmu French Dispatch" Wesa Andersona (Fot. materiały prasowe; IMAXTREE)
Zobacz galerię 9 Zdjęć
Czy ten rok będzie lepszy niż poprzedni? Mamy nadzieję! Bo zapowiada się fantastycznie. oto wydarzenia, premiery i tendencje, na które wielbiciele mody i nowych doświadczeń mogą zacząć się cieszyć już dzisiaj.

Coco i kontrkultura

Wynalezienie szczepionki daje nadzieję na powrót do podróży. A najlepiej łączyć je z długo wyczekiwanymi, inspirującymi wystawami. Topowe destynacje: Paryż i Londyn. W pierwszym mieście na początku roku w Palais Galliera możemy lepiej poznać Coco Chanel, a w Musée des Arts Décoratifs – zapoznać się z historią luksusu. Z kolei w londyńskim Fashion and Textile Museum dowiemy się więcej o szalonych latach 60.

1. Wystawa „Beautiful People: The Boutique in 1960s Counterculture” w Fashion and Textile Museum w Londynie, od 3 września 2021 do stycznia 2022. 2. „Luxes” w Musée des Arts Décoratifs w Paryżu, do maja 2021. 3. „Gabrielle Chanel. Fashion Manifesto” w Musée de la Mode, Palais Galliera w Paryżu do marca 2021. (Fot. materiały prasowe) 1. Wystawa „Beautiful People: The Boutique in 1960s Counterculture” w Fashion and Textile Museum w Londynie, od 3 września 2021 do stycznia 2022. 2. „Luxes” w Musée des Arts Décoratifs w Paryżu, do maja 2021. 3. „Gabrielle Chanel. Fashion Manifesto” w Musée de la Mode, Palais Galliera w Paryżu do marca 2021. (Fot. materiały prasowe)

Gdzie jest Bowie?

Dobra wiadomość (i prezent) dla fanów Davida Bowiego. W lutym tego roku premierę mają interaktywne puzzle „Where’s Bowie? David Bowie in 70s Berlin”. Składają się z 500 kawałków, które w różnych miejscach i różnych przebraniach ukrywają ikonę muzyki.

(Fot. materiały prasowe) (Fot. materiały prasowe)

Na poranki i wieczory

Nie ma lepszego relaksu niż dobra książka, a tych nowy rok proponuje sporo. Wśród nich opowieść o słynnym fotografie Billu Cunnighamie (pełna zdjęć z nowojorskich wydarzeń), pięknie wydany album o designie lat 70. oraz przesłanie od projektantki Diane von Furstenberg o tym, jak odnieść sukces.

1. „Bill Cunningham Was There: Spring Flings + Summer Soirées”, Steven Stolman i John Kurdewan. 2. „Decorative Art 1970s”, Charlotte i Peter Fiell. 3. „Own It: The Secret to Life”, Diane von Furstenberg. (Fot. materiały prasowe) 1. „Bill Cunningham Was There: Spring Flings + Summer Soirées”, Steven Stolman i John Kurdewan. 2. „Decorative Art 1970s”, Charlotte i Peter Fiell. 3. „Own It: The Secret to Life”, Diane von Furstenberg. (Fot. materiały prasowe)

Kolory Pantone

Są lustrem sytuacji światowej i naszego samopoczucia, nadają ton nowym tendencjom. Na rok 2021 Instytut Pantone wybrał dwa kolory – Ultimate Grey (Pantone 17-5104) i Illuminating Yellow (Pantone 13-0647). Pierwszy odnosi się do natury (skał, kamieni) i jej siły, ale i do tego, co najczęściej w ostatnim czasie nosiliśmy, czyli bawełnianych dresów. Kojarząca się ze słońcem żółć symbolizuje nadzieję i pozytywne nastawienie.

(Fot. materiały prasowe) (Fot. materiały prasowe)

MAKRO trend: Disco lat 70. i Space age

W 2021 roku mija 60 lat od rozpoczęcia programu „Apollo”, serii lotów kosmicznych, a co za tym idzie – znów, jak w latach 60., nosić będziemy srebrne dodatki i ubrania. Modę w stylu Space Age projektują między innymi Paco Rabanne, Balenciaga czy Balmain. Z drugiej strony, wbrew pandemii, Isabel Marant i Alessandro Michele z Gucci zapraszają na disco w stylu lat 70.

1. Kolczyki Selfie 299 zł. 2. Sukienka & Other Stories 650 zł. 3. Buty AQUAZZURA 3111 zł.4. Gof HEROINE SPORT 653 zł. 5. Torebka GUCCI 3223 zł. 6. Buty H&M 149,99 zł. (Fot. materiały prasowe) 1. Kolczyki Selfie 299 zł. 2. Sukienka & Other Stories 650 zł. 3. Buty AQUAZZURA 3111 zł.
4. Gof HEROINE SPORT 653 zł. 5. Torebka GUCCI 3223 zł. 6. Buty H&M 149,99 zł. (Fot. materiały prasowe)

MIKRO trend: Top projekty

Trendy późnych lat 90., wczesnych 2000. coraz odważniej wkraczają na ulice. Stąd moda na płaszcze w stylu Lindsay Lohan z filmu „Poszlaka” albo Alicii Silverstone ze „Słodkich zmartwień” („Clueless”). W biżuterii będą królowały bardzo długie wisiorki, jak z pokazów Erdem czy Fendi.

Fot. materiały prasowe Fot. materiały prasowe

Fabryka snów

Filmy dla estetów łączą piękne kostiumy i scenografię z porywającą akcją. Najbardziej wyczekiwane to „French Dispatch” Wesa Andersona z genialną obsadą; zatopiony w latach 60. „Last Night in Soho”, „Cruella” o nikczemnej pani Demon z Emmą Stone i „Respect” o niesamowitej Arecie Franklin.

Od góry: French Dispatch, reżyseria Wes Anderson, Respect, reżyseria Liesl Tommy, Cruella, reżyseria Craig Gillespie, Last Night in Soho, reżyseria Edgar Wright. (Fot. materiały prasowe) Od góry: French Dispatch, reżyseria Wes Anderson, Respect, reżyseria Liesl Tommy, Cruella, reżyseria Craig Gillespie, Last Night in Soho, reżyseria Edgar Wright. (Fot. materiały prasowe)

  1. Kultura

Dzieje się w kulturze - nasze rekomendacje

„Pływaczki” (1953),  „Sekret narzeczonych” (1962), „Autobus” (1969). (Fot. materiały prasowe)
„Pływaczki” (1953), „Sekret narzeczonych” (1962), „Autobus” (1969). (Fot. materiały prasowe)
Zobacz galerię 8 Zdjęć
Sprawdzamy, co dzieje się w kulturze - co warto zobaczyć, czym się zachwycić, czego posłuchać w najbliższym czasie.

Wystawa malarstwa Jerzego Nowosieskiego

Jerzy Nowosielski – artysta, który należy do kanonu historii sztuki, a jednocześnie nie przestaje fascynować. Pracujący na styku tradycji Wschodu i Zachodu, figuracji i abstrakcji, awangardy i ikony. Mistyk, mistrz przedstawiania „bytów subtelnych”, był także twórcą zmysłowym, erotycznym, zapatrzonym w postaci kobiet. To właśnie ich wizerunki stanowią przewodni motyw nowej wystawy, która na żywo ma potrwać do maja (zwyczajowo przestrzenie galerii Spectra Art Space dla zwiedzających otwiera się w weekendy), a tymczasem oglądać można jej wirtualną wersję. Obrazy pochodzą z kolekcji rodziny Staraków, Andrzeja Starmacha oraz Muzeum Sztuki w Łodzi. „Tego, co ja myślę o kobiecie – pisał Jerzy Nowosielski – nie mogę opowiedzieć, ja to mogę tylko namalować. I ja to już zrobiłem. Co ja myślę czy odczuwam na temat kobiety, to już namalowałem i nie mam tu już nic do dodania”.

„Pływaczki” (1953), „Autobus” (1969) „Sekret narzeczonych” (1962) . (Fot. materiały prasowe) „Pływaczki” (1953), „Autobus” (1969) „Sekret narzeczonych” (1962) . (Fot. materiały prasowe)

Wystawa „Jerzy Nowosielski” potrwa do 30 maja w Spectra Art Space w Warszawie i/lub na starakfoundation.org

Nie mówcie mi, co mam robić

Opowieści o bohaterkach, które miały odwagę postawić na swoim. Na przekór konwenansom, mimo szyderstw i prób zamknięcia im ust. Tom pierwszy „Tupeciar” z miejsca stał się bestsellerem. Drugi jest jeszcze lepszy. Tym razem poznajemy losy między innymi: afgańskiej raperki Sonity, indyjskiej wojowniczki Phoolan Devi, kolekcjonerki sztuki nowoczesnej Peggy Guggenheim, wulkanolożki Katii Krafft czy Hedy Lamarr (której postać przybliżamy na str. 114). Autorka komiksu biografie mocno fabularyzuje i ma do tego talent. Z tą samą łatwością potrafi u czytającego wywołać śmiech i łzy wzruszenia.

(fot. materiały prasowe) (fot. materiały prasowe)

A to Polska właśnie

Nowa wystawa Domu Spotkań z Historią wydana w formie albumu. Zbiór zdjęć ukazujących się w „ITD”. To wychodzące w latach 1960–1990 pismo słynęło ze świetnych fotoreportaży. Są tu więc zdjęcia z wizyty uzdrowiciela Clive’a Harrisa, z hippisowskiego zlotu w Częstochowie (w tekście po interwencji cenzury ani razu nie mogło paść słowo „hippis”) czy to umieszczone na okładce. Przedstawiające dzieci, które przekraczają rzekę San na szczudłach, żeby dostać się do szkoły.

(fot. materiały prasowe) (fot. materiały prasowe)

Debiutant Stuhr - "Filmowe Miniastuhrki"

Tymi wydanymi właśnie na DVD krótkimi metrażami Maciej Stuhr debiutuje jako filmowy reżyser i scenarzysta. W obsadzie studenci wydziału aktorskiego, ale gościnnie wystąpili też między innymi: Joanna Szczepkowska, Magdalena Popławska, Eliza Rycembel i sam autor. Cztery historie, każda utrzymana w innej konwencji. Jest zabawnie, ale do czasu. Ostatnia miniaStuhrka, napisana do muzyki Pawła Mykietyna (nie pada tu ani jedno słowo), to przejmująca historia oparta na faktach.

Fot. materiały prasowe Fot. materiały prasowe

Operowe mosty

Opera Rara znana jest z oryginalnych pomysłów i zestawień: starego z nowym, klasyki z awangardą. W tegorocznym programie oprócz grającej na historycznych instrumentach Capelli Cracoviensis znalazła się choćby Spółdzielnia Muzyczna, jeden z pierwszych w Polsce ansambli muzyki współczesnej. Capella na rozgrzewkę przed festiwalem 6 stycznia zagra koncert z najbardziej rozchwytywanym kontratenorem świata – Jakubem Józefem Orlińskim. A i później nie zabraknie operowych gwiazd: z Leą Desandre i Dorotą Szczepańską na czele.

Dorota Szczepańska. (Fot. Świeczkowska Photographer) Dorota Szczepańska. (Fot. Świeczkowska Photographer)

Festiwal Opera Rara potrwa od 24 stycznia do 28 lutego w Krakowiei/lub na playkrakow.com

  1. Styl Życia

Fotografia przyrody - jak to robią mistrzowie

(Fot. Stefan Christmann/Nature Talks)
(Fot. Stefan Christmann/Nature Talks)
Zobacz galerię 13 Zdjęć
Już w najbliższy weekend 12-13 grudnia odbędzie się festiwal fotografii Nature Talks Photo Festival. W tym roku, ze względu na pandemię, w formule online. Podczas imprezy zostanie ogłoszony Fotograf Przyrody 2020.

Miłośnicy fotografii i przyrody z całego świata połączą się wirtualnie. Nature Talks Photo Festival to wydarzenie poświęcone różnym gatunkom fotografii przyrodniczej: zdjęcia makro, fotografia krajobrazu, zdjęcia przyrody oraz tzw. story.

W tym roku uczestnikom festiwalu biorącym udział w imprezie zostanie udostępniona specjalna platforma do wymiany doświadczeń. W warsztatach mogą wziąć udział profesjonaliści i amatorzy.  25 najlepszych fotografów przyrody na świecie zapowiedziało swoje wykłady, podczas których podzielą się tajnikami swojej pracy i zaprezentują swoje najlepsze prace.

Kursy mistrzowskie poprowadzą w tym roku między innymi: Andrew (Andy) Parkinson z Wielkiej Brytanii - „Sztuka podświetlania”, Johan Lolos (Belgia) - „Wskazówki i triki, jak poprawić swój Instagram”, Emanuele Biggi (Włochy) - „Fotografia makro z szerokim kątem oraz innymi <szaleństwami>”.

W ofercie festiwalu znajduje się również możliwość przeglądu twojego portfolio zorganizowanego przez ekspertów.

Dochody z festiwalu i konkursu przeznaczone jest na wsparcie projektów związanych z ochroną przyrody na małą skalę, takich jak na przykład organizacja Butterfly Vlinderstichting lub Photographers Against Wildlife Crime.

Więcej na: www.naturetalks.com/festival-program

  1. Kultura

Miejski ekosystem - „Na tropie zwierząt warszawskich” w Muzeum Warszawy

(Fot. materiały prasowe Muzeum Warszawa)
(Fot. materiały prasowe Muzeum Warszawa)
Zobacz galerię 5 Zdjęć
Warszawa to nie tylko mieszkający w niej ludzie, ulice i architektura. Wśród budynków, w tym szczególnym ekosystemie, żyją także zwierzęta. Przypomina o tym Muzeum Warszawy, które w swoim nowym cyklu online „Na tropie zwierząt warszawskich” opowiada historie czworonożnych i skrzydlatych mieszkańców stolicy.

Ile zwierząt jest w Warszawie? Chociaż w Warszawie żyje kilka tysięcy gatunków zwierząt, nie zawsze zdajemy sobie sprawę z ich obecności. Niektóre nawet – dzikie i oswojone – mieszkają z nami pod jednym dachem. Muzeum Warszawy w programie „Na tropie zwierząt warszawskich” stara się spojrzeć na relacje między człowiekiem a zwierzętami z wielu różnych perspektyw. Przez krótkie filmy przyrodnicze odbiorcy będą mogli zobaczyć z bliska mieszkańców lasów, które stanowią 14% powierzchni miasta, poznać historię zwierząt hodowlanych i dowiedzieć się, jak ich obecność wpływa na współczesny kształt miasta oraz przyjrzeć się pracy zwierzęcej siły roboczej: sokołom w metrze i na lotnisku, pszczołom, psom policyjnym i przewodniczym, kotom i alpakom terapeutycznym czy bioindykatorom z Grubej Kaśki.

Naczynie do miodu Józef Fraget lata 20.-30. XX w. MHW 20474, Muzeum Warszawy(Fot. A. Czechowski) Naczynie do miodu Józef Fraget lata 20.-30. XX w. MHW 20474, Muzeum Warszawy
(Fot. A. Czechowski)

 

Czapeczka z amarantowymi piórami lata 50./60. XX w. MHW 25754, Muzeum Warszawy(Fot. E. Pawlak) Czapeczka z amarantowymi piórami lata 50./60. XX w. MHW 25754, Muzeum Warszawy
(Fot. E. Pawlak)

Czy zwierzętom w mieście żyje się dobrze? Do udziału w projekcie Muzeum Warszawy zaprosiło specjalistów: przyrodników, badaczy, aktywistów działających na rzecz zwierząt i artystów. Filmy i debaty z ich udziałem dostępne będą bezpłatnie na stronie internetowej oraz na profilu na Facebooku Muzeum Warszawy. Wszystko po to, by spojrzeć na zwierzęta jak na mieszkańców stolicy i zabrać głos w obronie miejskiej przyrody. Chcemy pokazać, że nasze codzienne wybory mogą mieć na warunki życia zwierząt w mieście i zastanowić się, jak sprawić, by te warunki były bardziej przyjazne. Z projektantką Anną Piętą porozmawiamy o wykorzystaniu surowców pochodzenia zwierzęcego w przemyśle modowym i współczesnych alternatywach dla tych materiałów. Z artystką Dianą Lelonek będziemy snuli wizję przejęcia miasta przez zwierzęta. A naszym przewodnikiem po świecie miejskiej fauny będzie publicysta Stanisław Łubieński – mówi Weronika Sołtysiak z Muzeum Warszawy.

Międzygatunkowi mieszkańcy dzielnicy Tak, jak każda warszawska dzielnica ma swój unikalny charakter pod względem historii i zabudowy, tak i każda stanowi dom dla innych zwierząt. Ich historie związane z konkretnymi miejscami w Warszawie, będzie można odkrywać całą rodziną, dzięki części cyklu „Na tropie zwierząt warszawskich” skierowanej do najmłodszych odbiorców. Filmy będą też zachętą do wspólnych działań twórczych, które będzie można wykonać z dostępnych w domu materiałów, bez pomocy ekranów.

Program jest zapowiedzią planowanej w Muzeum Warszawy wystawy poświęconej zwierzętom w Warszawie, która ze względów na sytuację epidemiologicznej została przeniesiona na przyszły rok.

Figurka leżącego kota syjamskiego Bracia Łopieńscy lata 20. XX w. MHW 23042, Muzeum Warszawy (Fot. A. Czechowski, M. Matyjaszewski) Figurka leżącego kota syjamskiego Bracia Łopieńscy lata 20. XX w. MHW 23042, Muzeum Warszawy (Fot. A. Czechowski, M. Matyjaszewski)

 

Spódnica z halką i kamizelka z jedwabnej tafty Grażyna Hase lata 90. XX w. MHW 29799, Muzeum Warszawy (Fot. A.Niakrasau) Spódnica z halką i kamizelka z jedwabnej tafty Grażyna Hase lata 90. XX w. MHW 29799, Muzeum Warszawy (Fot. A.Niakrasau)

Filmy, debaty i spacery online będą dostępne bezpłatnie na profilu na Facebooku i na stronie internetowej Muzeum Warszawy. Pierwsze publikacje pojawią się już 9 listopada. Pełen program dostępny jest na stronie internetowej Muzeum Warszawy.

Zadanie jest realizowane w ramach dofinansowania ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na realizację projektu pn. „Na tropie zwierząt warszawskich” w ramach programu MKiDN na rok 2020 pn. „Wspieranie działań muzealnych”.

  1. Kultura

Christo i Jeanne-Claude w Paryżu - piękny epilog

Christo i Jeanne-Claude (1997) (Fot. BE&W)
Christo i Jeanne-Claude (1997) (Fot. BE&W)
Zobacz galerię 5 Zdjęć
Warto zobaczyć ich paryską wystawę. A wkrótce po niej ostatni projekt autorstwa Christo i Jeanne-Claude, najsławniejszego duetu artystycznego przełomu XX i XXI wieku.

Łuk Triumfalny w Paryżu zostanie opakowany. Spowije go 25 tys. mkw. srebrzystobłękitnej tkaniny, a sam akt pakowania odbędzie się w niedzielę 18 września 2021 r. Po 16 dniach łuk na nowo ukaże się oczom świata. Nie zobaczy już tego ani Christo, ani Jeanne-Claude. Ona odeszła 11 lat temu, Christo zmarł w maju tego roku. W oczekiwaniu na epilog jedynego w swoim rodzaju zjawiska, którym była ich twórczość, świeżo otwarte po pandemii Centrum Pompidou pokazuje wystawę poświęconą ich paryskim projektom i spędzonym w tym mieście latom.

Pierwszy wspólny monumentalny projekt duetu – mur z beczek po oleju na Rue Visconti (1962). (Fot. materiały prasowe) Pierwszy wspólny monumentalny projekt duetu – mur z beczek po oleju na Rue Visconti (1962). (Fot. materiały prasowe)

Legendy

Opakowywali rzeczy, miejsca, wybrzeża. Wyspy, mosty i budowle. Można śmiało powiedzieć, że tworzyli największe dzieła sztuki współczesnej. Format ich realizacji liczyło się nierzadko w kilometrach. Nie bez znaczenia jest też fakt, że ostatni akord ich historii wybrzmi właśnie w Paryżu.

Christo i Jeanne-Claude byli parą nomadów, w stolicy Francji żyli zaledwie kilka lat i porzucili ją dla Nowego Jorku. A jednak to miasto odgrywa w ich biografii szczególną rolę. To w Paryżu zaczęli opakowywać, choć z początku nie miejsca czy budowle, lecz meble i przedmioty codziennego użytku. I to w Paryżu się poznali, by związać się na całe życie. Przyszli na świat tego samego dnia, 13 czerwca 1935 r. Christo Wladimirow Jawaszew na północy Bułgarii. Później nie było mu po drodze ani z socrealizmem, ani ze stalinowskim reżimem, który panował w jego ojczyźnie, i w 1956 r. udało mu się nielegalnie dostać do Wiednia. Jeanne-Claude urodziła się w Maroku, wychowywała w Szwajcarii, w Tunisie studiowała filozofię. Do Paryża przybyła w 1957 r. Wkrótce potem poznała błąkającego się po Europie Christo.

Wczesne „opakowane prace” z okresu paryskiego.  W tle widać młodego Christo (1963). Wczesne „opakowane prace” z okresu paryskiego.  W tle widać młodego Christo (1963).

Stworzyli idealny duet, w którym on odpowiedzialny był za wizualne koncepcje realizacji, a ona zajmowała się ich logistyką. Żadne z ich najważniejszych dzieł nie istnieje dziś fizycznie; opakowanie Łuku Triumfalnego będzie spektakularnym zdarzeniem, ale szybko przejdzie do legendy. Istotą twórczości pary artystów był proces kreowania takich legend – zdobywanie pozwoleń, gromadzenie funduszy, opracowywanie rozwiązań technicznych, często również negocjacje polityczne.

„Opakowany konik” (1963). (Fot. materiały prasowe) „Opakowany konik” (1963). (Fot. materiały prasowe)

Nic więcej?

Kluczową pracą na wystawie w Pompidou jest dokumentacja opakowania Pont Neuf. Artyści (którzy mieli już wtedy na koncie m.in. „zapakowane wybrzeże” w zatoce Little Bay koło Sydney) zawinęli ikoniczny paryski most i jego 44 latarnie w złotawą połyskliwą tkaninę w 1985 r. Projekt w ciągu dwóch tygodni istnienia instalacji przyciągnął 3 mln turystów i wprowadził twórczość duetu do świadomości masowego odbiorcy.

„Opakowany” Pont Neuf (1975–85). (Fot. materiały prasowe) „Opakowany” Pont Neuf (1975–85). (Fot. materiały prasowe)

Dlaczego pakowali budynki, wyspy i realizowali inne zakrojone na tytaniczną skalę instalacje? „Ponieważ jest to piękne” – odpowiadali z rozbrajającą prostotą. Nie dopisywali swoim pracom symbolicznych znaczeń. „Opakowany” Pont Neuf to most zapakowany w tkaninę, nic więcej. Nigdy nie przyjmowali zamówień od rządów, władz miejskich czy korporacji, nie korzystali z grantów, darowizn ani wsparcia sponsorów. Monumentalne dzieła powstały z ich funduszy, uzyskiwanych ze sprzedaży kolekcjonerom rysunków, projektów i kolaży związanych z danym przedsięwzięciem.

Geniusz Christo i Jeanne-Claude polegał też na tym, że choć nie nadawali pracom symbolicznych znaczeń, to prace chłonęły znaczenia niczym gąbki. Tak było z Reichstagiem, który opakowywali w 1996 r. W Berlinie, gdzie dopiero co upadł mur dzielący miasto w czasie zimnej wojny. Podobnie będzie z Łukiem Triumfalnym, którego budowę zlecił Napoleon dla upamiętnienia bohaterów rewolucji i wojen, jakie po niej nastąpiły. Plac Zgody rozciągający się u stóp łuku całkiem niedawno był głównym polem bitew, które policja toczyła z uczestnikami protestów ruchu „żółtych kamizelek”. Opakowane przez artystów miejsca nie znikają, przeciwnie, stają się bardziej widoczne. Moment odpakowania przypomina akt odrodzenia. To proste, ale właśnie dlatego takie piękne.

Wystawa „Christo et Jeanne-Claude. Paris!” w Centrum Pompidou w Paryżu potrwa do 19 października.

Rubryka powstaje we współpracy z Jankilevitsch Collection.