Filmy o depresji – historie, które warto poznać

Kadr z filmu "Samotny mężczyzna" reż. Tom Ford. Na zdjęciu Colin Firth i Julianne Moore. (materiały prasowe)

Depresja to jedna z najpoważniejszych chorób psychicznych, na którą cierpi coraz więcej ludzi na całym świecie. Choroba duszy, nazywana „smugą cienia”, która spowija człowieka to poważny temat, który przestaje być traktowany jako tabu i coraz częściej pojawia się w przestrzeni publicznej. To właśnie pierwsze rozpoznanie, rozmowa, jasny komunikat, że potrzebuje się pomocy jest często podstawowym krokiem, który może pomóc wyrwać się z przenikającej głębi smutku. Dlatego tak ważne jest mówienie o depresji, oswajanie się z tym tematem i „przemycanie” go w kulturze, gdyż jak wiadomo, czasem nic nie wpływa tak mocno na naszą podświadomość, jak film, czy książka. Oto nasze zestawienie filmów o depresji, które poruszają tę problematykę.

1. „Samotny mężczyzna”, reż. Tom Ford – opowieść o samotności, której doświadcza każdy z nas. Ten film to klasyk kina LGBT ze świetną kreacją Colina Firtha wcielającego się w postać nauczyciela akademickiego, który po stracie ukochanego popada w depresję. Czuje się samotny, opuszczony w wielkim, nowoczesnym mieszkaniu i kompletnie obojętny na otaczającą go rzeczywistość. Smutny film, w którym ostatecznie widać pewne przebłyski utraconego światła.

 

2. „Helen”, reż. Sandra Nettelbeck – Ashley Judd w roli wyjątkowo utalentowanej nauczycielki, która zaczyna cierpieć na depresję. Film o depresji pokazujący, czym tak naprawdę jest choroba i jak bardzo nie rozumieją jej nawet bliscy osoby, która przez nią przechodzi. Tytułowej bohaterce mogą pomóc jedynie ci, którzy na własnej skórze poczuli, co to znaczyć cierpieć na tak poważną chorobę psychiczną.

 

3. „Sala samobójców”, reż. Jan Komasa – głośny film Komasy z 2011 roku, opowiadający o nastolatku, który z pozoru wiedzie idealne życie. Jest bogaty, ma fajnych znajomych i ładną dziewczynę. Niestety, czasem to nie wystarcza, by pokonać własne demony. Wrażliwy Dominik wciąga się w niebezpieczną relację i śmiertelną intrygę, która na zawsze odmienia jego życie. Jeden z najpopularniejszych polskich filmów o depresji młodych.

 

4. „Przerwana lekcja muzyki”, reż. James Mangold – gwiazdorska obsada: Angelina Jolie, Winona Ryder i Brittany Murphy, czyli gwiazda, która sama w życiu prywatnym borykała się z depresją. Zagubiona nastolatka, która nie potrafi odnaleźć się w otaczającej ją rzeczywistości wysłana zostaje przez bezsilnych rodziców do szpitala psychiatrycznego. Jej pobyt w oddziale dla nastolatek to zupełnie inne życie, które na zawsze ją odmieni. Jeden z cytatów z filmu: „Cały mój świat, zapełniony czy opustoszały, prowokował wyłącznie do negacji. Kiedy miałam wstawać z łóżka, spałam dalej; kiedy miałam mówić, milczałam; kiedy czekała mnie przyjemność, unikałam jej. Mój głód, moje pragnienie, moja samotność, moje znudzenie i mój strach były arsenałem broni, po którą sięgałam przeciwko memu wielkiemu wrogowi: światu. Oczywiście, moja broń nie miała dla świata żadnego znaczenia, a mnie zadręczała. Jednak cierpienia dawały mi ponurą satysfakcję. Udowadniały, że istnieję” uważany jest za w pełni oddający stan, w którym tkwią cierpiący na depresję.

 

5. „Melancholia”, reż. Lars von Trier – opowieść von Triera o depresji i przemijaniu z końcem świata w tle. Akcja filmu sprowadza nas do uroczystości weselnej niejakiej Justine (w tej roli Kirsten Dunst), która cierpi na depresję, i która nie potrafi porozumieć się ze swoją siostrą – zupełnym jej przeciwieństwem. Tymczasem do Ziemi zbliża się tajemnicza planeta Melancholia, która zwiastuje koniec świata i ludzkości, z czym tylko Justine zdaje się nie mieć problemu i która dawno zdała sobie już sprawę, że wszystko zmierza do nieuchronnego, okrutnego końca. Smutny film o depresji, który poprzez dwie skrajnie odmienne postawy – Justine i jej siostry pokazuje, jak nieprzewidywalna jest to choroba.

 

6. „Blue Jasmine”, reż. Woody Allen – choć nieoczywisty to film o depresji, tak jednak w swoim stylu Woody Allen pokazuje schizofreniczną bujającą w obłokach i przyzwyczajoną do życia w luksusu kobietę, która po latach życia w iluzorycznej idylli zostaje skazana na łaskę swojej młodszej, biednej siostry. Dla bohaterki granej przez Cate Blanchett świat wywraca się do góry nogami, gdy jej bajecznie bogaty mąż traci pieniądze i odchodzi od niej, a ona – nieprzyzwyczajona do jakiegokolwiek trudu, gardząca pracą i brakiem pieniędzy, zaczyna popadać w coraz większą frustrację i odrealnienie. Genialna rola Blanchett i nieoczywista produkcja Allena, który wyjątkowo opuścił tu ukochane ramy komedii. Smutny film o smutnej kobiecie.

 

7. „Pokolenie P”. Prozac Nation, reż. Erik Skjoldbjærg – Christina Ricci w roli młodej studentki dziennikarstwa, która w wyniku natłoku obowiązków i problemów rodzinnych przestaje radzić sobie z codziennością i postanawia sięgnąć po pomoc terapeuty. „Pokolenie P” to film o depresji osoby, która według społecznego widzimisię nie powinna nigdy na taką chorobę zapaść. Młoda, ładna, u progu kariery, stopniowo zatraca się w swoich obłędach i podejrzliwości.

 

8. „Droga do szczęścia”, reż. Sam Mendes – ponowne spotkanie Leonardo di Caprio i Kate Winslet na ekranie. Tym razem aktorzy wcielają się w rolę dwójki ludzi, którzy tkwią w pozornie szczęśliwym małżeństwie. Tak naprawdę nic ich nie cieszy, nie spełniają się ani w pracy, ani w związku, a codzienna frustracja coraz bardziej się pogrąża. Niespełnione ambicje, niezrealizowane marzenia, rozczarowanie, monotonia – to wszystko powoduje, że para za wszelką cenę chce porzucić dotychczasowe życie i nie dać się ogarniającej ich depresji. Okazuje się jednak, że nie jest to tak łatwy krok, jak mogłoby się wydawać.

 

9. „Poradnik pozytywnego myślenia”, reż. David O. Russell – po kilku miesiącach terapii Pat grany przez Bradleya Coopera wraca do domu rodziców. Jego „plan naprawczy” pozytywnego życia i myślenia zostaje wywrócony do góry nogami, gdy poznaje niezwykle charyzmatyczną Tiffany (jedna z lepszych ról Jennifer Lawrence), która na swój sposób przeżywa załamanie nerwowe. Ich spotkanie, wzajemna niechęć, która następnie przeradza się w dziwną więź zmieniają ich dotychczasowe życie. Film o depresji z nieco innego punktu widzenia.