Nie wystarczy dobrze wypełnione CV, by zrobić wrażenie na rekruterze. Jak podkreśla Charles Duhigg, ekspert od komunikacji, to, jak prezentujesz siebie i jak reagujesz na drugą stronę, często jest znacznie ważniejsze niż lista twoich umiejętności. Poznaj trzy drobne nawyki najlepszych rozmówców, które potrafią zrobić kolosalną różnicę.
Rozmowa kwalifikacyjna to coś znacznie więcej niż sprawdzian kompetencji wpisanych w CV. To moment, w którym druga strona zastanawia się, czy chce z tą osobą pracować, rozmawiać i podejmować decyzje. Właśnie dlatego umiejętność komunikacji bywa dziś cenniejsza niż perfekcyjnie opanowana lista twardych umiejętności.
Charles Duhigg, autor bestsellerowych książek o produktywności i komunikacji, od lat analizuje, co wyróżnia ludzi, którzy robią świetne wrażenie – nie tylko w pracy, ale i w relacjach. Jego wnioski są zaskakująco proste. Najlepsi kandydaci konsekwentnie robią trzy rzeczy, które sprawiają, że stają się „niezwykle atrakcyjni” w oczach rekruterów.
Rozmówcy wiedzą, że chcesz wypaść jak najlepiej. Wiedzą też, kiedy słyszą odpowiedzi wyuczone, wygładzone i pozbawione prawdziwych emocji. Paradoksalnie to właśnie one działają na twoją niekorzyść. Autentyczność oczywiście nie oznacza mówienia wszystkiego, co ślina na język przyniesie. Chodzi raczej o subtelne, ale prawdziwe pokazanie siebie, swojego sposobu myślenia, motywacji, doświadczeń. Kiedy odpowiadasz szczerze, dajesz drugiej stronie szansę zobaczyć, czy rzeczywiście odnajdziesz się w danym środowisku.
Dotyczy to szczególnie trudnych pytań, takich jak to o słabe strony. Doradczyni zawodowa Madeline Mann radzi, by wskazać autentyczną słabość, ale nie taką, która dotyczy czegoś kluczowego dla danego stanowiska. – Jeśli ubiegasz się o stanowisko księgowego, nie mów rekruterowi, że nie lubisz pracy w Excelu. To natychmiast cię zdyskwalifikuje – mówi ekspertka. Dobrze sformułowana odpowiedź nie obnaża twoich braków, ale pokazuje samoświadomość i gotowość do rozwoju. A to cechy, które zapadają w pamięć znacznie mocniej niż perfekcyjnie wyrecytowana formułka.
– Warto wskazać słabość, która jest prawdziwa, konkretna i możliwa do poprawy, na przykład: „Zdarza mi się mieć trudność z uzyskaniem wewnętrznego poparcia przy naprawdę dużych projektach” – podpowiada Mann.
Moment, w którym rekruter pyta: „Czy ma pani/pan do mnie jakieś pytania?”, bywa traktowany po macoszemu. Tymczasem to jedna z najcenniejszych części rozmowy.
– Najlepsi rozmówcy zazwyczaj zadają znacznie więcej pytań niż inni kandydaci – twierdzi Duhigg. Co ważne, nie chodzi o pytania techniczne, które można znaleźć na stronie firmy. Chodzi o pytania pogłębione, a więc o wartości, doświadczenia, czy codzienną atmosferę w pracy.
Jak ktoś trafił do tej branży? Co najbardziej ceni w swojej roli? Co daje największą satysfakcję w pracy w tym zespole? Takie pytania budują relację, pokazują ciekawość i inteligencję emocjonalną. A przy okazji pozwalają tobie samej sprawdzić, czy to miejsce naprawdę jest dla ciebie.
Komunikacja to nie tylko słowa. To również gesty, postawa, czy mimika. Wszystko to, co dzieje się między wierszami. Naturalne dopasowanie się do rozmówcy, na przykład poprzez podobną postawę czy tempo reakcji, buduje poczucie porozumienia i bezpieczeństwa.
Nie chodzi o mechaniczne naśladowanie, lecz o uważność. Gdy rozmówca się uśmiecha, odpowiadasz uśmiechem. Gdy pochyla się w twoją stronę, również skracasz dystans. To drobne sygnały, które podświadomie wzmacniają wrażenie bliskości i zaufania.
– Im lepiej jesteśmy do tego przygotowani i im swobodniej nam to przychodzi, tym lepiej przebiegnie rozmowa kwalifikacyjna – mówi Duhigg.
Artykuł opracowany na podstawie: S. Jackson, „The best communicators do 3 simple things in job interviews—they make you a ‘very, very attractive’ candidate, says expert”, cnbc.com; S. Caldwell, „How to answer this tricky interview question, says career expert—the wrong response will get you ‘disqualified immediately’”, cnbc.com (dostęp: 4.02.2026).