W Azji astrologia ma wpływ nie tylko na życie prywatne, liczy sie takze w biznesie i w polityce. Dobry astrolog jest jak mądry lekarz, który widzi człowieka, a nie tylko chorobę, nazywa to, co niewypowiedziane, tłumaczy, zamiast straszyć. Z ekspertką astrologii chińskiej Marią Barcz rozmawia Ewa Klepacka-Gryz
Wywiad pochodzi z miesięcznika „Zwierciadło” 3/2026.
Ewa Klepacka-Gryz: Jaki wpływ na twoje życie miała chińska astrologia?
Maria Barcz: Znaczący. Pokazałam mojemu ojcu kartkę z datami urodzenia dwóch chłopaków, którzy mi się wtedy podobali. Ojciec, który nigdy wcześniej nie powiedział mi, że coś muszę, tym razem zadecydował: „Masz wybrać tego”. Wyjaśnił, że ten, którego wskazał, roztoczy nade mną opiekę, a z tym drugim, który wtedy trochę bardziej mi się podobał, nie powinnam się wiązać. Uwierzyłam mu.
E.K.-G.: Czy twój ojciec był astrologiem?
M.B.: Był sinologiem, wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim, synem Polki i Chińczyka. Urodził się w Harbinie, w Mandżurii. Kiedy przed 30 laty pracował przez kilka lat w Pekinie, przyjaciele zafundowali mu sesję u słynnego wróżbity w Hongkongu. To była krótka wizyta, ale ojciec przeżył szok. Miał skomplikowaną przeszłość, bardzo trudne dzieciństwo, a wróżbita opowiedział mu o tym wszystkim, jakby czytał z otwartej księgi. Ojciec był tak oszołomiony, że po wyjściu usiadł na krawężniku, próbując ochłonąć. W tamtym momencie cały jego racjonalny światopogląd runął, zaczął uczyć się astrologii chińskiej na własny użytek; znał język chiński i miał dostęp do wiedzy niełatwej do zdobycia dla Europejczyka. Pamiętam, jak całymi godzinami rozpisywał układy urodzeniowe na kartce. To było bardzo pracochłonne. Dziś służą do tego specjalne aplikacje.
E.K.-G.: Dzielił się z tobą wiedzą?
M.B.: Tak, zawsze wyczerpująco odpowiadał na moje pytania. Zresztą nie tylko moje, do dziś wśród klientów mam jego studentów, którzy opowiadają, jak łatwo było go namówić na opowieści o astrologii. I w ten sposób odwrócić jego uwagę od zajęć. Po śmierci taty odziedziczyłam jego astrologiczne książki, notatki i wykresy.
E.K.-G.: Kiedy zaczyna się chiński nowy rok?
M.B.: W Chinach są dwa początki nowego roku: solarny i księżycowy. Księżycowy jest ruchomą datą (w 2026 roku to 17 lutego), solarny zawsze przypada na początek lutego. Księżycowy nowy rok to koniec zimy, dlatego w Chinach nosi nazwę Święta Wiosny. Jego obchody trwają długo, to bardzo rodzinne święto, odpowiednik naszej Wigilii.
Na początku nowego roku Azjaci robią sobie horoskopy, sprawdzają, jak energia nadchodzących 12 miesięcy będzie oddziaływać na ich układ urodzeniowy, nazywany czterema filarami.
E.K.-G.: Czym one są?
M.B.: To indywidualny układ urodzeniowy, czyli cztery znaki zodiaku odpowiadające godzinie, dniu, miesiącowi oraz rokowi, w którym przyszliśmy na świat. Rodzaj zaszyfrowanej daty urodzin, unikalna kombinacja czterech energii towarzyszących nam przez całe życie. Najważniejszy jest znak roku urodzenia, ponieważ symbolizuje środowisko, otaczającą nas zewnętrzną energię. Według Azjatów ono ma na nasze życie najsilniejszy wpływ, kształtuje je. Dla wielu to jest zaskoczenie, ze roczny znak mniej mówi o charakterze osoby, a bardziej o jej relacji z otoczeniem.
Godzina urodzenia to filar ukryty, zawiera informacje o emocjach, uczuciach. Ukryty, ponieważ nie musimy z nich nikomu się zwierzać, dopóki nie odczujemy takiej potrzeby. Kolejny filar, dzień urodzenia (daymaster) to nasz charakter, typ osobowości, natomiast ostatni filar – miesiąc – mówi o życiu zawodowym.
E.K.-G.: Podsumujmy zatem.
M.B.: Filar godziny oraz dnia pokazują twoje uczucia, sposób, w jaki myślisz, działasz, uczysz się. Nazywam je ustawieniami fabrycznymi, ponieważ nie są efektem wychowania, ale wyposażeniem, z jakim przyszliśmy na świat. Z kolei miesiąc oraz rok to czynniki zewnętrzne: środowisko pracy i społeczeństwo, w którym żyjemy. To rzeczy, nad którymi nie mamy kontroli, trzeba się do nich dopasować.
Zdarza się tak, że cztery znaki zodiaku w jednym układzie urodzeniowym wchodzą ze sobą w konflikt. Na przykład powstaje niezgodność pomiędzy znakiem dnia urodzenia a znakiem roku urodzenia, jeżeli należą one do tak zwanych przeciwników astrologicznych. Taki konflikt ma bezpośrednie przełożenie na nasze życie, stawia przed nami wyzwania oraz problemy, z którymi musimy się zmierzyć.
E.K.-G.: Czy roczny horoskop może doradzić taktykę na przetrwanie? Weźmy przykład najbliższego roku, któremu patronuje Ognisty Koń.
M.B.: Tak. Na przykład Szczur może pokonać Ognistego Konia sprytem. Koń czasami bywa nieuważny, no i zależny, bo żyje w stadzie. Szczura dla odmiany cechuje samodzielność. Rozumie wiele mechanizmów, potrafi obserwować i narzucić sobie dyscyplinę, i to jest jego broń.
E.K.-G.: Czy może się okazać, że opowiadam ci o planach, które bardzo dobrze przemyślałam i starannie przygotowałam, a ty mi powiesz, że lepiej przełożyć je na inny czas?
M.B.: Może tak się zdarzyć. Ale zawsze wydam taki osąd po ułożeniu twojego indywidualnego horoskopu, przeanalizuję cztery filary, przecież każdy ma tak naprawdę inny układ.
E.K.-G.: Odnoszę wrażenie, że ten horoskop brzmi trochę jak wyrok: nie mam na to wpływu, nic nie mogę z tym zrobić.
M.B.: A jednak chińska metafizyka daje dużą swobodę działania. Masz wybór, bo gwiazdy to rodzaj opcji, potencjału, który wykorzystujesz albo nie. Doradzam, jak moim zdaniem warto postępować i czego się wystrzegać, ale ty możesz mnie nie posłuchać i zrobić wszystko po swojemu – i to wcale nie oznacza, że automatycznie poniesiesz porażkę. Tyle że będziesz musiała włożyć w to więcej wysiłku, zajmie ci to więcej czasu albo nie przyniesie spodziewanych rezultatów...
Ale najważniejsze to wiedzieć, czego się chce, i konsekwentnie do tego dążyć. Wtedy żadne negatywne energie cię nie powstrzymają.
Obecny rok zapowiada się na wyjątkowy, ponieważ ma doprowadzić do przewartościowania wielu rzeczy. Ognisty Koń jest pewnego rodzaju anomalią z powodu dużej ilości żywiołu Ognia i zarazem śladowej ilości Wody – jedynego żywiołu, który byłby w stanie ten pożar powstrzymać.
Energia Ognistego Konia zmusi nas do konfrontacji marzeń z rzeczywistością. Będzie lustrem, w którym się przejrzymy; ostrzeżeniem, które powinno nas obudzić i otrzeźwić. Na szczęście możemy się do niego przygotować.
Ogień jest widocznym żywiołem, to energia, której nie da się ukryć – silna, dynamiczna, pewna siebie. Jej ekspresja przejawia się na przykład jako arogancja, buta polityków. Nie będą dłużej ukrywać swoich intencji, pokażą prawdziwe oblicze.
Na każdego z nas energia Ognistego Konia oddziałuje inaczej. Są znaki, które dzięki korzystnemu horoskopowi będą rozkwitać, i takie jak Szczur, które muszą postępować ostrożniej, zachowawczo.
Drugim znakiem, który powinien zachować ostrożność, jest Koń, bo w chińskiej metafizyce rok naszego znaku nie oznacza wcale powodzenia. To też jest dla ludzi Zachodu zaskakujące, ponieważ logika podpowiada inaczej. Znak danego roku wraz z jego przeciwnikiem znajdują się w pozycji zderzenia (clash). Wyrażenie to symbolizuje konflikt i może doprowadzić do przewrotów w życiu.
Kogo faworyzuje Ognisty Koń? Na czele rankingu powodzenia znajduje się Koza, tuż za nią Królik. Jeżeli na przykład znak Kozy występuje w twoim filarze miesiąca, czyli w karierze zawodowej, w obecnym roku masz dobre zawodowe perspektywy.
Analiza roczna pokazuje, jakie gwiazdy będą towarzyszyły znakom w danym roku. Koza ma dziewięć doskonałych i tylko dwie negatywne.
Gwiazdy to też są energie, są ich dziesiątki i każdego roku zmieniają swoje położenie, przechodząc od znaku do znaku. Ich analiza wymaga wprawy oraz wiedzy.
Horoskop chiński nie odnosi się do ciał niebieskich jak zachodni, bo znaki zodiaku to energie. Reprezentuje je 12 zwierząt: Szczur, Bawół, Tygrys, Królik, Smok, Wąż, Koń, Koza, Małpa, Kogut, Pies, Świnia. Są zebrane w cztery grupy po trzy znaki, które są do siebie podobne, na przykład: Koza, Świnia i Królik – charakteryzują je empatia, delikatność, wrażliwość. Na takiej samej zasadzie działa przeciwieństwo: jeśli mamy parę astrologicznych wrogów, na przykład antagonista znaku rocznego Szczura jest Koń, to zawsze konflikt między tymi dwoma znakami zasadza się na zderzeniu zapalczywości jednego zwierzęcia z opanowaniem drugiego.
Dodatkowo każdemu znakowi zwierzęcemu przypisujemy jeden z pięciu żywiołów: Drzewo, Ogień, Ziemia, Metal, Woda. W dużym uproszczeniu to kierunek i dynamika, z jaką energia się porusza. Żywioły symbolizują też abstrakcyjne pojęcia. Na przykład Woda oznacza mądrość, intuicję, elastyczność, a Drzewo jest ekstrawertyczne, kreatywne, dąży do rozwoju.
Dobrze, żeby w naszym układzie pojawiły się różne żywioły, ponieważ dzięki temu w zależności od sytuacji możemy być na przemian skłonni do kompromisu lub nieustępliwi. Mamy wtedy bogatszy repertuar umiejętności oraz kompetencji.
Maria Barcz – dziennikarka, ekspertka od astrologii chińskiej, córka Jerzego Sie-Grabowskiego – sinologa, tłumacza, który był znanym specjalistą chińskiego horoskopu w Polsce. Nosi chińskie imię Siao-i, czyli Mały Deszcz.