Gdy osiągasz pewien wiek, odzyskujesz swoje „ja” utracone na rzecz innych. Po latach poświęcania się, zaczynasz uważniej wsłuchiwać się w siebie, przestajesz przejmować się cudzymi opiniami i społecznymi etykietami. W końcu dociera do ciebie, jaką masz wartość i że to nie ty musisz cały czas dostosowywać się do ludzi – lecz masz prawo oczekiwać, iż inni będą respektować twoje potrzeby i oczekiwania.
Droga do takiej refleksji często zabiera kobietom lata – a nawet dekady, w trakcie których rezygnują z siebie, bo wydaje im się, że to jedyny sposób na zachowanie harmonii w relacjach z ludźmi i ze światem. „Przepraszająca” postawa, która w istocie polega na pielęgnowaniu w sobie poczucia winy, że czegoś pragniesz albo z czymś się nie zgadzasz, powoduje zgorzknienie i wypalenie. Często dopiero po wielu latach przepraszania i usprawiedliwiania orientujemy się, jak wielki błąd popełniałyśmy i ile zmarnowałyśmy czasu na dopasowywanie się do oczekiwań innych.
Jednak droga do samoświadomości nie musi zabrać ci aż tyle czasu. Im szybciej zdasz sobie sprawę, że życie jest zbyt krótkie, by stawiać wygodę i potrzeby innych ponad swoje – tym pełniej zaczniesz je przeżywać i tym więcej radości zacznie przynosić ci każdy dzień.
Jeśli mimo upływu lat wciąż czujesz, że brakuje ci asertywności i pewności siebie – przeczytaj, za co żadna kobieta nie musi przepraszać, nawet gdy otoczenie mówi inaczej. Niech będzie to dla ciebie lekcja zdrowego i potrzebnego egoizmu, którą zapamiętasz do końca życia.
Za co nie przepraszają pewne siebie kobiety?
Masz prawo nie chcieć tego, czego inni chcą dla ciebie – bo to ty wiesz najlepiej, co jest ci potrzebne. Na tym polega dbanie o swoje granice. Kobiety znające swoją wartość ufają sobie i nie pozwalają, by inni ingerowali w ich wybory czy decyzje. Nie czują też potrzeby tłumaczenia się z każdej odmowy ani wymyślania wiarygodnych wymówek, by nie urazić rozmówcy.
Z wiekiem kobieta zaczyna rozumieć, że jej czas jest równie cenny jak czas innych ludzi i nie ma powodu, by traktować go jako dobro, do którego każdy powinien mieć nieograniczony dostęp. Nie musi uzasadniać, dlaczego woli spędzić sobotnie popołudnie sama. Albo dlaczego zamiast w weekend sprzątać dom na błysk, woli wyjść do kina z koleżankami. Czas dla siebie to kwestia higieny psychicznej – pomaga zachować spokój i wewnętrzną równowagę. Nie każda twoja wolna chwila musi służyć zaspokajaniu czyichś potrzeb – to najzdrowsze podejście do życia.
Wszystkie musimy raz na zawsze wbić sobie do głowy, że odpoczynek nie jest nagrodą za produktywność ani luksusem, na który możesz sobie pozwolić dopiero wtedy, gdy wszystko inne zostanie zrobione. To szkodliwe przekonanie, mocno rozpowszechnione w polskiej kulturze, tak naprawdę jest dla nas silnie destrukcyjne. Pewna siebie kobieta nie ma wyrzutów sumienia, że czasem wybiera kanapę, książkę i ulubiony serial zamiast kolejnego zadania z listy obowiązków. Wie, że regeneracja jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka, a nie oznaką lenistwa. Nie musi też udowadniać nikomu, jak bardzo jest zmęczona, żeby usprawiedliwić prawo do odpoczynku.
Kobieta pewna swojej wartości nie prosi o pomoc – bo nie jest w pozycji ofiary. Dla niej naturalne jest, że ma prawo oczekiwać równego podziału obowiązków od partnera czy dzieci. Wie, że darzenie kogoś nawet największym uczuciem nie oznacza wyręczania go we wszystkim i traktowania go jak dziecko. Rozumie, że inni również powinni uczyć się samodzielności, bo dzielenie się obowiązkami jest wyrazem dojrzałego partnerstwa, a nie braku troski.
Dojrzałość polega również na pogodzeniu się z tym, że nie we wszystkim musisz być najlepsza, a twoje życie nie musi przypominać starannie wyreżyserowanego obrazka. Możesz popełnić błąd, czegoś nie wiedzieć, nie zdążyć z realizacją planów albo po prostu mieć gorszy dzień i spędzić go pod kocem z paczką chipsów – i to jest OK! Bo pewna siebie kobieta nie jest niewolnicą społecznych oczekiwań. Wie, kiedy odpuścić i nie uzależnia swojej samooceny od tego, czy wszystkim się podoba i czy zawsze staje na wysokości zadania.
Dojrzała kobieta potrafi powiedzieć, co myśli, nawet jeśli jej opinia odbiega od poglądów większości. Nie musi przytakiwać innym dla świętego spokoju ani rezygnować z własnych przekonań, żeby uniknąć niezręcznej atmosfery. Nie traktuje też każdej różnicy zdań jak zagrożenia dla relacji i nie czuje się zobowiązana do przekonywania wszystkich do swoich racji. Rozumie, że można się z kimś nie zgadzać, a jednocześnie darzyć go sympatią i szacunkiem.
To, że kiedyś podjęłaś określoną decyzję, nie oznacza, że musisz się jej trzymać do końca życia. Ludzie się zmieniają – zdobywają nowe doświadczenia, odkrywają swoje prawdziwe pragnienia i potrzeby (co często zabiera lata) oraz zaczynają inaczej patrzeć na swoje priorytety. To zupełnie naturalne i nie powinno wzbudzać twojego niepokoju ani wyrzutów sumienia. Jako dojrzała kobieta, która wie czego chce, możesz zrezygnować z pracy, która przestała ci służyć, zakończyć relację, która zatruwa ci życie albo wybrać zupełnie inną drogę niż ta, którą zaplanowałaś sobie przed laty. Nie musisz też tłumaczyć się z tego, że twoje dawne ambicje przestały być aktualne. Bo pewność siebie to również odwaga, by przyznać, że coś już ci nie odpowiada, i pozwolić sobie na nowy początek. Właśnie ta świadomość – że nie wszystko w twoim życiu skończone, że masz jeszcze prawo do jego zmiany i rozpoczęcia zupełnie nowego, ekscytującego rozdziału, nadaje życiu smak.