1. Zwierciadlo.pl
  2. >
  3. Wychowanie
  4. >
  5. Uczymy dzieci samodzielnego czytania

Uczymy dzieci samodzielnego czytania

123rf.com
Przed nami długie zimowe wieczory. Jeśli chcemy, żeby dziecko dobrze się uczyło, sprawnie mówiło, lubiło wysiłek intelektualny – należy te wieczory spędzać z książką. Ale czytać dziecku na głos czy zostawiać je, żeby czytało samodzielnie? I to i to!

Ogólnopolska akcja Cała Polska czyta dzieciom zaowocowała tym, że wszyscy świadomi rodzice wiedzą, jak ogromne są dobrodziejstwa czytania dziecku. Czytanie dziecku na głos buduje wspaniałą relację między rodzicem a dzieckiem, stwarza naturalne tematy do rozmów, pomaga porządkować relacje i jest pretekstem do rozmów o ważnych i trudnych dla dziecka spawach.

Samodzielne czytanie dziecka w wieku pięć-siedem lat spełnia inne funkcje:

  • Buduje poczucie zasłużonego sukcesu dziecka
  • Zaszczepia bakcyla czytelniczego
  • Podsuwa formę wartościowego spędzania czasu
  • Przekłada się na sukces szkolny (badania dowodzą jednoznacznie, że dzieci czytające książki mają lepsze oceny w szkole, chętniej podejmują wysiłek intelektualny, mniej boją się porażek, są pewniejsze siebie)
  • Samodzielne czytanie – w swoim tempie, ze swoimi emocjami – rozwija dziecko emocjonalnie, stwarza przestrzeń do rozmyślań jak działa świat.
  • Czytanie samodzielne rozwija myślenie, usprawnia procesy myślowe, ćwiczy pamięć mechaniczną

Co podsuwać do samodzielnego czytania?

Książki inne niż te, które czytamy dziecku na głos. Na głos czytamy książeczki trudniejsze, dłuższe, bardziej skomplikowane, które trafiają w strefę jego potrzeb emocjonalnych. Do samodzielnego czytania podsuwamy zaś książki, które dziecko samo przeczyta i nie ma znaczenia, że są one znaczniej bardziej infantylne niż te, które my mu czytamy.

Książki do samodzielnego czytanie powinny być:

  • Małe, o niewielkiej objętości i formacie; takie, żeby nie przerażały swoją wielkością
  • Wesołe, szalone, z różnymi ludzkimi, zwierzęcymi i fantastycznymi bohaterami
  • Ciekawie napisane – językiem prostym, ale intrygującym; tak, żeby dziecko miało wymierną korzyść w postaci poznania nowych, ciekawszych wyrazów, tak zwanych „wyrazów erudycyjnych”, czyli zaskakujących w słowniku dziecka (rozcapierzony, śniady, wataha itp.)
  • Koniecznie z ilustracjami tak dobranymi, aby uzupełniały tekst. Ilustracje zabawne, ciekawe tworzą mocną więź z tekstem. Pomagają wyobraźni pracować, a dziecku identyfikować się z bohaterami
  • Pisane dużą czcionką, tak żeby można było wodzić palcem po tekście
  • Bez obcych nazw miast, imion czy nazwisk
  • Z numerami stron, tak żeby dziecko mogło pochwalić się, na której jest już stronie, żeby widziało wyraźnie postępy w czytaniu
Gdy dziecko zacznie samodzielnie czytać, w żadnym razie nie rezygnujmy z czytania mu na głos. To dwa rodzaje całkiem innej aktywności umysłowej i emocjonalnej – powinny odbywać się przez kilka lat równolegle.

Czytaj także Rodzina jak w filmie

ZAMÓW

WYDANIE DRUKOWANE E-WYDANIE
  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze