Od naszych doświadczeń z najwcześniejszego dzieciństwa. Dokładniej od relacji z matką w ciagu pierwszych 12 -18 miesięcy życia. Tak jak się czujemy w ramionach matki, tak będziemy się czuli w ramionach kochanka za lat 20 lub 30.
W artykule w "Psychological Science" Jeffry Simpson z University of Minnesota udowadnia, że na podstawie zachowania matki opiekującej się niemowlęciem można przewidzieć jakie dziecko będzie miało związki.
- Jeszcze nie umiemy mówić, opisywać słowami doświadczeń, a już w naszym umyśle kodują się nam postawy, które będziemy przejawiać w dorosłym życiu - pisze Simpson. - Negatywne wzory umacniają się, jeśli w dalszym doświadczamy w życiu stresu, związanego z kontaktami z ludźmi. Trzeba głębokiej introspekcji i terapii, żeby to zmienić.
Niemowlęta, które doświadczyły poczucia bezpieczeństwa, płynącego z troskliwej opieki, wyrażania uczuć przez słowo i dotyk, będą się bezpiecznie czuć w relacjach z innymi ludźmi. Nie będą lękać się okazywania uczuć i przyjmowania ich. Dziecko, które było zaniedbywane, którego potrzeby emocjonalne nie były zaspokajane, będzie wchodziło w relacje jako agresor lub jako ofiara. Mechanizm dominacji i zależności jest odzwierciedleniem braku zaufania do ludzi. Jest to efekt stresu przeżytego w niemowlęctwie.
Tak jak się czujemy w ramionach matki, tak będziemy się czuli w ramionach kochanka za lat 20 lub 30. Świadczą o tym badania, które przeanalizowały relacje młodych ludzi z patologicznych rodzin. W większości nie stworzyli oni szczęśliwych związków. Deficyty emocjonalne objawiały się również w ich relacjach przyjacielskich i zawodowych.
- Ludzie ci zaadaptowali się w oparciu o wzory z przeszłości - uważa Simpson. - Jest jednak dobra wiadomość. Lepiej ułożyły sobie życie osoby, których doświadczenia zmieniały się w czasie. Jeśli kimś zaopiekowała się jakaś „ciepła” osoba z rodziny lub matka zmieniła swoje zachowanie, widoczne jest lepsze radzenie sobie w relacjach z ludźmi. Bardziej szczęśliwe były te osoby, które potrafiły zwerbalizować swoje negatywne doświadczenia i zaufać partnerowi.
Źródło: Association for Psychological Sciency