Zaburzenia odżywiania – jadłowstręt psychiczny

Zaburzenia odżywiania
123rf.com

Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) po raz pierwszy opisano pod koniec XIX wieku, jednak dopiero w latach 70. XX wieku opracowano kryteria diagnostyczne w celu jego lepszego rozpoznawania. Anoreksja, bo tak też nazywane jest to zaburzenie, często kojarzone jest z brakiem apetytu, nie jest to jednak główna jego przyczyna.
Najbardziej charakterystyczne jest w tym przypadku pragnienie posiadania skrajnej szczupłości ciała, usilne dążenie do zrealizowania założonych norm i ścisła ich kontrola. Zaburzenie to dotyka najczęściej młode kobiety, dziewczyny w okresie dojrzewania (choć zdarzają się również przypadki anoreksji u mężczyzn). Często chorobie towarzyszą zaburzenia hormonalne, w wyniku których kobieta przestaje miesiączkować. Występować również mogą problemy w pracy nerek, zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz rzeszotowienie kości (osteoporoza).

Zaburzenia odżywiania
123rf.com

Nie można w żaden sposób lekceważyć objawów i w przypadku wystąpienia zaburzeń w odżywianiu podjąć leczenie, wyniszczanie organizmu może doprowadzić do śmierci.
Obawa przed otyłością ma w tym przypadku często znamiona obsesji. Osoba z tego typu zaburzeniem odżywiania może okresowo odmawiać przyjmowania pokarmów, spożywać głównie owoce, chude jogurty, płatki. Do tego dochodzi jej paniczny strach przed przytyciem, nawet wtedy, gdy cały czas chudnie lub ma niedowagę. Każde lustro, wydaje się, że wciąż pogrubia, a spożywane każdego dnia kilokalorie muszą być pod ścisłą jej kontrolą.

Oprócz odstawienia pewnych produktów z menu, mogą pojawić się u takiej osoby różne pomysły na dodatkowe eliminowanie kaloryczności produktów, np. przez wielokrotną wymianę wody w gotującym się rosole z chudego mięsa czy odcedzania i tak już znikomych drobinek tłuszczu z zupy lub usuwania go z plasterków wędliny, byle jak najdalej, na bok talerzyka.

W jaki sposób zdiagnozować anoreksję?

Poniżej opisane zostały główne kryteria, które umożliwiają udzielenie odpowiedzi czy mamy do czynienia z anoreksją:

  • odmowa utrzymania ciężaru ciała na granicy (lub powyżej niej) wagi minimalnej, określonej dla wieku i wzrostu osoby,
  • duży lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością, mimo utrzymującej się rzeczywistej niedowagi,
  • zaburzenie sposobu postrzegania własnej wagi oraz kształtu ciała,
  • brak przynajmniej trzech kolejnych cykli menstruacyjnych (u kobiet, które są przed menopauzą).