Od 78 lat Festiwal Filmowy w Cannes przyciąga na Lazurowe Wybrzeże twórców kina i jego miłośników. Pierwszy w historii miał rozpocząć się 1 września 1939 roku w budynku miejskiego kasyna pod honorowym przewodnictwem ojca kinematografii – Louisa Lumière. Ale jak wiemy, historia napisała inny scenariusz. Tego dnia Niemcy napadły na Polskę, kilka dni wcześniej zaś festiwal został odwołany. 26 filmów, które miały być wtedy pokazane, nigdy nie zostały zaprezentowane publiczności.
Od 1946 roku Festiwal Filmowy w Cannes trwa na dobre. Tutaj film miesza się z modą, skandalami, wielkimi biznesami (które w apartamentach luksusowych hoteli dobijają dystrybutorzy filmowi), a nawet kradzieżami wartych miliony klejnotów i… udawanymi porwaniami dla okupu, bo i takie historie na Lazurowym Wybrzeżu się zdarzały.
Przede wszystkim jednak to wielkie święto kina. „Cannes wynalazło na nowo, zrewitalizowało i zrewolucjonizowało kino. Nie raz, a wiele, wiele, wiele razy” – pisał magazyn „The Hollywood Reporter”. To podczas festiwalu powstały Francuska Nowa Fala i Nowe Hollywood. Tutaj narodzili się Hitchcock, Godard, Truffaut, Scorsese i Coppola. Tutaj swoją premierę miały najwybitniejsze dzieła filmowe: „Swobodny jeździec” Dennisa Hoppera, „Czas Apokalipsy” Francisa Forda Coppoli, uważane za obrazoburcze „Słodkie życie” Federico Felliniego oraz „Taksówkarz” Martina Scorsesego z jedną z najbardziej pamiętnych ról Roberta De Niro.
De Niro odbierze w tym roku honorową Złotą Palmę, a już w najbliższych dniach w Konkursie Głównym zobaczymy najnowsze dzieła m.in. Wesa Andersona, Ariego Astera, Joachima Triera i Julii Ducournau (przewodnik po tegorocznym festiwalu filmowym w Cannes, który zacznie się już za kilkadziesiąt godzin, przeczytasz TUTAJ).
W ciągu ostatnich ośmiu dekad w Cannes miały miejsce wydarzenia, które nierzadko zmieniały historię. To tutaj odbyła się słynna sesja zdjęciowa Brigitte Bardot, która uczyniła z niej ikonę stylu. To tutaj Grace Kelly poznała księcia Monako, co zaważyło na jej aktorskiej karierze. I tutaj przeciwko ograniczaniu wolności kobiet protestowała (na bosaka) Julia Roberts.
Oto 9 najciekawszych, najbardziej niezwykłych i całkowicie zaskakujących momentów w historii canneńskich festiwali filmowych:
Galeria
Rok 1960
Film „Słodkie życie” Federico Felliniego zostaje nagrodzony Złotą Palmą. Na znak protestu Watykan potępia film i uznaje go za pornograficzny.
Rok 1963
Claudia Cardinale przychodzi na premierę filmu „Lampart” z… prawdziwym gepardem. Gdy chce pocałować zwierzę, towarzyszący jej reżyser Luchino Visconti (na zdj. z lewej) krzyczy: „Oszalałaś? To nie jest zwykły kot!”.
Rok 1983
Młodziutka aktorka Isabelle Adjani przyjeżdża do Cannes rok po tym, jak dostała na nim swoją pierwszą ważną filmową nagrodę. Tym razem jednak odmawia pozowania fotografom do zdjęć na konferencji prasowej filmu „Mordercze lato”. Gdy wieczorem przychodzi na premierę, wszyscy fotografowie ostentacyjnie odkładają aparaty na jej widok.
Rok 2015
Władze festiwalu wprowadzają obowiązek noszenia na premierach szpilek. Rok później Julia Roberts na znak protestu przychodzi na premierę „Zakładnika z Wall Street” boso.
Rok 1955
Grace Kelly, ulubiona aktorka Alfreda Hitchcocka, poznaje księcia Rainiera III z Monako. Ich ślub kończy jej aktorską karierę.
Rok 1977
Nikomu nieznany 29-letni Austriak Arnold Schwarzenegger pozuje na plaży do sesji promującej niskobudżetowy film dokumentalny „Kulturyści” i staje się sensacją festiwalu. To otwiera mu drzwi do Hollywood.
Rok 1990
Andrzej Żuławski, Andrzej Wajda, Agnieszka Holland, Roman Polański, Ryszard Bugajski i Krzysztof Kieślowski. Historyczne spotkanie polskich reżyserów, których filmy pokazywano i nagradzano podczas festiwalu.
Rok 1993
Jane Campion jako pierwsza reżyserka w historii otrzymuje Złotą Palmę (za film „Fortepian”). Nie odbiera jednak nagrody na scenie.
