fbpx

Dziecko średnie

Dziecko średnie
123rf

Gdy pojawia się na świecie kolejne dziecko, rodzice już swobodniej czują się w swojej roli. Zazwyczaj uznają je – przynajmniej w pierwszych latach życia – za najmniej kłopotliwe i wymagające.

Nie mają wobec malucha tak jasno określonych oczekiwań, jak wobec dziecka najstarszego. To w przyszłości może mu ułatwić podążanie swą własną drogą. Takie dziecko nie będzie się zastanawiało jak sprostać oczekiwaniom innych, tylko zrobi to, co samo uzna za słuszne.

Sytuacja komplikuje się, gdy drugie dziecko z najmłodszego staje się średnim. Bo dzieci środkowe mają niełatwą pozycję – są za małe, aby korzystać z praw najstarszego dziecka, a za duże by mieć przywileje przypadające beniaminkowi. Bywa, że czują się niedowartościowane, ”przezroczyste”, nie dość zauważane przez rodziców, pochłoniętych ambitnymi sprawami najstarszego i zaabsorbowanych obowiązkami wobec malucha.

Psycholodzy są mniej zgodni, opisując charakterystyczne cechy „średniaków”, bo mogą oni stosować jedną z wielu możliwych strategii aby zaznaczyć swą pozycję:

  • Część dzieci poszukuje znaczących relacji na zewnątrz rodziny. Są komunikatywne, dobrze współpracujące w grupie, więc łatwo znajdują przyjaciół. Zdarza się, że grupa rówieśnicza, zwłaszcza w okresie dorastania, zyskuje na nich wielki wpływ.
  • Inne przyjmują rolę buntowników, chcąc negatywnym zachowaniem zwracać na siebie uwagę. Są odważne, otwarte na nowe doświadczenia, chętnie eksperymentują.
  • Jeszcze inne, nieśmiałe i niepewne swojej wartości, zamykają się w sobie i wycofują.


Rywalizując o uwagę rodziców, środkowe dzieci często rozwijają talenty, którymi nie wykazuje się rodzeństwo. Na przykład, jeśli starszy brat jest świetnym uczniem, to one mogą próbować swych sił na niwie artystycznej lub sportowej. Zwiększają w ten sposób szansę, by się wyróżnić, a ograniczają groźbę negatywnych porównań. Średnie dziecko, choć nieobce jest mu uczucie zazdrości wobec rodzeństwa, rzadziej niż starsze czy najmłodsze z dzieci zachowuje się egoistycznie albo agresywnie. Przywykło przecież do tego, że musi się dzielić z innymi. Jego środkowa pozycja sprzyja wykształceniu się takich zalet jak:

  • tolerancja,
  • zdolności negocjacyjne,
  • rozumienie odmiennych punktów widzenia,
  • umiejętność współpracy.

Jak rodzice mogą pomóc środkowemu dziecku znaleźć powody do zadowolenia z pozycji w rodzinie i umacniać jego poczucie własnej wartości?

  • Znajdźcie czas tylko dla niego. Starajcie się jak najlepiej dziecko poznać, odkryć w czym jest wyjątkowe, konsekwentnie doceniajcie jego mocne strony.
  • Stwarzajcie okazje do tego, by mogło odnosić sukcesy, np. podsuwając mu zajęcia specjalnie dla niego lub niebanalną dziedzinę zainteresowań.
  • Zachęcajcie je do dzielenia się swymi opiniami i wyrażania uczuć.
  • Szanujcie pragnienie średniego dziecka, by być sobą. Nie mierzcie go tą samą miarą, co najstarszego. Niech nie wychowuje się w jego cieniu.
  • Zachęcajcie dzieci do samodzielnego rozwiązywania konfliktów między sobą. Wasza stała ingerencja może budzić u „średniaka” poczucie bezsilności.
  • Z drugiej strony nie dopuście do zdominowania go przez starsze rodzeństwo lub wykorzystywania przez najmłodsze.

Najstarsze z rodzeństwa – TUTAJ

  • Polecane
  • Popularne
  • Najnowsze